alles boven

Gisterenmiddag waren alle 'gewone' pannen naar boven gehesen.
Vanmorgen hebben we nog een uurtje wat 'specials', zoals nokpannen en ventilatiepannen naar boven gebracht en toen was het 'JOEPIE', klaar met de pannenlift.

Hoewel we aanvankelijk dachten dat het het beste zou zijn als maandag de verhuurder hem zelf zou komen afbreken en ophalen, hadden we er nog eens een nachtje over geslapen en een methode ontwikkeld om het zelf te doen.

De buurman hield (desgevraagd) een oogje in het zeil en een paar handen standby, zodat we de pannenlift in gedeeltes konden demonteren en in de aanhanger doen.

Zodoende waren we voor 12 uur (de magische grens tot hoelaat je kans maakt op service in Frankrijk) bij de verhuurder in St Junien en hebben we toch nog drie, of zelfs vier dagdelen huur plus afhaalkosten uitgespaard. Er kon dus wel een chocobroodje van af bij de bakker, tussen de middag :-)

Dat alles nu boven is, wil nog niet zeggen dat het ook al allemaal gelegd is. Arnoud gaat dat in de komende dagen nog doen.
Maar het feit dat het hijsen klaar is, is wel een mijlpaal.

Nu maar hopen dat er genoeg dakpannen op het dak liggen om alles mee te bedekken....
Want toen we de pannen bestelden hebben we maar een slag geslagen naar de oppervlakte, want we wisten niet hoe hoog het dak zou worden.

en....hijs!

Gisteren 'dag 2' met de pannenlift.
's Middags hadden we ook 2 paar extra helpende handjes, die hebben geholpen om pannen in de lift te tillen én om met de tractor voorraad van boven op te halen.

Deze foto's waren van tussen de middag, dus daarna is er nog heel wat meer naar boven gehesen. We schatten dat nu ongeveer eenderde van de pannen boven is.






Het beste zie je het dak vanuit de bovenweide en de moestuin. En om daar te komen met het toestel in de hand, kom je door de weide (langs het kanaal) waar de schapen nu staan.
Ze volgen de werkzaamheden kennelijk met belangstelling vanaf de publieke tribune :-)

mazzel

Vanmorgen togen we tegen acht uur naar St Junien om de pannenlift op te halen.
Daar aangekomen bleek er een klein kinkje in de kabel te zijn...de pannenlift stond niet in St Junien, maar nog noordelijker, in Bellac. Hmmm......

Gelukkig was een oplossing snel gevonden: ze zouden zelf naar Bellac rijden, hem ophalen en hem bij ons brengen, later op de dag. De ochtend zou niet in rekening worden gebracht.

Okee, wij dus weer met een lege aanhanger huiswaarts.

Arnoud dacht niet dat we de pannenlift zouden zien voor 3 uur, maar om half elf stond de auto voor de deur, met de pannenlift op een pallet.

Nu de chauffeur er toch was, kon en wilde hij ook wel even helpen om de boel op te zetten.
Vanaf dat moment heb ik wel een paar keer gedacht:"Pfffff, ik blij dat dat ding nog in Bellac stond vanmorgen!"
Met zijn tweetjes hadden we dat ding nooit zonder meer opgebouwd gekregen!
Het bleek namelijk dat je hem eerst in zijn volle lengte (12 meter) in elkaar moet bouten en hem dan rechtop moet zetten... met behoud van je aanvoerkabel van de electriciteit die daar ook ergens het huis in wil....
Een loeizwaar en onhandig gevaarte... maar met zijn drieeen kregen we hem op de plek.

Nu is het een kwestie van A/L keer hijsen, waarbij A= totaal aantal (ruim 2000) en L = het aantal pannen dat in éen lading past (circa 19). Pfffff. (Vooral ook omdat ze op pallets bij de poort staan en de pannenlift beneden op de binnenplaats).

Nou ja, we hebben tot maandagochtend, want voor de zekerheid hebben we toch maar afgesproken dat er ook weer iemand komt om hem op te halen (en te helpen met afbreken).

gestaag voort

Het is nog altijd fraai weer en we knutselen vrolijk voort aan het dak.

Vandaag de mijlpaal dat het dichtmetselen van de tussenruimtes tussen muur en dakspanten nu rondom klaar is. Hoeveel emmertjes cement er naar boven zijn gehesen, evenals emmertjes stenen.....? Ik wil het niet eens weten.

Nog een mijlpaal dat de schoorsteen ook afgecement is.

Morgen de laatste panlatten erop en dan kan maandag de pannenlift komen.

We hebben nog wat bekenden een warme prak in het vooruitzicht gesteld na een middagje meehelpen, dus dinsdag en woensdag hebben we extra handjes.

warme dekentjes

Arnoud had op internet een hele goede aanbieding gevonden voor glaswol, om het nieuwe dak mee te isoleren. De prijs per rol lag tegen de 60% van de winkelprijs en voor €20 werd dit alles ook nog eens op zondag thuisbezorgd!

Prima!

Ongelooflijk als je weet waar de chauffeur vanmorgen vertrokken is, dat híj hier ook blij van werd, want hij komt uit Normandië...zo'n 600 km hiervandaan (enkele reis).
Hoe hij dat voor twintig Euro kan bezorgen....raadselachtig.
Maar goed, deze Engelsman woont al een jaar of 5 in Frankrijk, dus hij zal toch wel kunnen rekenen met de Euro, onderhand.

Maar goed, de warme kriebeldekentjes zijn er en wachten op nadere verwerking.
Eerst draaien we er een paar molens met cement doorheen op een dag, om de onderkant van de dakrand winddicht af te werken, de schoorsteen weer op te metselen en zo hier en daar nog wat raamgaten af te werken.
Dat houd ons de komende week wel van de straat en dan gaan we de week daarop, als de gehuurde pannenlift er is dakpannen leggen.

Gelukkig hebben we vooralsnog het weer goed mee.

foto's

Na een dagje ziekenboeg (algehele malaise, maar gelukkig maar 24 uur) was het vandaag weer tijd om mijn fotoclubleden te vermaken.
Hoewel....

Ik had afgelopen week, toen ik mijn slecht werkende sleutel wilde ruilen voor een goede, gehoord dat er twee bestuursleden na ruzie hun ontslag hadden ingediend. laat dat nou precies twee leden van mijn clubbie zijn :-(
De Franse temperamenten een beetje inschattend, is het dan ook waarschijnlijk wel gedaan met hun deelname aan de fotoclub. En na aftrek van twee bestuursleden en éen van hun echtgenoten, houd je niet veel meer over: éen Nederlandse dame, vooralsnog.

En inderdaad, de les kon in het Nederlands.
Ze had heel wat foto's bij zich en stond al vól vragen op de stoep, die het maken van het huiswerk bij haar had opgeroepen.
Geheel blij ging ze anderhalf uur later weer op huis aan, om deze week weer lekker foto's te schieten.

Toch de p.r. machine maar een beetje aangezwengeld, want het zou nóg leuker zijn als we nog wat meer mensen erbij krijgen. Dus binnenkort komt in ieder geval in de beide Engelse krantjes hier in de regio een promootje te staan en er hacngen enkele affiches in het dorp. Kijken of we nog een EXPAT en/of LOCAL aan de haak kunnen slaan....

toet...toet....

Op donderdagochtend zagen we de eerste beweging in het project 'dakconstructie'; vandaag kwam er een grote delegatie timmerlieden uit vier autootjes gestapt om eens even lekker te zagen en te timmeren.

Resultaat: tegen half zes gingen de autootjes huiswaarts en zei Arnoud 'ze zijn klaar'.
Ja, natuurlijk zijn ze klaar voor vandaag, het wordt donker!
Maar nee, dat werd niet bedoeld...ze zijn KLAAR!
Huh, nou al? Het zou twee weken werk zijn....nou ja, da's dan misschien gemeten in manuren?

Soms zit het tegen dat Fransen niet kunnen plannen, en soms zit het mee :-)

Niet dat 'het dak' nu klaar is, maar Arnoud gaat de rest zelf doen, dus ergens tegen het eind van maand zouden de pannen er op moeten liggen.... Nu nog even hopen dat het weer ook meewerkt...vooralsnog ziet dat er goed uit.

actie!

Zijn 'ze' gekomen?
Ja.....!!!
Tegen elf uur kwam er een vrachtwagentje voorrijden met houten driehoeken erop en een uitschuifbare kraan aan boord.




Tegen éen uur lag al het materiaal boven en gingen de mannen even een happie eten.

Om twee uur gingen ze, gehuld in regenpak, aan de slag.
Ik ging vanmiddag muziek maken en toen ik terugkwam tegen kwart voor zes, kon ik nog net (in de stromende regen en voor het donker) zien dat er er hard was gewerkt: een groot deel van de constructie stond al; je kan de vorm van het dak al zien!
Ongelooflijk.

Maar het lijkt erop dat het dan nu eindelijk is begonnen!

va et vient? (gaat en komt?)

Vanmiddag hebben we de twee kleine rammetjes ingeladen in de aanhanger en tegen drie uur zijn ze opgehaald door het abbatoir bij de collega schapenboer, iets verderop.

Het hoort erbij, maar een leuk onderdeel is het niet. Zeker niet omdat ik in dit geval niet met de hand op mijn hart kan zeggen dat ze 'in ieder geval een leuk leven hebben gehad'.
De ene was kreupel geworden en dat maakt het leven er vast niet leuker op en de ander heeft de laatste 3 maanden van zijn leven voornamelijk in de schuur en ver van de kudde doorgebracht. Ook niet mijn ideale plaatje van een fijn leven.
Voornemen voor komende jaar om een betere afmestruimte voor jonge rammetjes te maken.

Van de timmerman nog geen spoor.
Dus, op verzoek van Arnoud heb ik hem vandaag toch even gebeld om hem iets over Arnouds beschikbaarheid bij de werkzaamheden te vertellen.
Laat hij nou nèt van plan zijn geweest om vanavond contact met ons op te nemen!! (Is dat niet buitengewoon toevallig??) Want hij gaat morgen beginnen.
Ik moet me bedwingen om niet in lachen uit te barsten. Is 'demain (morgen)', de nieuwste variant van 'lundi (maandag)', het standaard antwoord op de vraag 'wanneer'?
Of gaat hij écht morgen beginnen??? Morgen gaan we het weten.