Het fantastische weer duurt nog lekker voort.
Dus wordt er volop getuinierd (lees: onkruid gewied), hout gekloofd en lui in de stoel gezeten.
Maar voordat het lekker is buiten, moet het 's ochtends wel even opwarmen, want 1 graad boven nul is nog niet echt T-shirtenweer.
Dat is ideaal weer om de website van onze vakantieverhuur maar eens onder de loep te nemen en van info over onze nieuwste gîte "Buizerd" te voorzien.
Vanmiddag hoorde ik het gebruikelijke 'bèh' van de lammetjes (weer eens) van een ongebruikelijk plek. Af en toe hebben we al een avonturier uit de moestuin moeten vissen, maar nu klonk het eerder vérder weg.
Toch maar even kijken... en ja hoor... er stond een groepje in de wei waar ze een dezer dagen toch naar toe moesten. Alhoewel groepje......
Het hek was zelfverzekerd opengedrukt en ze stonden er allemaal.
Al kost het even tijd om dat vast te stellen.... want dat zijn 11 volwassen neuzen en 13 kleine bruine (afgelopen week lag een van de twee uit de laatstgeboren tweeling dood in de wei, vandaar geen 14 meer).
Nou ja, het gras ís ook gewoon groener in de andere wei...dus dan kunnen ze daar weer een week of drie van genieten.
dinsdag 27 maart 2012
donderdag 22 maart 2012
het is fraai
Vorige week waren de laatste lammetjes geboren van dit seizoen.
Gisteren hebben we ze geoormerkt en, met hun vader en moeder weer bij de rest van de kudde gezet. Alle 10 de ooien hadden lammeren gehad dit jaar. Dus de eindstand kwam op 12: 5 tweelingen (waarvan helaas 2 lammetjes door de vos gesnatcht), 5 eenlingen (waarvan eentje dood-en-te-vroeg geboren).
Maar toch, toen Arnoud vanmorgen iets zei als :"je raad nooit wat ik gezien heb...", riep ik onmiddelijk, weliswaar met een vraagteken erachter:"Een vers lam!"
Ja, hoor en wel twee ook!!
De moeder? De moeder van het dood-en-te-vroeg-geboren lam! Dat wisten we zeker, want zij had wat bloed aan haar staart toen we de vondst deden.
We vonden al wel dat haar uiers nog nauwelijks waren geslonken sinds die dag, nu zo'n week of 3 à 4 geleden..... tja....
Tot zover dus weer onze schapenkennis.
Ook vandaag eens wezen informeren naar mijn ziekenfondskaart. Die had ik opgestuurd omdat hij kapot bleek te zijn met een toelichtende brief. Ik had al wel vernomen, na enige tijd, dat ik een papier toegestuurd zou krijgen om een pasfoto op te plakken, maar die had ik nog altijd niet gehad.
Hij het ziekenfonds wisten ze te melden dat de brief onderweg was.....echter.... op naam van 'mijnheer'. Dus nu is zijn kaart ook geblokkeerd enzo.....
Affijn, de plakformulieren zijn onderweg... Die voor Arnoud bleek zelfs bij thuiskomst in de bus te liggen.
De gîte waar we zelf 2,5 jaar in hebben gewoond, staat er ondertussen fantastisch bij. Na de nodige uurtjes doe-het-zelven is het er nu klaar voor om éen dezer dagen de pr-machine in te gaan en gasten te verlokken om hier een vakantie door te brengen.
Dit huisje kan 3 personen per keer herbergen.
Voorproefje van al dit fraais:
Zegt het voort, zegt het voort!
Gisteren hebben we ze geoormerkt en, met hun vader en moeder weer bij de rest van de kudde gezet. Alle 10 de ooien hadden lammeren gehad dit jaar. Dus de eindstand kwam op 12: 5 tweelingen (waarvan helaas 2 lammetjes door de vos gesnatcht), 5 eenlingen (waarvan eentje dood-en-te-vroeg geboren).
Maar toch, toen Arnoud vanmorgen iets zei als :"je raad nooit wat ik gezien heb...", riep ik onmiddelijk, weliswaar met een vraagteken erachter:"Een vers lam!"
Ja, hoor en wel twee ook!!
De moeder? De moeder van het dood-en-te-vroeg-geboren lam! Dat wisten we zeker, want zij had wat bloed aan haar staart toen we de vondst deden.
We vonden al wel dat haar uiers nog nauwelijks waren geslonken sinds die dag, nu zo'n week of 3 à 4 geleden..... tja....
Tot zover dus weer onze schapenkennis.
Ook vandaag eens wezen informeren naar mijn ziekenfondskaart. Die had ik opgestuurd omdat hij kapot bleek te zijn met een toelichtende brief. Ik had al wel vernomen, na enige tijd, dat ik een papier toegestuurd zou krijgen om een pasfoto op te plakken, maar die had ik nog altijd niet gehad.
Hij het ziekenfonds wisten ze te melden dat de brief onderweg was.....echter.... op naam van 'mijnheer'. Dus nu is zijn kaart ook geblokkeerd enzo.....
Affijn, de plakformulieren zijn onderweg... Die voor Arnoud bleek zelfs bij thuiskomst in de bus te liggen.
De gîte waar we zelf 2,5 jaar in hebben gewoond, staat er ondertussen fantastisch bij. Na de nodige uurtjes doe-het-zelven is het er nu klaar voor om éen dezer dagen de pr-machine in te gaan en gasten te verlokken om hier een vakantie door te brengen.
Dit huisje kan 3 personen per keer herbergen.
Voorproefje van al dit fraais:
 |
 |
Zegt het voort, zegt het voort!
dinsdag 20 maart 2012
lijstjes afwerken
Af en toe denken we dat het handig is om een lijstje te maken van dingen die gedaan moeten worden.
Tja.... gewoon maar aanrommelen en dan terugkijken wat je in een week allemaal gedaan hebt, is vele malen leuker, eerlijk gezegd.
Het lijstje heeft de neiging voornamelijk langer te worden, omdat er van alles te binnen schiet 'oh, dat ook nog', maar ook omdat sommige dingen op het lijstje weer andere dingen veroorzaken (als het tegenzit, bijvoorbeeld, of als het af is en iets anders er dan toch wat pover bij afsteekt.....).
'Effe lekker niksdoen', dat komt op het lijstje niet voor en schiet er (dus?) ook enigszins bij in... want tja.... anders komt het lijstje nooit af!
En de dingen die op het lijstje staan, staan er niet voor niks. Waren het leuke dingen geweest, dan waren ze waarschijnlijk al gebeurd!
En als je onderweg van A naar B (klus A naar klus B, of spullen wegbrengen van A naar B voor een klus) iets leuks ziet om te doen...dóorlopen.... de lijst!
Beuh!
Vanmiddag kon de lijst wat mij betreft wel even de boom in.
Ik wilde iets leuks doen! Dat werd lekker graspollen trekken in de tuin, fikkie stoken en radijsjes zaaaien. Ook werk... net zo moe van, qua lijf... maar veel leuker!
Morgen maar weer verder met de lijst: de laatstgeboren 2 lammetjes oormerken.
En nog zo van die dingen...
Tja.... gewoon maar aanrommelen en dan terugkijken wat je in een week allemaal gedaan hebt, is vele malen leuker, eerlijk gezegd.
Het lijstje heeft de neiging voornamelijk langer te worden, omdat er van alles te binnen schiet 'oh, dat ook nog', maar ook omdat sommige dingen op het lijstje weer andere dingen veroorzaken (als het tegenzit, bijvoorbeeld, of als het af is en iets anders er dan toch wat pover bij afsteekt.....).
'Effe lekker niksdoen', dat komt op het lijstje niet voor en schiet er (dus?) ook enigszins bij in... want tja.... anders komt het lijstje nooit af!
En de dingen die op het lijstje staan, staan er niet voor niks. Waren het leuke dingen geweest, dan waren ze waarschijnlijk al gebeurd!
En als je onderweg van A naar B (klus A naar klus B, of spullen wegbrengen van A naar B voor een klus) iets leuks ziet om te doen...dóorlopen.... de lijst!
Beuh!
Vanmiddag kon de lijst wat mij betreft wel even de boom in.
Ik wilde iets leuks doen! Dat werd lekker graspollen trekken in de tuin, fikkie stoken en radijsjes zaaaien. Ook werk... net zo moe van, qua lijf... maar veel leuker!
Morgen maar weer verder met de lijst: de laatstgeboren 2 lammetjes oormerken.
En nog zo van die dingen...
vrijdag 16 maart 2012
in plaats van onderdelen....
Het was nu een week of vier geleden dat we bij de materialenhandel waren wezen praten over de onderdelen die verkeerd waren geleverd.
Al die tijd was de leverancier druk aan het zoeken in zijn magazijnen :-), naar de juiste onderdelen.
Afgelopen week had ik maar vast aangekondigd dat het wachten wat ons betreft voorbij was en dat het óf de juiste onderdelen zou zijn, óf het geld terug, bij mijn visite op 16 maart.
In dat mailtje had ik ook terloops laten vallen dat ik een kleine compensatie voor al het ongemak van wachten en bellen en mailen wel op zijn plaats vond en voor de zekerheid had ik daar ook maar een bedrag aan gehangen.
De vorige keer dat ik zoiets ook al eens op zijn plaats vond, had ik pech, want degene die ik sprak kon daar toen geen verantwoordelijkheid voor nemen. Dus, bijtijds waarschuwen dan maar....
In het antwoord van het bedrijf had ik al gelezen dat ze bereid waren om het bedrag af te trekken van onze volgende bestelling.
Aardig!
Heel commercieel ook...want dan moet er een volgende bestelling komen....en als we dat al in de planning hadden....dan toch langzamerhand niet meer bij hun.....
En dus had ik gisterenmiddag alvast geoefend op mijn tekst, ha, ha!
Vanmorgen, kort na openingstijd, mocht ik mijn toneelstukje voor het voetlicht brengen.
Kortweg:
- Dat ik het natuurlijk heel aardig van ze vond, het gebaar
- Dat het voornamelijk leuk was voor mijn man, want hij zou de bouwmaterialen gaan kopen en bebruiken,
- Dat IK echter de meeste overlast had ondervonden van het geheel (bellen/mailen en langsgaan)
- Dat ik me afvroeg of ze niet een gebaar konden maken wat mij zou amuseren....
De vraag was waar ik dan aan dacht.
Tja.... aan een bedrag om wat leuke planten voor in de tuin te kopen. Dáar zou mijn humeur zienderogen van opknappen!
Tja, dát moest natuurlijk evenn 'achter' overlegd worden.
De geluiden van achter de deur klonken niet als instemmend gebrom, maar goed...we wachten af....
Mijn verkoper kwam terug, zei niets, ging de geldteruggavefactuur printen.
Onder de toonbank rammelde hij met wat munten.
Dat bleek de 'tot-op-de-cent-nauwkeurige' geldteruggave te zijn voor de al betaalde onderdelen die niet waren gekomen. Nadat ik mijn handtekening had gezet voor dat bedrag, niets verder zeggend, was ik benieuwd of hij er nog iets over ging zeggen.
Hij pakte een briefje van 50 onder de toonbank vandaan, legde dat hevig blozend voor me neer en zei dat dat dan voor mij was, voor het ongemak!!!!!
Yes! Vriendelijk bedankt natuurlijk en de winkel uitgehuppeld.
Op naar het tuincentrum om de hoek en het een en ander aan zomerbollen en zaden ingeslagen.
Komende zomer bloeit mijn tuintje fraai met dank aan de Franse service van dit bedrijf!
Al die tijd was de leverancier druk aan het zoeken in zijn magazijnen :-), naar de juiste onderdelen.
Afgelopen week had ik maar vast aangekondigd dat het wachten wat ons betreft voorbij was en dat het óf de juiste onderdelen zou zijn, óf het geld terug, bij mijn visite op 16 maart.
In dat mailtje had ik ook terloops laten vallen dat ik een kleine compensatie voor al het ongemak van wachten en bellen en mailen wel op zijn plaats vond en voor de zekerheid had ik daar ook maar een bedrag aan gehangen.
De vorige keer dat ik zoiets ook al eens op zijn plaats vond, had ik pech, want degene die ik sprak kon daar toen geen verantwoordelijkheid voor nemen. Dus, bijtijds waarschuwen dan maar....
In het antwoord van het bedrijf had ik al gelezen dat ze bereid waren om het bedrag af te trekken van onze volgende bestelling.
Aardig!
Heel commercieel ook...want dan moet er een volgende bestelling komen....en als we dat al in de planning hadden....dan toch langzamerhand niet meer bij hun.....
En dus had ik gisterenmiddag alvast geoefend op mijn tekst, ha, ha!
Vanmorgen, kort na openingstijd, mocht ik mijn toneelstukje voor het voetlicht brengen.
Kortweg:
- Dat ik het natuurlijk heel aardig van ze vond, het gebaar
- Dat het voornamelijk leuk was voor mijn man, want hij zou de bouwmaterialen gaan kopen en bebruiken,
- Dat IK echter de meeste overlast had ondervonden van het geheel (bellen/mailen en langsgaan)
- Dat ik me afvroeg of ze niet een gebaar konden maken wat mij zou amuseren....
De vraag was waar ik dan aan dacht.
Tja.... aan een bedrag om wat leuke planten voor in de tuin te kopen. Dáar zou mijn humeur zienderogen van opknappen!
Tja, dát moest natuurlijk evenn 'achter' overlegd worden.
De geluiden van achter de deur klonken niet als instemmend gebrom, maar goed...we wachten af....
Mijn verkoper kwam terug, zei niets, ging de geldteruggavefactuur printen.
Onder de toonbank rammelde hij met wat munten.
Dat bleek de 'tot-op-de-cent-nauwkeurige' geldteruggave te zijn voor de al betaalde onderdelen die niet waren gekomen. Nadat ik mijn handtekening had gezet voor dat bedrag, niets verder zeggend, was ik benieuwd of hij er nog iets over ging zeggen.
Hij pakte een briefje van 50 onder de toonbank vandaan, legde dat hevig blozend voor me neer en zei dat dat dan voor mij was, voor het ongemak!!!!!
Yes! Vriendelijk bedankt natuurlijk en de winkel uitgehuppeld.
Op naar het tuincentrum om de hoek en het een en ander aan zomerbollen en zaden ingeslagen.
Komende zomer bloeit mijn tuintje fraai met dank aan de Franse service van dit bedrijf!
donderdag 15 maart 2012
nieuw bruggetje
Gisterenochtend hebben we eerst de resterende lammetjes ontwormd en van oormerken voorzien en vervolgens hun moeders en de ram 'gepedicuurd'.
Na wat klusjes in de bovengîte, was het weer warm genoeg om, in T-shirt, ons buiten te vermaken.
Ik heb weer een paar karren hout gekloofd en Arnoud ging het nieuwe bruggetje over het kanaal afmaken.
De oude was zo hier en daar aan het rotten, er misten al een paar planken en laatst was hij ook ietwat scheef gezakt.
Met metaal wat nog over was van de zonnecelleninstallatie van ons oude huis, is in de afgelopen tijd een basisconstructie gelast. Die stukken waren met de tractor naar de juiste plaats getransporteerd. Ook waren er twee betonnen fundamenten gestort en die waren nu genoeg uitgehard. De zijstukken rusten daar nu op en gisteren laste Arnoud er de verbindingsstukken aan. Er moest nog wel even een verlengsnoer bij de buurman worden geleend, want zóver strekte onze verlengsnoeren ook niet.
De al op maat gezaagde dekplanken konden in de constructie worden gelegd en vastgezet en voila.... een vers bruggetje.
De oude brug lag er nog onder. Maar een vakkundig paar aangebrachte zaagsneden en een flinke ruk met de tractor brachten hem aan de kant. Daar kon hij, met dank voor de bewezen diensten, meteen door naar de brandstapel die al lekker brandde.
'Even'de verlengsnoeren terugbrengen.... en alweer het einde van een zomerse werkdag.
Na wat klusjes in de bovengîte, was het weer warm genoeg om, in T-shirt, ons buiten te vermaken.
Ik heb weer een paar karren hout gekloofd en Arnoud ging het nieuwe bruggetje over het kanaal afmaken.
De oude was zo hier en daar aan het rotten, er misten al een paar planken en laatst was hij ook ietwat scheef gezakt.
Met metaal wat nog over was van de zonnecelleninstallatie van ons oude huis, is in de afgelopen tijd een basisconstructie gelast. Die stukken waren met de tractor naar de juiste plaats getransporteerd. Ook waren er twee betonnen fundamenten gestort en die waren nu genoeg uitgehard. De zijstukken rusten daar nu op en gisteren laste Arnoud er de verbindingsstukken aan. Er moest nog wel even een verlengsnoer bij de buurman worden geleend, want zóver strekte onze verlengsnoeren ook niet.
De al op maat gezaagde dekplanken konden in de constructie worden gelegd en vastgezet en voila.... een vers bruggetje.
De oude brug lag er nog onder. Maar een vakkundig paar aangebrachte zaagsneden en een flinke ruk met de tractor brachten hem aan de kant. Daar kon hij, met dank voor de bewezen diensten, meteen door naar de brandstapel die al lekker brandde.
'Even'de verlengsnoeren terugbrengen.... en alweer het einde van een zomerse werkdag.
dinsdag 13 maart 2012
rokjesdag
Gisteren had ik al een dappere poging gewaagd en 'in de zon en uit de wind' ging dat goed, maar vandaag was het hier echt 'rokjesdag'.
Niet nadat er eerst 's ochtends nog hard gewerkt was, zowel gisteren als vandaag.
We zijn de bovengîte aan het opknappen en aan de beurt was het op maat snijden van de lap zeil voor op de vloer. Gisteren de woonkamer/toilet/kast, vandaag de keuken.
Het wordt een echt fraai vakantieverblijf met Franse invloeden.
De vloer lijkt nu een echt Franse tegelvloer en met wat Frans meubilair van de rommelmarkt ziet het er heel gezellig en Frans uit.
Als de doucheruimte netjes is afgewerkt, kan ook daar de vloer erin en dan is het allemaal wel aardig onder controle.
En na twee ochtendjes op de knietjes rondkruipen, is het goed toeven in de luie stoel in een vrolijk zomerjurkje.....!
Vanmiddag liep ik nog met Freya een rondje over het terrein en verbaasde me erover hoe groot het contrast was met onze ijsavonturen, die nog niet eens zo heel lang geleden waren.
Niet nadat er eerst 's ochtends nog hard gewerkt was, zowel gisteren als vandaag.
We zijn de bovengîte aan het opknappen en aan de beurt was het op maat snijden van de lap zeil voor op de vloer. Gisteren de woonkamer/toilet/kast, vandaag de keuken.
Het wordt een echt fraai vakantieverblijf met Franse invloeden.
De vloer lijkt nu een echt Franse tegelvloer en met wat Frans meubilair van de rommelmarkt ziet het er heel gezellig en Frans uit.
Als de doucheruimte netjes is afgewerkt, kan ook daar de vloer erin en dan is het allemaal wel aardig onder controle.
En na twee ochtendjes op de knietjes rondkruipen, is het goed toeven in de luie stoel in een vrolijk zomerjurkje.....!
Vanmiddag liep ik nog met Freya een rondje over het terrein en verbaasde me erover hoe groot het contrast was met onze ijsavonturen, die nog niet eens zo heel lang geleden waren.
zondag 4 maart 2012
vreemde oefening?
Gisterenmiddag had ik een oefening voorbereid voor mijn fotoclub: het maken van een fotoreeks van een rustige activiteit.
Dat leek me een aardige oefening om langzamerhand ook mensen te gaan fotograferen en beweging.
De vraag was vervolgens, welke rustige activiteit kan er op de plek van de cursus gedaan worden (buiten), die enigszins fotogeniek is en waarbij ik geen arsenaal aan spullen hoef mee te sjouwen?
Omdat ik de auto altijd vlak naast het lokaaltje zet, zodat ik niet ver hoef te sjouwen met laptop en extra beeldscherm, was dat ook nog even een item: staat dat ding dan niet gruwelijk in de weg? Auto's zijn meestal niet de fraaiste objecten op een foto...
Of je maakt van de nood een deugd: emmer mee, spons en trekker en wat sopmiddel en voila: de rustige activiteit is geboren!
Ik had mezelf maar tot model gebombardeerd, want tja... zíj moeten de oefening doen, nietwaar?
Affijn, mijn klasje heeft braaf foto's gemaakt, maar wel met een dikke grijns op hun gezichten omdat ze mij volslagen maf vonden, geloof ik. "Die gaat een beetje haar auto staan wassen in de fotoclub!"
Tja, da's ook een invalshoek..
In de nabespreking van de gemaakte foto's bleek voor mij wel dat ze hun best hadden gedaan en de tips & trucs van de afgelopen weken ook gebruiken. Dus er is 'leerrendement', ha, ha!
Dit was éen van de foto's die éen van de deelnemers had gemaakt. Deze gaat over een andere activiteit trouwens: Dit is een foto van 'iemand die foto's maakt van iemand die aan het werk is'.
Dat leek me een aardige oefening om langzamerhand ook mensen te gaan fotograferen en beweging.
De vraag was vervolgens, welke rustige activiteit kan er op de plek van de cursus gedaan worden (buiten), die enigszins fotogeniek is en waarbij ik geen arsenaal aan spullen hoef mee te sjouwen?
Omdat ik de auto altijd vlak naast het lokaaltje zet, zodat ik niet ver hoef te sjouwen met laptop en extra beeldscherm, was dat ook nog even een item: staat dat ding dan niet gruwelijk in de weg? Auto's zijn meestal niet de fraaiste objecten op een foto...
Of je maakt van de nood een deugd: emmer mee, spons en trekker en wat sopmiddel en voila: de rustige activiteit is geboren!
Ik had mezelf maar tot model gebombardeerd, want tja... zíj moeten de oefening doen, nietwaar?
Affijn, mijn klasje heeft braaf foto's gemaakt, maar wel met een dikke grijns op hun gezichten omdat ze mij volslagen maf vonden, geloof ik. "Die gaat een beetje haar auto staan wassen in de fotoclub!"
Tja, da's ook een invalshoek..
In de nabespreking van de gemaakte foto's bleek voor mij wel dat ze hun best hadden gedaan en de tips & trucs van de afgelopen weken ook gebruiken. Dus er is 'leerrendement', ha, ha!
Dit was éen van de foto's die éen van de deelnemers had gemaakt. Deze gaat over een andere activiteit trouwens: Dit is een foto van 'iemand die foto's maakt van iemand die aan het werk is'.
 |
zaterdag 3 maart 2012
lekker warm
O, wat was het toch lekker weer de afgelopen dagen.....
's ochtends weliswaar nog in de winterjas, maar 's middags volstaat een korte broek en T-shirt!
Alle reden dus om 's middags in ieder geval buiten te zijn. De stapel haardhout wordt in de schuur al wel steeds hoger (de eerste rij van 2 meter hoogte staat er, van de tweede ligt de basis er. Aan de stapel buiten valt nog niet heel erg op dat er al uren gekloofd is....
Arnoud deed donderdag nog eens een poging om de brandstapel aan de overkant aan te krijgen. Eerdere pogingen deze week waren niet geweldig gelukt, maar nu pakte het vuur wel. Mooi!
En aangezien er nog wel meer takken her en der lagen, ging hij die verzamelen in de tractorschep, om ook te verbranden.
Hij was daar lekker mee bezig en ik vermaakte Freya nog met wat apporteerspelletjes, vlakbij, toen Arnoud uitriep dat hij nu toch wel echt een probleem had en dat ik emmers moest gaan halen.
Toen ik, via de brug, wat emmers had gehaald. Was Arnoud al in zijn onderbroek door de rivier gelopen om een bak op te halen, die te vullen met water en het vuur uit te maken. (Een rivier die 2 weken terug nog bevroren was is nog niet erg lekker opgewarmd......)
Wat was er gebeurd?
Bij het bijeenbrengen van de takkenmassa, met de tractorschep, was de tractor stil komen te staan, vlak naast het vuur, met de achterwielen tot aan de assen weggezakt in het zand......
Toen, na een paar emmers water, het vuur uit was, dacht ik dat we de rest van de middag wel bezig zouden zijn met het losmaken van de tractor.
Maar voordat ik me in kluskleren had omgekleed, had Arnoud al kans gezien om hem op te krikken en weer weg te rijden.
Arnoud vond dat hij zijn bijdrage aan interesante content voor het weblog wel weer had geleverd :-)
's ochtends weliswaar nog in de winterjas, maar 's middags volstaat een korte broek en T-shirt!
Alle reden dus om 's middags in ieder geval buiten te zijn. De stapel haardhout wordt in de schuur al wel steeds hoger (de eerste rij van 2 meter hoogte staat er, van de tweede ligt de basis er. Aan de stapel buiten valt nog niet heel erg op dat er al uren gekloofd is....
Arnoud deed donderdag nog eens een poging om de brandstapel aan de overkant aan te krijgen. Eerdere pogingen deze week waren niet geweldig gelukt, maar nu pakte het vuur wel. Mooi!
En aangezien er nog wel meer takken her en der lagen, ging hij die verzamelen in de tractorschep, om ook te verbranden.
Hij was daar lekker mee bezig en ik vermaakte Freya nog met wat apporteerspelletjes, vlakbij, toen Arnoud uitriep dat hij nu toch wel echt een probleem had en dat ik emmers moest gaan halen.
Toen ik, via de brug, wat emmers had gehaald. Was Arnoud al in zijn onderbroek door de rivier gelopen om een bak op te halen, die te vullen met water en het vuur uit te maken. (Een rivier die 2 weken terug nog bevroren was is nog niet erg lekker opgewarmd......)
Wat was er gebeurd?
Bij het bijeenbrengen van de takkenmassa, met de tractorschep, was de tractor stil komen te staan, vlak naast het vuur, met de achterwielen tot aan de assen weggezakt in het zand......
Toen, na een paar emmers water, het vuur uit was, dacht ik dat we de rest van de middag wel bezig zouden zijn met het losmaken van de tractor.
Maar voordat ik me in kluskleren had omgekleed, had Arnoud al kans gezien om hem op te krikken en weer weg te rijden.
Arnoud vond dat hij zijn bijdrage aan interesante content voor het weblog wel weer had geleverd :-)
Abonneren op:
Posts (Atom)