donkerrode stad

Vandaag hebben we een tripje ondernomen die iedere Nederlander die in Zuid-West Frankrijk woont tenminste eens in de vijf jaar moet ondernemen.

Om half acht vanochtend hadden we Freya ingeleverd bij de buren, met de opdracht om hen een dagje te vermaken :-)
Kort daarna ging de neus eerst westwaarts en daarna zuidwaarts, om 2,5 uur later de auto te parkeren aan de P&R van het uiteinde van een tramlijn in...... Bordeaux.

Doel van de reis: het Nederlandse consultaat en het vernieuwen van onze paspoorten.

We moesten eerst naar een tussendoel: de aangewezen fotograaf die pasfoto's maakt conform de Nederlandse normen (lélijk....recht van voren, zonder glimlach en zonder bril.....brrrrr).
De tram bracht ons er gemakkelijk heen. En goedkoop, want parkeren (inclusief een retourtje tram voor 2 personen) kostte slechts 3 €.

We waren al veel te vroeg in de buurt van het consulaat, maar dat was geen straf, want de zon scheen en Bordeaux heeft een prachtig rivierfront met wandel-en fietspaden en bankjes.

Hoewel het consultaat huist in het prachtige complex can de voormalige beurs (denk ik, gezien de straatnaam), was het niet helemaal zo dat we af konden gaan op een wapperende driekleur in horizontale banen...
Ze huren namelijk maar éen hokje op de zolder......

Gelukkig is Frankrijk éen van de landen waarin het consulaat paspoorten wil opsturen, wan tin sommige andere landen mag je twee keer zo'n reis ondernemen: éen keer aanvragen, éen keer ophalen.

Daarna wilden we eigenlijk gebruk maken van het 'fietsenplan' van Bordeaux. Je kan er op heel veel plekken een fiets huren voor zolang je wilt. Het eerste half uur is gratis, ieder volgende uur is 2€. Maar ja.... dan moet hij wel mijn Nederlandse bankpas accepteren om de borgsom veilig te stellen. En dat deed hij niet. In ieder geval.. ik kreeg geen code om een fiets mee te ontkoppelen van het fietsenrek.
Jammer, want een tochtje langs de rivier was best leuk geweest.

Nu werd het een wandeling door de winkelstraat, waar we aan het eind weer een tram oppikten en aan de terugreis konden beginnen.

Tegen half zes waren we weer 'op honk'. Freya had goed op de buren gepast en iedere keer als ze floten even gekeken of er misschien iets aan de hand was. En niet getrokken, aan de lijn, bij een wandelingetje langs de straat! Voorbeeldig hondje!

contrastrijke maand

Tien dagen geleden zaten we nog in sneeuw en ijs...nu lunchen we al een paar dagen buiten en steken de handen uit de mouwen zonder jas!
Ik weet wel wat ik liever heb!

Gisteren hebben we de beiden gîtes maar eens opengegooid om te te luchten en te 'stoken' aan de buitenlucht.

Verder staat er regelmatig een rondje 'hout kloven' op het programma met de kloofmachine. Arnoud heeft een fikse stapel boomstukken bij het houtschuurtje neergelegd laatst en die moeten nu tot haardhout vermaakt worden en binnen opgestapeld.
Drie dagen kloofwerk (een paar uur per dag) hebben de stapel buiten nog maar gehalveerd ofzo.... en binnen éen rij ( +/- 40 cm diep) van circa 3 lengte en plus/minus 1.50 m hoogte opgeleverd.
Het streven is om het schuurtje eind maart vol te hebben (dat is ongeveer 3 m lengte, bij 2,5 m breedte bij 2 m hoogte...........).

De vlugge rekenaar ziet dan dat de stapel die klaar ligt bij het schuurtje nog niet genoeg is om dat te bereiken....
'Gelukkig' ligt er op de binnenplaats nog een lading 'stammen' klaar die eerst nog op 40 cm moeten worden afgekort.
En als dat op is..... in de paardenschuur ligt nog de oogst stammen uit de acaciawei van afgelopen najaar.
Dus voorlopig......

Maar ja, af en toe iets anders doen dan hout kloven is ook wel aardig.
Dus tussen de bedrijven door is de wc in de molen nog gestuct en geschuurt, een afwerking aangebracht bij het steunmuurtje van de dakconstructie op het 'dakterras' en is er het nodige aan losse takken verzameld en is er een poging gedaan om dat te verbranden.

voortgang

Het lam dat we moesten droogwrijven en even met zijn moeder hebben afgezonderd om te hechten, liep gisteren gelukkig al met al toch goed met zijn moeder mee.
Het verse lam dat die nacht geboren was, bleek uit twee lammeren te bestaan: een tweeling (ook rammetjes) en die lagen 's middags ook al heel tevreden naast hun moeder in het zonnetje in de wei.

's Middags zijn we nog even langs gegaan bij de bouwmaterialenhandel om te bespreken hoe het nu opgelost gaat worden met de verkeerde onderdelen van de terras afwatering.
Het ging allemaal nogal apart. Het verhaal was dat we dingen hadden besteld uit de catalogus van 2011, maar dat niet alles meer beschikbaar was in de catalogus van 2012.
(dat het zelfs gisterenochtend nog op de website te vinden was...zegt uiteraard niet alles....).
De vertegenwoordiger had naar eigen idee de 'vervangende producten' gestuurd... maar als je bedenkt dat het geheel uit een top, middenstuk en bodem bestaat is het vreemd om 2 toppen te sturen, 1 middenstuk (da's wel de goede) en geen bodem.
Nog vreemder is, als je de catalogus 2012 onder handen krijgt, dat op de overzichtspagina van het betreffende onderdeel gewoon het gewenste systeem afgebeeld staat..... maar ja... wellicht in een andere maatvoering en wij hebben die van 7 cm diameter nodig.

Affijn, na lang praten blijkt het juiste bovenstuk nog wel te bestaan en is even de vraag of er nog ergens in een magazijn het bodemstuk te vinden is... dan wel dat iets soortgelijks bij een andere leverancier te vinden is.
Heel theoretisch kan het zelfs zonder het bodemstuk opgelost worden, want dat diende vooral om een dertig jaar oud stuk afvoerpijp te 'renoveren' zonder sloop (ofwel van een extra binnenlaag te voorzien).

verplaatsen

Toen ik gisteren tegn half drie naar de Franse les vertrok, was Arnoud bezig om de diverse stapels houtblokkken met de tractor richting houtschuurtje te verplaatsen.

Twee uur later kreeg ik te horen wat hij allemaal had meegemaakt tijdens mijn afwezigheid en dat was heel wat:

1) Een aantal moeders en jongen (elf stuks) was op enig moment op het eiland beland en moest weer terug gedirigeerd worden naar de geboortewei. Ze hadden gezien dat het hek richting molen open stond, zodat Arnoud er handig in en uit kon met de tractor en ze waren eens op onderzoek uitgegaan en daarbij op het eiland terechtgekomen.

2) Ergens bij de pogingen om de schapen weer terug te leiden, schrok Freya en die sprong in/op het kanaal, waar nog gedeeltelijk ijs ligt dat niet sterk genoeg meer is.
Ze kon vervolgens niet meer zelfstandig aan de kant komen en had enige coaching van Arnoud nodig. Dat kon gelukkig 'mondeling'gebeuren, hij hoefde geen brandweerman te spelen.....

3) Vanuit zijn ooghoek zag Arnoud dat een, in de geboortewei achtergebleven ooi om tien voor vier het leven had geschonken aan een vers lam. Maar de moeder deed geen pogingen om dat lam schoon te maken of te laten drinken, ook al bleef ze wel enigszins in de buurt staan.

Ook na een uurtje, toen we beiden gingen kijken, zaten er nog vliezen om het lam.
We besloten om het schoon te wrijven met wat stro en het in de schuur te leggen. De moeder ging daar ook heen en we hoopten dat de rust en het samenzijn de hechting zover zou bevorderen dat het lam zou kunnen drinken.

Vanmorgen, toen Arnoud de moeders en hun kroost uit de schuur liet, was er nog weinig van te zeggen of dat gelukt is. Wel was er vannacht nog een nieuw lam geboren. Uit welke moeder, dat is nog even onduidelijk. Dat hopen we later vandaag te weten. En ook of de kleine (ram) van gisterenmiddag geaccepteerd is door zijn moeder.

Het levert wel weer allerlei vragen op, want als het niet vanzelf goed gaat.... wat doe je dan? je kan een lam grootbrengen met speciale poedermelk, maar ze, moeten eigenlijk wel een dag of wat 'biest' de eerste melk van de moeder drinken om een goede kans te maken. En het schijnt een hele klus te zijn... om de paar uur melk geven...ook 's nachts enzo....
Affijn, duimen maar dat het vanzelf goed komt.

franse efficiency

Sinds we weer de weg op kunnen, zien we regelmatig bij aftakkingen van de hoofdroute borden staan die aangeven dat die weg niet toegankelijk is voor zware vrachtwagens, vanwege de vorst, meestal trouwens afgeplakt met een stuk tape.
Dat brengt ons op een paar praktische vragen:
- Wanneer zijn die borden daar neergezet (opties: vóor de sneeuw, tijdens de sneeuw-op-de-weg, of toen het begon te dooien?) Wij hebben ze voor de sneeuw in ieder geval niet gezien, dus de kans is groot dat ze in barre omstandigheden zijn geplaatst.
- Gaan ze de borden binnenkort weer weghalen... of is het een permanente opstelling die met tape 'geldig/ongeldig' wordt verklaard?

Gisteren ging de telefoon toen ik net weer binnen was.
Het was een medewerker van de boumaterialenhandel die om te beginnen meldde dat hij mijn telefoonnummer niet had..... (huh... hoe kan hij dan bellen?)
Affijn, hij bleek naar ons toe gereden te zijn en (o ja....) omdat onze deurbel niet goed werkt, hadden we ons telefoonnummer er maar naast gehangen.
Hij kwam even vragen of de bestelde spullen die middag geleverd konden worden.

Ik was hevig verbaasd, want ik had ze maar eens gevraagd waar het allemaal bleef en had vernomen dat ze de levering pas komende week compleet zouden hebben.....

's Middags werd het éen en ander geleverd, waaronder een afvoerputje voor het dakterras, bestaande uit drie onderdelen.
Tenminste dat was de bedoeling.
Want hoewel zowel op de prijsopgaaf, de bestelling als de factuur de juiste (door onszelf erbij gezochte) bestelnummers stonden, was er maar éen ding correct.
Er werd meteen naar kantoor gebeld, waar ze iets mompelden over dat het écht hetzelfde product was... maar dat de nummers waarschijnlijk veranderd waren....

Nou, een blik op de internetcatalogus leerde ons dat de gegeven nummers exact overeenkwamen met de inhoud van de zakjes.... ofwel de verkeerde onderdelen.
Dus nou mogen ze nog eens een poging wagen om de juiste dingen te bestellen.
Hoe moeilijk kan het zijn?

Maar kennelijk is alles moeilijk voor dit bedrijf en ik heb zwaar het voornemen om op zoek te gaan naar een andere leverancier, indien we weer eens wat nodig hebben.

vleugeltjes uitslaan

Vanmorgen dachten we dat het eindelijk weer zover was dat we de auto konden starten en de weg op gaan. Er lag een aangetekende brief op het postsorteercentrum die we dan wilden gaan halen.
En inderdaad, de auto startte en we konden de weg op draaien.
Veel verder ging de reis echter niet, want de banden maalden vervolgens loze rondjes in de laatste restjes sneeuw en ijs.
Vooruit, weer terug naar de parkeerplek, dat ging nog net..... dus waren we er toch even lekker uit geweest..... :-)

Net op dat moment hoorden we een autoportier slaan bij de buren en vervolgens een auto starten. De buurman deed al een aantal dagen weer van alles met de auto, dus na een klein sprintje, vroeg ik hem of ik mee mocht rijden naar Oradour.

Dat mocht en dus togen we naar mijn brief en zijn boodschapjes.

Onderweg kwamen we allerlei busjes tegen van het waterleidingbedrijf en van loodgieters..... Die hebben drukke dagen als de dooi invalt.

Vanmiddag hadden we toch wel het idee dat de weg nu schoner was (zeker nadat ik met de sneeuwschuif achter de banden alles had weggehaald) en dus gingen we maar eens kijken of Elly en Jan een kopje thee konden zetten.
Onderweg weer allerlei busjes van loodgieters e.d..
En behalve héeel specifiek ons stukje weg, waren alle andere wegen bijna helemaal schoon gedooid.

Na de thee en een kletsje, nog even wat stuc gekocht bij de doe-het-zelf winkel, zodat Arnouds kamer weer een fase verder gebracht kan worden.

vrolijk vertier

Sporadisch komt nu in de weides het gras er weer doorheen, maar dat komt absoluut nog niet door hogere temperaturen.
Vanaf morgen zou het rond nul moeten blijven.....maar ja... mogelijk ook met neerslag....
Wat mij betreft mag het wel direct door naar de 10 graden ofzo....wég met die witte wereld!

Ik had mijn fotoclubleden laten weten dat ik mijn valleitje niet uit zou gaan met de auto, maar dat ze welkom waren, als ze zelf wel erop uit konden, om hier langs te komen.
De hoofdroutes zijn al goed begaanbaar, dus als ze daar toegang toe hebben, kunnen ze hier boven aan de bult bij het kasteel parkeren en het laatste stukkie lopen.

Eén van de fotoclubleden, een Engelsman, hadden we, samen met zijn vrouw al enige tijd geleden voor de 11e uitgenodigd om te komen lunchen. Zij hadden gezegd dat ze graag zouden komen, met de camper als vervoermiddel ... want die heeft winterbanden!
Eén van de andere leden (ook Engels) kon ook komen (met de jeep).
Alleen de Nederlandse moest bij de kachel blijven om het huis te blijven stoken, dus die kwam niet.

Dus na een gezellige lunch was er fotoclub, ditmaal maar in het Engels. Wel zo gemakkelijk als je al twee uur in het Engels aan het praten bent.

Na een week 'nergens naar toe kunnen en buiten onszelf, niemand spreken', was dit wel extra gezellig!

Vandaag weer een rondje tuinonderhoud-op-het-ijs gedaan. Ditmaal zijn de bomen en struiken langs het kanaal met de motorzaag onder handen genomen, voorzover het takkenspul weelderig overhing of de stam al te scheutig was met opslag.
Het levert naast een bult takken voor een kampvuurtje-te-zijner-tijd ook een aardige hoeveelheid blokken voor de haard op voor volgend jaar.

tuinonderhoud

Onder deze winterse omstandigheden zou je niet echt aan tuinwerk denken. Alles zit onder een laag sneeuw of ijs en zelf moet je zoveel kleren aandoen dat je nauwelijks kan bukken.

Toch hebben we het een en ander gedaan, om de simpele reden dat we nu op plekken kunne komen die normaal heel lastig te bereiken zijn: via het ijs!

Eerder deze week had Arnoud de muren langs het kanaal onkruidvrij gemaakt. Normaal kun je een halve meter doen van bovenaf en eventueel de onderste meter wiebelend vanuit het bootje, maar dan mist er nog een strook. Via het ijs gaat het gemakkelijk.

Gisteren zijn we met een kar vol spullen naar de rivier bij 'het moeras' gegaan.
Er waren een paar bomen omgevallen en hun takken en stam hingen over de rivier en blokkeerden in de zomer de doorgang met het bootje.
Omdat het aan het moeras ligt, kan de tractor er ook al niet komen.

Maar met beloopbaar ijs (op de stromende rivier!), is het ineens wel te bereiken.

Eerst voorzichtig proberen of het houdt: op een pallet staan met een touw om zijn middel. Maar het ging heel goed, dus de grootste knelpunten zijn nu uit de weg geruimd. Misschien vandaag nog een rondje...

We hopen dat deze mogelijkheid zich, in de komende 20 jaar, niet meer voordoet. Want ook al is het geinig om over je rivier te lopen. Voor de rest is het saai, dat het zo koud is.

Vanmorgen was er weer een nieuw lam te bewonderen in de kudde.
Die hebben we, met haar moeder , ook in de geboortewei ondergebracht, dus de teller staat daar nu op 5 lammetjes.

nog steeds

Het is nog altijd 'diepvries' hier en wat mij betreft mag de föhn er wel weer op.

Het lijkt erop dat er bezuinigd wordt in het strooibeleid in de winter. Werd er in eerdere jaren (na een paar dagen) nog wel eens eens een strooiwagen op onze weg gesignaleerd.... dat is nu nog niet het geval geweest.
Het zou natuurlijk ook kunnen dat het geen zin heeft, want strooizout schijnt onder een bepaalde temperatuur toch niets te doen (min 5 ofzo).

Er rijden mondjesmaat auto's, de meeste mensen (waaronder wij) laten de auto rustig staan waar die staat. Want tja, welke kant je bij ons ook opgaat, je moet eerst een steile bult op. Dát over een bevroren, besneeuwde weg......

Het leven buiten de deur ligt ook zo goed als stil. Schoolbussen rijden er niet en de scholen zullen (dus) ook wel dicht zijn. Alles wat niet strikt noodzakelijk is wordt gecancelled, om te voorkomen dat mensen nodeloos risico's lopen onderweg.

Desondanks ben ik gisteren naar mijn aquarelles gegaan.
Dat kost met de auto normaal gesproken ruim 5 minuten..... nu kostte het me, lopend, ongeveer 40 minuten (enkele reis).
Maar ach, je bent er even uit.... en lopend is het goed te doen in het zonnetje (snowboots, muts, handschoenen...... de hele rataplan.....) én het fototoestel ook mee.

Want tja, het huiswerk voor de fotoclub is 'sneeuw'.
Het is nog maar de vraag of het zaterdag door kan gaan.... maar goed.... toch een hele voorraad foto's gemaakt in de sneeuw.

Vervolgens is het zo koud buiten, dat je úren de tijd hebt om de foto's te bekijken, herkaderen, bijstellen én er alle trucs uit de beeldbewerking op los te laten.... en dan krijg je bijvoorbeeld dit:


Klik op de foto om hem in de volle breedte te zien.

Aan de twee Engelse dames in de aquarelklas geprobeerd uit te leggen dat heel Nederland in de ban lijkt te zijn van 'the eleven cities trip'. Tja... water kan bevriezen.... maar zij keken toch meer of het brandde.....
Jaarlijks geld betalen aan een club en dan niet eens de garantie hebben mee te mogen doen.... dat vonden ze nog wel het meest bizar.

wit

Vanmorgen was de wereld al bedekt in een dun laagje wit, er wordt gestaag aan gewerkt dat dat wel een paar centimeter gaat worden vandaag.

Het vroor de afgelopen dagen knapjes.... en dan zal het de komende dagen ook weer doen, dus het molenkanaal is al dichtgevroren.

Arnoud probeerde eergisteren het ijs, verderop bij de rivier en de stijfbevroren spijkerbroek die sindsdien aan de waslijn hangt, is het bewijs dat het ijs nog niet sterk genoeg was.....
Gisteren probeerde hij het kanaalijs en dat hield. (Maar toen Arnoud dat vrolijk uitriep ging het onheilspellend kraken en was hij vlug weer op de wal, droog ditmaal).

Gisterenochtend konden we twee nieuwe wereldburgers verwelkomen. De verse tweeling (éen mannetje en éen vrouwtje) was 's nachts buiten geboren (bij min 10......brrr), en nu staan ze met hun moeder ook in de geboortewei ( en 's nachts binnen), voor de veiligheid.

Bij de fotoclub had ik maar een binnenactiviteit gepland, want lekker buiten foto's maken bij een gevoelstemperatuur van min 10...... mwah....
En dus, met de weersvoorspelling in het vooruitzicht, hebben we het gehad over het fotograferen van sneeuw.
Ik ben benieuwd of de wegen deze week snel opknappen en we de resultaten van sneeuwfotografie zaterdag kunnen uitwisselen......

Vandaag doen we maar wat je (zeker naar Franse begrippen) het beste kan doen op een koude besneeuwde zondag: samen eten!
De buren komen rond twaalf uur om een vorkje mee te prikken.
En zo stond ik vanochtend al op een nuchtere maag spekjes uit te bakken....

diepvries

Het had van mij niet gehoeven, maar ja..... daar wordt niet naar gevraagd..... het vriest dat het knapt!

De voorspellingen waren eerst dat het van maandag op dinsdag zou sneeuwen (circa 10 cm) en dat het daarna zou blijven vriezen. Het laatste is zeker waar, het eerste gelukkig niet. Want als er 10 cm valt en het vriest vervolgens alleen maar, dan gaat de sneeuw nergens heen.... en wij dus ook niet meer, omdat dan alle wegen glad en slecht begaanbaar zijn.

Het begon wel te sneeuwen toen Arnoud zijn 3e aanhanger met hekpalen uit St Laurent sur Gorre had gehaald, maar de temperatuur was 's nachts dusdanig dat de regen de sneeuw wegspoelde en we de volgende dag nog een vierde (en laatste) 'bak' met palen konden ophalen.

Gisteren heeft Arnoud een 'geboortewei' gemaakt: een stuk van de benedenwei aangrenzend aan de schuur. Dan kunnen moeders en koters daar overdag rondwandelen, op een stuk wat het dichtst bij het woonhuis ligt. 's Avonds gaan de beestjes dan 'opgehokt' in de schuur.

Aan de rand van de wei staat het vossenvanghok opgesteld.
Gisteren hadden we zelfs 'beet', maar het was geen vos, maar Twinkel, de kat. Die zal dan wel een paar uur flink gebaald hebben in de kou!

Sinds zaterdag hebben er zich nog geen lammetjes meer aangediend. Maar als ze er iets over te zeggen hebben, kunnen ze ook nog beter even blijven waar ze nu zitten... wel zo warm!

De voorspelling van 7 dagen vooruit is 'diepvries', zowel overdag als 's nachts.
De molen draait niet ( te weinig water en Arnoud wil eerst ook nog een kogellager vervangen), dus de warmte in de woonkamer komt van bakken vol stookhout, en vele tankjes petroleum.