efficient

Franscisca had al een tijdje geleden afgesproken om vandaag haar mini-kudde Solognots op te komen halen.
Toen éen van de kopers van een jong rammetje zich laatst meldde omdat hij het rammetje wilde ruilen, omdat het geen testikels had ontwikkeld, leek het me een goed idee om dat te combineren vandaag, als de kudde tóch in de stal staat.

Afgelopen week meldde zich nóg een gegadigde voor een rammetje, dus die 'boekte ik in' voor vanmiddag. Reuze efficient zo, de schapenhandel.

Er is nóg een rammetje 'gereserveerd', maar van die belangstellende heb ik niks meer gehoord of 'ie vandaag ook zou kunnen komen...dus da's jammer.

Bij het openen van de email vanmorgen: twee afmeldingen!
Franscisca komt wel langs (ze moest toch in de buurt zijn), maar heeft een probleem met het schapenvervoer, dus neemt ze ze niet mee. En ook de ruilram komt niet, want ze moeten de familie entertainen. (Zou het dit zijn???? Het is vandaag moederdag in Frankrijk.....dat staat al sinds januari aangekondigd op de kalender...maar misschien kijkt een Fransman pas de avond ervoor wat er de volgende dag te doen is......)

Tot zover dus de efficiente schapenhandel!

Afgelopen week was ik bij de doe-het-zelf-zaak in St. Junien.
Als dank voor het spenderen van de nodige Euro's in de afgelopen maanden, hadden ze me een waardecheque gestuurd van €20.

Wijs geworden van eerdere shop-ervaringen, riep ik bij het aanslaan van de laatste artikelen al:"Ik wil ook gedeeltelijk betalen met deze waardecheque!"
De verontwaardiging was groot. Dat kon écht niet!
Wat bleek nou, je kon er geen budget-artikelen mee afrekenen. En ik had een paar artikelen van dit goedkopere soort.

Niet voor éen gat te vangen riep ik blij dat ik toch ook een paar artikelen had uit het hogere prijssegment, voor meer dan €20...dus ....opgelost...leek mij.

Zwaar mopperend protesteerde de kassiere dat ze nu 'helemaal opnieuw moest beginnen'.
Ik snapte die uitspraak niet onmiddelijk, totdat ik zag dat de eerdere bon werd 'afgeslagen' en ik virtueel werd gesplitst in twee klanten: de klant met de A-merkartikelen die gedeeltelijk met een waardecheque werden afgerekend én de volgende klant, met alleen maar budgetartikelen!!!!!

Wie het snapt mag het zeggen.

Voor wie graag wil weten hoe het met de eendjes is......slecht nieuws.
In éen nacht, afgelopen week, zijn ze allemaal 'gesnatcht' door een onbekende rover.
De moeder heeft ze de hele volgende dag overal lopen zoeken en roepen... hartverscheurend!

Waarschijnlijk voltrekt een soortgelijk drama zich iedere dag in mijn tuin, momenteel. Maar ja, die merel-, mussen-, mezenfamilies ken ik niet zo goed.... dan valt het niet op.

herderstasje

Buiten gaat het nog altijd goed met de zes kleine eendjes.
Gisteren zag ik ze voor het eerst zwemmen, in het kanaal.
Maar voor die tijd moeten ze ook al in de rivier hebben gezwommen, want ik zag dat moeder ze meenam naar de dam en een uurtje later ofzo, de hele bubs de 'oprit' het eiland opleidde.
Tenzij je het hele eind door het struikgewas hebt geploeterd, is dat via de rivier gegaan. Meegevoerd worden, stroomafwaarts, zal het probleem niet zijn......
Voorsorteren om bijtijds aan de kant te komen...dát lijkt me nog wel ingewikkeld als je net twee dagen de wereld aan het verkennen bent.
Maar ach... het lijkt wel goed te gaan.

Vandaag heb ik een paar uurtjes besteed aan het afmaken van een gebreid tasje.



De basis is een proeflapje dat ik maakte om uit te proberen of je ook direct uit de ruwe vacht kunt breien.
De vezels van de witte wol die ik heb gekregen van de schapenboer waren zo mooi lang, dat ik wel eens wilde proberen om de stappen 'spinnen' en 'twijnen' over te slaan en rechtstreeks op een stel lekker dikke naalden ermee te breien.

Goed nieuws: dat kan!

Toen ik na een uurtje of 4 (want ja, opschieten doet het natuurlijk niet), ongeveer een A4-tje bij elkaar gebreid had, vond ik het wel tijd om eens af te hechten.

Om het geheel wat te verstevigen heb ik de lap in de wasmachine gedaan, zodat hij een beetje vervilt is.

Maar ja, wat doe je er dan vervolgens mee?

Tja, dubbelvouwen, aan weesrzijden dichtnaaien, voeren met een leuk stofje waar een randje ringen in zat en het geheel verder versieren met gesponnen witte wol en Solognot viltenballetjes.

Ik vind hem wel leuk geworden, al zeg ik het zelf.



Ook hier geldt dat je maar niet moet uitrekenen hoeveel tijd erin is gaan zitten. Een (waarschijnlijk conservatieve) schatting, zit al tegen de 15 uur, als je het vilten van de balletjes en het spinnen van de wol ook allemaal meerekent.

Piep

Vanmorgen werd ik al erg vroeg wakker van de 'cd-met-vogelgeluiden' buiten.
Maar naast de gebruikelijke merel-, mezen- en aanverwante, dagelijkse geluiden, werd de boventoon gevoerd door luidkeels eendengekwaak.
Zó luidkeels, dat ik toch maar even uit het raam keek.

Zelfs zonder bril kon ik zien dat er wat kleins rondscharrelde bij de vrouwtjeseend. Mét bril zag ik nog net, tenminste drie bruine pluizige bolletjes achter moeder aan over het eiland rennen, die ik ook flink hoorde piepen.

Nadat de schaapjes waren gevoerd, hoorde ik bij het uittrekken van mijn schoenen bij de deur nog meer gepiep, vlakbij.
Het geluid volgend kwam ik uit bij de haardhoutschuur. Voorzichtig, om niks te verstoren, keek ik. En achter een erneer gezette deur, zag ik het nest met, tenminste drie, pluizebolletjes...zonder moeder.

Na nog eens een uurtje, hoorde ik het gepiep zelfs buiten het schuurtje en ik zag het troepje zitten, bij de ingang.
Gauw de camera ophalen, nauurlijk:





Zes jonkies, bij elkaar en vader en moeder....., luid snaterend een eind verderop op de dam.....hmmmmm.

Ik liet ze verder met rust en zag ze in het voorbijgaan wel zitten; soms in het lage gras, soms in het grind...maar waar ze ook zaten, hun gepiep en bruine kleur verraadden toch wel heel erg hun verblijfplaats. Vast niet alleen aan mij en hun ouders.....

Kort voor tweeen, toen ik wat binnen ging brengen, zag ik Nibbel, de rode kat, op een meter afstand het geheel aandachtig bekijken. gelukkig heeft die meer verstand van Aldi-brokjes dan van jonge eendjes, maar affijn..die dus toch maar even mee naar binnen genomen. Tegelijkertijd besloten dat het tijd werd om toch maar in actie te komen, want het leek er toch op dat de ouders blij waren dat ze van het broeden af waren en wel zin hadden in 'de vrijheid'.

Maar terwijl ik het een en ander in gereedheid bracht om ze te vangen en in te doen, hoorde ik paps en mans dichterbij komen.

Toen ik een stapje terug deed, 'riep' de moeder de kleintjes om haar te volgen.

De eerste halte was de kippenvoerplaats, voor een snackje.
Daarna ging het in een aandoenlijke optocht over het eiland naar de oever van de rivier. Moeder voorop, de kleintjes er hals-over-kop achteraan en de woerd als een volleerd bodyguard aan de zijlijn.

Hè, gelukkig. Moeder kijkt er wel naar om!

Gaan ze het redden met al die snoeken, buizerds, katten, marters, vossen etc. etc. ect.....
Geen idee...het zou leuk zijn als er wel een paar het overleven.

aan de wandel

Met Elly had ik gisteren afgesproken om een wandeling te maken.

Rond half 10 stapten we in onze auto om af te reizen naar het startpunt van een gemarkeerde route in een nabijgelegen plaats.
Voorzien van een rugzakje met drinken, eten, een kaart, een kompas en vergezeld door Freya, begonnen we op het plein bij de officiele start voor een wandeling langs molens, oud dorpjes, de rivier en door bos en veld van 3 uur.

Al kletsend kwamen we al snel bij 'punt 2', hoewel we toen al wel de begraafplaats langs de verkeerde kant hadden gerond, gezien de beschrijving dat de 'poort' zich aan de rechterkant bevond.

Bij een kruising waar 'punt 3' zich zou bevinden (een grote boerderij) waren we wat in verwarring. Er was geen opvallend andere boerderij dan de vele kleine verbouwde 'fermettes' en ook de beloofde routemarkering was op geen enkele boom of electrapaal te vinden.
Bestudering van de route op de kaart, deed ons besluiten om de 'linkertak' te nemen van de splitsing. Die was weliswaar gemarkeerd met 'doodlopende weg', maar ja...dat wil niet zeggen dat het pad er niet gewoon doorloopt voor wandelaars, nietwaar?

Na een fraaie kronkelige weg van een ruime kilometer, stonden we aan de rivier die ook langs ons huis stroomt, bij een voormalige molen, sjiek opgeknapt.
Een rivier, mét molen is zo'n handig herkenningspunt, dat we snel terugvonden waar we zaten: op enige afstand ten noord-westen van de route!

Affijn, het pad langs de Tardoire zag er goed uit, dus we besloten dat pad tenminste een kwartier lang te volgen en dan te zien hoe het leek, met onze kansen om weer op de route uit te komen.

Rond die tijd moesten we een vrij breed aanvoerbeekje van de Tardoire oversteken om langs de rivier te kunnen blijven lopen, die even de uitdaging bood: hoe houd je hierbij droge voeten vor de rest van de wandeling.

Het pad bleef goed te volgen, dus we besloten de doorsteek maar door te zetten.

Het was een prachtige wandeling! We zagen zelfs twee keer een groot hert weghollen voor ons en een keer een flink konijn.

Maar ja....ik weet vanuit mijn 'achtertuin', dat de oevers van de Tardoire verschillende vormen kunnen aannemen en ik hoopte nu maar dat het steeds een begaanbaar pad bleef, tot aan de weg.
En zo hier en daar moesten we toch onder prikkeldraad door, of stond de begroeiing een meter hoog, of lag er een boom dwars over het pad. Maar gelukkig geen ondoordringbare braambossen, brandnetelvelden, of sompige moerasgebieden die ons zouden dwingen om terug te keren, noch boze grondeigenaren die ons terug zouden jagen :-)

En dus na een uurtje Tardoire, kwam de brug in zicht, die zich, net als naast ons eigen huis, in een hoge boog ver boven de rivier uitstrekt, die op dat punt (verder stroomafwaars) wel een stuk breder is dan bij ons.

Na een welverdiende lunch uit de rugzak, besloten we de rest van de route niet meer in de geplande richting te volgen, maar 'terug', richting de auto. We hadden nu immers al twee uur gelopen. De route afmaken zou waarschijnlijk nog wel twee uur duren, mits we dan ook nog op de route bleven en niet nog ergens een D-tour zouden maken....Het eerste deel van de route omgekeerd volgen zou ongeveer een uur kosten.

En dus volgden we de, zelfs omgekeerd, uitstekend aangegeven routepijlen.
Op het punt '3' weer aangekomen toch nog eens goed rondgekeken, maar echt nergens een markering kunnen ontdekken.

Alles met elkaar inderdaad drie uur gewandeld. En het was een mooie tocht, al was het niet helemaal de aangeven route.

nogmaals

Via Elly kreeg ik nog een paar foto's en van de buurman kreeg ik de krant met een stukje erover: koninginnedag.

Toch nog wel even leuk om ook op het weblog te zetten:

in en om de moestuin

Van woensdag op donderdag heeft het weer even flink (2 cm) geregend.
Dus ik kon op donderdag 'de tuin in' en daar de plantjes planten die ik op woensdag bij de kweker had gekocht. Cherrytomaten, courgettes, paprika, komkommer, broccoli, spruiten, artisjok, biet.
Je kan het uiteraard allemaal zelf voorzaaien, maar ja...van sommige groenten is het maar de vraag of dat (bijtijds) goed opkomt en doorgroeit.. en van andere groenten is het beter om maar 2 planten te hebben (zie mijn komkommer en courgette-overschotten van vorig jaar!). En mooi opgekomen plantjes weggeooien....daar heb ik toch altijd moeite mee.

Omdat de tuin er lekker sappig erbij lag, heb ik meteen maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om een paar dingen (weer) in te zaaien.
Je kan wachten, zoals de Fransen doen, op een bepaalde maanstand.... Ik doe het bij voorkeur op zo'n dag dat de grond vanzichzelf al lekker nat is.

Na nog een rondje 'wieden', vond ik de moestuin er weer propertjes bijstaan.
Stiekem even geteld....er staan al 30 (!) verschillende soorten dingen in, waarvan radijs, sla, rabaraber en spinazie al op het bord waren beland.
Ruimschoots vroeg, want normaal gesproken begin je hier pas na de IJsheiligen (midden mei) met het zaaien en planten van de meeste dingen.
Maar ja... het heeft sinds eind maart al niet meer gevroren...dus dan toch maar starten, he?

Met een zorgelijke blik had ik wel de weersvoorspelling in de gaten gehouden, want de afgelopen nacht zou koud zijn. In Limoges zo'n 4,5 graad.
Daar kan je bij ons dan altijd nog wel wat van afhalen...en dan houd je niet veel over om boven nul te blijven.

Om half acht vanmorgen was het echter 5 graden boven nul, dus ik denk dat het goed is gegaan. Straks maar even kijken als het wat warmer is buiten.

Gisteren was het niet zo'n geweldige dag; koud (17 graden, wat zijn we toch verwend om dat nu koud te vinden)en bewolkt. Dus heb ik de muis maar eens ter hand genomen en op internet gezocht naar interessante zaden, die hier niet in de winkel liggen van vergeten groenten.

Dat levert wel grappige dingen op.

Om te beginnen zijn er natuurlijk talloze bonensoorten meer dan alleen de sperzie-boter-tuin-en snijboon die hier in de schappen liggen. In de meest wonderlijke kleuren. Lekker? Geen idee.

Maar ik kwam ook allerlei planten tegen die me op een andere manier bekend voorkwamen.
Je kan hier bijvoorbeeld 'Pissenlit'zaad krijgen, wat het Nederlandse 'molsla' oplevert, als je het in het donker laat opkomen. Vast heel lekker, maar mijn weiland staat er al vol mee en als het zich meldt in de moestuin rukt ik het er zo mogelijk met wortel en al uit. Wat lastig is, want de wortel van onze vriend de paardenbloem (want daar gaat het om) breekt meestal af en begint dan vrolijk aan een nieuwe groeispurt).
Maar ook het zaad van een 'weegbree'-soort, de 'melde' en de 'silene' staan bij de bijzondere groenten vermeld als 'lekker pittig en weer eens wat anders in de sla'.
Tja, waarom maak ik me het leven zo ingewikkeld door te wieden? De groenten groeit vanzelf al in de tuin!

Sterker nog, de groente groeit al vanzelf op mijn tuinafvalberg!

Toen ik laatst eens echt keek wat voor een groene pluk er nu groeide op de plek waar ik vorig jaar de uitgetrokken restanten had neergelegd... bleek dat de mooiste krop sla te zijn die mijn tuin tot nu toe ooit had voortgebracht! Want als het netjes in het gareel in de tuin was gezaaid, ging deze soort meestal toch in bloei 'schieten' als hij zo groot was geworden.

Wat zichzelf gemeld heeft ín de tuin, zijn zaailingen van de dille van vorig jaar en zaailingen van de tomaten van vorig jaar.
Tja, en als gezegd...mooie planten van lekkere soorten zomaar wegschoffelen...nee, dat vind ik nou ook weer zonde. Dus daar ga ik er toch wel wat van houden.

medebewoners

Voor ons is de molen ons huis, maar deze 'rots aan het water' is door heel wat beesten ook uitgezocht als hùn onderkomen.

Ik weet zo al een paar nesten in de muren en gaten te zitten van deze vogels:

De grote gele kwikstaart (meer info), zit in de 'binnentuin' in een gat in de muur.

De gekraagde roodstaart (meer info) zit aan de buitenkant van de molen, in een gat in de muur, naast de keuken.

De hop (meer info) zit heel hoog in een gat in de muur in de 'binnentuin'.

De boerenzwaluw (meer info) zit in de molenruimte en vliegt af en aan door een raam. Voorheen zaten ze in de schuur, maar ja... daar hielden we de deuren dicht dit jaar.... Ze zitten ook waarschijnlijk onder een afdak op de binnenplaats.

De koolmees (meer info) zit ook aan de buitenkant, naast de keuken, ergens in een gat in de muur.

We zitten hier dus ook eersterang voor een doorlopend vogelconcert, want naast alle huisgenoten, zijn er ook nog talloze tuingenoten hoorbaar aanwezig.

alle kleuren van de geleboog

De afgelopen dagen maar eens een experimentje gestart met het verven van wat van de witte wol van mijn lokale schapenboer.

Eerst laten weken in zoutwater, vervolgens rustig schoonwassen met milde zeep, dan een uurtje pruttelen in aluin en het geheel rustig in dat badje laten staan, tot gebruik....de gebruikelijke methode.

Daarna het veld en de tuin in, op zoek naar kandidaten voor een kleurtje.
Bloemen van viooltjes (tja, ik heb ze nu eenmaal én ik heb er een strengetje groen mee gemaakt ...dus...stug volhouden), een bosje peterselie, rode klaver, bloeiende brem, vlierbladeren, bladeren van de lelietjes-van-dalen....

Opkoken tot een lekker bouillonnetje (niet van proeven....giftig, zo hier en daar!), laten afkoelen en met de afgekoelde wol weer een uurtje opkoken. En dan maar kijken wat er gebeurt.

De verwachting/hoop, geinspireerd op lijstjes van internet, was dat het zou opleveren: groen, lichtgroen, nog meer groen, bruin en geel.

Tja.... behalve de viooltjes, die nu een soort blauwgrijs opleverden, leverde het op: niks (van de lelietjes-van-dalen), fluogeel, lichtgeel, kuikengeel en eigeel.

En ik ben zo dol op geel .... ;-)

Ondetussen moet ik de ramen en deuren enigszins dicht houden, want anders scheren de zwaluwen niet alleen óm het huis, maar ook erin.

En verder heeft het eergisteren (voor het eers in tijden) 2 centimter geregent, dus dat betekent wieden, verplanten, zaaien en maaien.

bewegend beeld

Ik had me voorgenomen:"Tegen de tijd dat de bomen goed in het blad zitten' en het een mooie dag is, dan ga een ik een filmpje maken van de gite en het eiland voor op Youtube."

Gisteren was het zover, om de fotocamera op de stand 'filmen' te zetten en het éen en ander op te nemen.
Het zou natuurlijk ook met een ander apparaat kunnen, maar aangezien mijn internetverbinding niet zóooo heel vlug is, kan ik maar beter geen al te grote bestanden gaan vastleggen...youtube comprimeert het waarschijnlijk toch ook weer.

Het was nog een hele kluif om er een filmpje van te maken, want mijn moviemaker-software kende het type filmpje niet, dus ik moest eerst het internet afstruinen op zoek naar een conversieprogramma óf een moviemaker die dit formaat wel kende.

Vanmorgen het filmpje gemonteerd, Youtube-account gemaakt en hupsekee: hij staat erop.



Enne.... er is nog plek hoor, om hier te verblijven van de zomer ;-)

Verspreid de link naar hartelust, twitter erover, kortom: zegt het voort, zegt het voort.

koninginnedag

We hebben een hele toffe koninginndag gevierd hier in Frankrijk.
Wat in oktober begon als het idee van éen van de dames, om eens een ouderwetse koninginnedag te vieren...gewoon...beetje muziek maken, rommelmarkt en oranjebitter en oranjetompoucen.... is uitgelopen op een compleet oranjefeest!

Met tien kramen 'rommel', een spelletjescircuit met grabbelton, een mzuiekinstallatie met live muziek, een 'bar-tent', een karikaturiste en een hoedenstand toch aardig compleet!

Voorafgegaan door een picknick franse stijl (met zo'n dertig deelnemers), ging om 2 uur de feestmiddag echt van start met het Wilhelmus, op 2 trekzakken en 1 saxofoon, uit volle borst meegezongen door het voltallige en massaal opgekomen publiek!

Tot een uur of 5, half 6, is het voortdurend druk en gezellig geweest.
Onze p.r-acties hebben gezorgd voor een hoop respons. Er zijn zeker wel 100 mensen geweest, Nederlanders, Fransen en een enkele Engelsman/Amerikaan...maar het zouden er ook best 150 geweest kunnen zijn.

Hieronder wat foto's van oranjegekte in een klein plaatsje in de Haute Vienne:


Mijn stand! Van de boeken en tijdschriften niks verkocht, maar de 'rommel' ging toch vrij aardig.

Van divers

Kleinzoon Wytse (van Elly) aan de spelletjes, verkleed als ridder.

Van divers

Fotograaf van de krant, die vanuit de 'plantenkraam' een groepsfoto maakt.


Mijn eerste karikatuurklanten...meteen een heel gezin met een klein kind! (Klik op de foto en zie ook de karikatuur die ze vasthouden...)


Mijn best geslaagde karikatuur!

Mijn buren waren er om 2 uur én zijn de hele middag gebleven! Mijn buurvrouw heeft zelfs een hoed gekocht! Stond ook erg leuk... ben benieuwd of we die vaker op gaan zien.....

Freya was mee. En hoewel ik er rekening mee had gehouden dat ik haar terug naar huis zou moeten brengen, is ze er de hele tijd bijgebleven...gezellig in de kamer achter de bartent, waar ook vriendje Jake was.
Maar voor Freya was deze dag, zonder de normale routine, maar mét veel mensen, indrukken en kabaal, toch ardig vermoeiend...want na een rondje door de wei, heeft ze in de molen geen vin meer verroerd.