boerenkool met worstdag

Gisteren was het hier heerlijk weer en was het zeer wel mogelijk om, in het zonnetje (uit de wind) buiten te lunchen. Het was weliswaar nog geen 10 graden, maar dat mag de pret niet drukken.

Vandaag was het op de thermometer wellicht net zo warm als gisteren, maar gevoelsmatig is het duidelijk een ander verhaal. Brrrrr, jassen- sjaals- en handschoenenweer.... Niks aan. De kachel op turbo en een beetje aan de computer hangen in de buurt van dier kachel, top2000 op de radio.....

De molen moest vandaag ook weer afgezet worden. Hij had ongeveer een dag of tien continue de grote kachel in de hal gestookt, maar nu was het water toch echt op. Zelfs voor een paar uur per dag, was het niet meer de moeite, want na een uurtje stond de rivierbedding al bijna droog. Tja, jammer....

Op internet was ik voor de fotoclub een beetje aan het grasduinen op zoek naar aardige fotobewerkingssoftware en sites.

Ik kwam een heel aardige tegen: namelijk deze.
Je kan er allerlei bewerkingen op je foto's loslaten, maar ik was wel gecharnmeerd van de potloodtekening en de 'vintage'foto.



Deze (Franstalige) is ook erg grappig: je kan er mensen/beesten/wat dan ook (Frans) laten praten en het resultaat als e-card versturen. Gratuit.....très sympa.....

Affijn, als het dan toch een koud dagje is, dan vanavond maar aan de boerenkool (eigen kweek) met worst (échte, uit NL).

nog eentje dan.....

Vandaag de kortste dag....
Gelukkig een droge dag (en niet de hele dag regen, zoals gisteren....beuh). Tijd dus voor een ommetje over het domein.

Na de storm van laatst had ik uit het weiland al een armvol afgewaaide berkentwijgen gehaald en nu leek me een mooi moment om daar (nog) een krans van te maken.

Nu kun je kransen in allerlei maten maken en een centimeter of 20 à 30 in doorsnee is wel aardig voor op een deur, bijvoorbeeld.
Maar ja.... dat had ik in de afgelopen week al eens gedaan en er waren nog heeeeel veel berkentwijgen over......dus....

Ik had wel zin om een hele grote te maken. Liefst voor op de garagedeur, maar bij gebrek aan ophanggelegenheid, toch maar voor de poort.

Het is even een paar uur werk, maar dan hangt 'ie ook:





En voor wat detail:



Vanmiddag even gezwommen in het zwembad in St. Junien.
Stel je een Nederlands zwembad voor op een donderdagmiddag in de kerstvakantie en wat zie je dan.......
Inderdaad: "bommetje vol" (en helaas zijn er dan altijd jongetjes die op je kop springen onder het motto 'bommetje!'.
Hier was het verbazend rustig en was het mogelijk de armen en benen te strekken zonder enige aanvaring te hebben. Hoeveel mensen waren er....twintig ofzo!
Prima dus.

onderzeeër

Vanmorgen leek het wel of ik niet in een molen zat maar in een onderzeeër!

Sinds gisterenavond elf uur gold 'code oranje' qua weer bij ons, want het zou gaan stormen, met flink regen. Een goede testcase voor het nieuwe dak.

Hoe het vannacht was, dat heb ik niet gemerkt.
Maar vanochtend regende het écht heel hard (en de hele ochtend). De stroom werd ook met enige regelmaat (kort) onderbroken, dus ik zat maar bij kaarslicht wat bestanden op te schonen op mijn laptop. Dat kan mét en zonder electra.

Beneden bij de molen moest ik nog wel even ingrijpen, toen ook het 'vak'waar het grote wiel in draait vol water liep. Het water komt dat met de loopband mee omhoog met een fraaie fontein tot gevolg. Dan moet de boel dus stilgezet worden, gekleed in regenjas.

De rivier is nu aardig volgelopen in enkele dagen. Er is nog iets van 70 cm over van de muur vaan de overkant. Da's niet veel.

Toen het om 12.00 nog steeds hard regende, moest ik toch op pas naar Cussac. Ik was uitgenodigd om met de stichting waar ik mijn muziek-en fotoclub heb te gaan eten in het restaurant. Dat werd via een D-tour, want er lag een boom over de weg naar Cussac.

En begon ik nèt te denken dat mijn Frans aardig allround begint te worden.....
Ga eten met 5 Francaises en je bent snel van dat idee af.
Kwebbelende dames hebben zo hun eigen tempo en jargon.....

Nou ja... 90% kreeg ik wel goed mee hoor, maar af en toe ontging me echt wel een hele paragraaf. Ach, knikken als iedereen knikt, lachen als iedereen lacht.....
Het was reuze gezellig!

Na de lunch was de storm vertrokken. Hoera.

kerstknutselen

Het begint al een traditie te worden; in december doen we met een paar NL dames aan kerstknutselen. Vorig jaar bij mij... dit jaar ook bij mij.

Ik had in de dagen ervoor het washok weer omgetoverd in een groenatelier en in diverse sessies al het nodige aan groen, mos, takjes e.d. uit het bos gesleept.
Ook had ik voor alle aanwezigen een kerstmannetje geknusteld van wol. Rood (nou ja, rose...) verven met crêpe-papier en er dan met witte wol een baard e.d. op maken:



Zondag vond het spektakel plaats en uiteraard namen de dames ook nog groen, mos, takken, besjes en kwikjes en strikjes mee.

Na afloop (en we hebben ook nog muziek gemaakt en gegeten en thee gedronken...) was deze kar vol het werk van 2 van de dames.

.

Ik heb zelf die dag (o.a.) dit gemaakt:







Omdat er natuurlijk nog heel wat materiaal over was en het zonde is van alle voorbereidingen om dat er na een paar uur alweer allemaal uit te gooien, had ik voor maandag een klasgenootje van de Franse les uitgenodigd om ook wat te komen maken.

Het hok is nog altijd niet 'leeg' en aangezien het buiten regelmatig regent, heb ik ook vandaag nog wat kerstkransen gemaakt.
Waar ga ik dat allemaal laten?

Het huis is groot genoeg... maar ja... het is ook leuk om weg te geven aan deze en gene.

uitzicht bij de buren

Gisteren heb ik even een rondje gelopen door het park van mijn Australische buren met het fototoestel bij me.

Dit is het uitzicht op het dak vanaf hun terrein:

(Het 'gat' is de simpele toegang via de garage naar de nieuwe bovenetage en wordt op termijn voorzien van een deur en een afdak.)

En op de terugweg ziet het er zo uit vanaf de weg:



En uit het archief van vorige week, kort voor de voltooiing met het beschikbare materiaal:

BOE-fjes

Vorige week vroeg ik me hardop af of er misschien een koe van de buurman in ons weiland aan het rondstruinen was geweest. Er lag 'bewijsmateriaal' in de vorm van iets flatserigs.

Maar ja.... 'een koe komt nooit alleen' en 'een koe produceert wel meer dan dit', stelden de boel weer gerust.

Vanmorgen bleek echter dat het vorige week waarschijnlijk wél een koe was geweest. Een verkenner die aan zijn kompanen had gemeld dat er vers gras te vinden was 'en een stapel vers hooi, voor wie de moed heeft om over een wankel draadje prikkeldraad te stappen.

Drie of vier kuddegenoten hadden die moed, maar waren toch niet dapper genoeg om in mijn veld te blijven toen ik eraan kwam... en stapten weer terug hun eigen wei in.

Ze hadden een aardig toertje gemaakt in dit paradijs, getuige hun voetstappen en eerder genoemde eindproducten van de spijsvertering.

Gelukkig hadden ze het hooi voor de schapen nog niet soldaat gemaakt, ook al was wel duidelijk dat ze het een beetje opgefluft hadden met hun koppen.

Hun baasje, die ik toch maar even in kennis had gesteld van zijn ondernemende dames, ging meteen an de slag om de barriere te versterken. Maar ja, als een koe eenmaal weet dat er ergens wat lekkers ligt......

We zien wel of ze nog weer eens 'vleugels' krijgen. Voorlopig heb ik een extra hekwerkje voor het hooi neergezet.
Een beetje koe trapt dat zo om, vrees ik, maar misschien schrikt 'ie ervan....

geplukt

Vandaag vond Arnoud een arme stakker die een ontmoeting met een roofdier zonder bloed had overleefd, maar waarvan wel de hele staart eraf geplukt was: een duif.

Tja, arme schepsels vinden hier een goed heenkomen... dus het washok is even ingericht als hersteloord. Moeten we wel de katten daar uit houden, anders is het een McSnack.....

Het dak is vooralsnog 'klaar' verklaard. Er missen weliswaar nog wel wat pannen, maar ja.... meer waren er even niet beschikbaar. Dus met een nieuwe bestelling bouwmateriaal moeten er ook nog maar wat pannetjes bij komen.

Veder hebben we de molen vandaag maar even opgedraaid. Niet om al elektra te produceren (want dat wil meestal niet in de eerste dagen), maar meer om het geheel door te spoelen en in gang te helpen.
Het kon ook, want het had dit weekend zoveel geregend dat we voor het eerst in lange tijd de stenen in de rivier niet meer konden zien. Dus eindelijk zat er weer eens flink water in de rivier.

het jongt al aan

De Engelse maandkrantjes zijn deze week uitgekomen voor de maand december, met daarin info over de muziekclub en de fotoclub in de rubriek 'what's on'.

The Bugle

Etcetera


En voila. Vrijdagavond meldde de eerste gegadigde zich al met de gitaar onder de arm bij de muziekclub. En vanmiddag meldde de tweede gegadigde zich bij de fotoclub.
Natuurlijk praten we in beide gevallen stug Frans, ha, ha.
Gelukkig spreken deze Engelsen ook aardig Frans.

Ben benieuwd hoe lang we dat gaan volhouden als er zich straks nog meer (en uitsluitend) Engelsen aanmelden. Maar dat is een luxeprobleem voor de toekomst.

Het is in ieder geval lekker weer om The Bugle en the Etcetera tot de laatste letter te bestuderen bij een knapperend haardvuur en een warme choco, dus ik ben benieuwd.....