schaap surfen

Dinsdag en woensdag hebben we de schapen geschoren. Van maandag op dinsdag hadden we de hele kudde in de schuur (het past zelfs nog, 24 stuks!). Eerst kregen de lammetjes ontwormingsmiddel voor ze buiten werden gezet, daarna kon het schaapscheerderfeest voor de volwassen schapen beginnen.

We begonnen maar met de ooien die al flink tegen de hekken hadden geschurkt en op die manier al aardig een beginnetje hadden gemaakt met het kaalmaken van de flanken.

We hadden ditmaal de scheerdersplaats op een vlak stuk, net onder de bult bij het schuurtje gemaakt. Vlak werken leek ons beter dan op de helling, zoals we het twee jaar geleden deden. Maar ja, om daar te komen, met schaap en al, moet je dan wel die helling af, die (na twee dagen regen op zondag en maandag) aardig glad erbij lag.

En zo werd 'schaap surfen' uitgevonden:
Men neme een schaap in de schuur bij de achterpoot (goed vasthouden!). Zodra de schuurdeur opengaat, gaat het schaap de vrijheid tegemoet, de helling af. Zet beide laarzen stevig in de modder en HOEI!
Onder aan de bult het gewicht verplaatsen, zodat het schaap bij de scheermat niet verder kan.... het schaap anders vasthouden en op zijn zij leggen. Het scheren kan beginnen!

Het ging allemaal redelijk voorspoedig: scheren en pootjes bijwerken. (Verbazend hoe de hoeven al in enkele maanden waren bijgegroeid). Tot bij 5,5 schaap het apparaat even geen zin meer had. Het schaap ging even terug in de schuur en na het grondig schoonmaken en weer in elkaar zetten van de tondeuse kon de tweede helft ook worden gedaan.

De geschoren schapen en de jongen konden vervolgens verplaatst worden naar hun weiland voor de komende drie weken. De overige 5 volwassenen konden in een andere wei hun buikjes gaan vullen, in afwachting van een nieuwe dag. Wij vonden het wel even genoeg exercise voor éen dag.

In de loop van de dinsdag heeft Arnoud nog wat kinderen van de nog te scheren ooien terug laten keren naar hun moeders, omdat ze maar bleven blèren. We dachten dat ze al wel onafhankelijk van hun moeders waren. We hadden immers de moeders die het eerst waren bevallen dit jaar voor het laatst bewaart, maar goed....

Op het menu voor de woensdag stond om te beginnen de ram. Da's pas schaap-surfen met trekkracht!
De ram had ook duidelijk de meeste wol. Hij was in zijn eentje goed voor de hoeveelheid van 3 à 4 schapen die de flanken er al af hadden geschuurd! Aan het eind van de ochtend was de klus geklaard en lagen er twee grote bulten wol in de schuur. En de schaapscheerders/surfers: moe en spierpijn!

St Auvent

Gisteren heb ik Freya meegenomen voor een tripje naar het vlakbij gelegen plaatsje St Auvent.
Er was een rommelmarkt georganiseerd door de biljartclub, waar ik wel even kon kijken en daarna zouden we er nog wel een rondje kunnen wandelen.

Bij de rommelmarkt had ik me niet veel voorgesteld, want vaak als een sportclub zoiets organiseert staan er 5 tafels met spullen ofzo en ben je in vijf minuten rond.
Maar in het park achter het kasteel, bleek heel wat animo te zijn om de zolders leeg te maken, dus het bekijken daarvan nam al wel een half uurtje in beslag.
Freya gedroeg zich al wat rustiger dan bij de vorige rommelmarkt waar ik haar bij me had. Toen wilde ze bijna iedere bezoeker begroeten, dat viel nu mee. Ze was wat minder gecharmeerd van de pony's die er rondjes liepen met kinderen op hun rug. Dus tegen de tijd dat ze met haar kop onder een rek met kleren of een tafel dook, wist ik dat er weer een pony in de buurt was.

Daarna gingen we de paden op de lanen in. De eerste halte was de rivier de Gorre, waar Freya even kon badderen en drinken om af te koelen. De wandeling liep nog een paar keer langs de oevers van de Gorre, dus Freya kon nog een paar keer pootje-en buikjebaden. En ik kon nog een paar fotootjes maken van het fraaie uitzicht.

Ik heb een duidelijke voorkeur voor wandelingen langs riviertjes.
En als je dan terugkomt van zo'n wandeling met mooie plekjes, ergens anders, valt ineens op dat het mooiste plekje van al...... gewoon in de achtertuin ligt :-)

Bonnie de Pony

Gisterenmiddag was ik uitgenodigd bij de violiste uit onze muziekclub om gezellig te komen tutten met de pony. Zij heeft 5 pony's rondlopen in diverse leeftijden en maten. Er zijn een paar vrij jonge dieren bij die nog getraind moeten worden en ze had mij al eens gepolst of ik niet af en toe wilde bijspringen (touwtje vasthouden ed.) als ze eigenlijk een paar handen daarbij te kort kwam. Ach ja, waarom niet? Zolang ze me als de assisenthulpknecht beschouwd die er verder geen verstand van heeft!

Gisteren eerst maar eens rustig begonnen een middagje door te brengen met Bonnie, die al wat ouder is en weet wat er van hem verwacht wordt.

Ziet het er niet uit of ik nooit anders gedaan heb, ha, ha?

Na het 'borstelen' en een paar demonstraties van trucjes in de (zand-)bak gingen we er ook nog even eropuit, een wandelingetje maken. Omdat mijn gewicht binnen het toelaatbare maximum viel voor Bonnie, mocht ik ook wel op zijn rug. Geinig.

tripje naar Limoges

De weervoorspelling van gisteren was ideaal om te gaan shoppen in Limoges, want het zou bewolkt zijn en zeer regelmatig regenen. We wilden nog graag een anders opzetstuk voor de schapentondeuse en de winkel die ons daar aan zou kunnen helpen zit ten Zuid-Oosten van Limoges.

Ik besloot dat ik dan ook langs de Zuidkant van Limoges zou blijven om er te komen, want een andere route is wel eens leuk natuurlijk.

'Wel eens leuk' is echt een understatement. De tocht duurt zo'n 50 minuten, waarvan je zou kunnen denken 'best lang', maar het was zo mooi onderweg dat die gedacht niet bij me is opgekomen. De zon deed namelijk stiekem toch zijn best om door de wolken te prikken. Combineer dat type licht met de glooiende Huate Vienne, getooid met het zacht groen van verse weides en net vers uitgelopen loofbomen, schattige boerderijtjes op de flanken van de heuvels en groepen Limousinrunderen en schaapjes her en der. Ieder stuk weg dat enigszins hoog gelegen lag bood fantastische panorama's, waarvan 'Wauw!'de enige juiste beschrijving is!

Nergens natuurlijk een parkeerplaats te zien, tot..... jawel: bij zo'n fantastisch uitzicht met zelfs wat blauw in de lucht een afslag naar een doodlopende weg. En.... ik had ook nog mijn simpele cameraatje in mijn tas. Dus, even een serietje schieten om een panoramafoto te maken:

(klik op de foto om hem helemaal te zien)

Thuisgekomen van de shopsessie, bleek de zon het aardig te hebben gewonnen van de wolken en kon er lekker in de tuin gezeten worden. "La vie est belle!"

Peter Pan

Nou, we hebben een nieuwe president, hoor ik op de radio. Sarkozy is ingeruild voor Hollande.
We zijn benieuwd.

Dit weekend had een vriendin uitvoering van een toneelstuk 'Peter Pan'. Zij (NL) speelde met een aantal Fransen, een paar Engelsen en een enkele Amerikaan een vrolijke humorvolle versie. Uit de verhalen die we te horen kregen over de voorbereidingen, kwam het beeld naar voren van ruzie, weinig inzet, nauwelijks voorbereiding en voortdurende wijzigingen.... Een week van tevoren was het nog niet eens zeker of het allemaal wel door kon gaan.

Affijn, de lat kon niet lager gelegd zijn...
Dus was de verbazing groot toen er diverse decors waren, goede attributen en kostuums en ogenschijnlijk, de meeste teksten wel gekend werden!
Het was erg leuk gedaan en we hebben erg gelachen om de voorstelling.
Conclusie van mijn kant: Fransen zijn geen keien in gedegen voorbereidingen, plannen en organiseren, maar onder tijdsdruk kan er zo hier en daar toch een indrukwekkend improvisatievermogen tevoorschijn komen.

vitamine Z

Hé, hé.... de zon laat zich weer eens zien (zonder dat er onmiddelijk een nat pak op volgt).

In Nederland was het op koninginnedag al een fraaie lentedag, maar toen zaten we hier nog in de stortbuien. Ik moet zeggen dat het dan frustrerend is om naar de Nederlandse radio te luister, waar de diskjockeys uitzinnig van vreugde zijn over het fraaie weer. Ja wrijf het er maar in:"22 graden en zonnig"..... Terwijl het hier buiten een graad of 9 was en prut.

Maar goed, sinds gisteren laat de zon zich ook weer hier zien en daar knapt een mens van op!

Er was gisteren (feestdag in Frankrijk, dag van de arbeid) een rommelmarkt en daar was ook een uitgelaten stemming merkbaar dat de mensen eindelijk weer eens erop uit konden! 's Middags klonken er ook weer traditionele lentegeluiden rondom de molen. Mijn Engelse buurman is over en pakte de tractor om zijn veld te maaien, mijn Franse buurman bewerkte met zijn zitmaaier zijn eigen gazon.

Ons eiland kan ook wel een maaibeurt gebruiken, want het gras staat er kuithoog. Maar mij leek het er nog wat te soppig om er met de zitmaaier rond te rijden. Wellicht vanmiddag.