Gisteren hebben we de moeders met hun jong én een hoogzwangere ooi in de schuur kunnen krijgen en we laten ze daar maar even, voor alle veiligheid.
Vervolgens gingen we even de benen strekken. We namen een wandelpad dat normaal gesproken al vlug eindigt bij een schrikdraad, dat koeien binnen en wandelaars buiten de wei moet houden.
Maar gisteren was er geen schrikdraad, of enige andere belemmering om een kijkje te nemen in het weiland. En als ik niet over een hek klim, of langs een bordje 'verboden' loop en geen beesten in de wei zie..... dan is er niks aan de hand ...nietwaar?
En zo konden we stroomafwaarts van de brug naast ons, een heel eind langs de Tardoire lopen, door verschillende weilanden.
Die stonden weliswaar niet allemaal zo 'open' als de eerste, maar er waren speciale klimrekjes gemaakt, zodat 'de boer', 'een visser', 'een jager' en/of 'een wandelaar' gemakkelijk naar de andere wei kan komen.
Dat levert een fraaie wandeling op waar Fryea vrij kan lopen en je geen huizen ziet, geen mensen tegenkomt en nauwelijks geluiden van de bewoonde wereld hoort.
Nu maar duimen dat in het voorjaar het hek ook eens open staat en er geen koeien in die weides lopen..... want dan is het zeker voor herhaling vatbaar (met fototoestel).
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten