neighbours

Onze partime Engelse overburen waren hier even een paar dagen voor én na de kerst.
Bij een babbeltje op straat vroegen ze of ik zin had om een vorkje mee te prikken. Aansluitend nodigden ze dan wat Engelsen uit die in het gehuchtje vlakbij wonen, om gezellig wat te komen drinken.

En zo heb ik gisteravond een rondleiding gekregen in het huis aan de overkant, wat van binnen verrassend groter lijkt dan van de buitenkant en bovendien een fraai uitzicht heeft over de Tardoire.

Na het eten kwamen er nog twee stellen, éen gepensioneerd uit de buurt van Liverpool, en éen met een eigen bouwbedrijf uit Zuid-Engeland.
Maar dat eigen bouwbedrijf was geen lang leven meer beschoren. Ze hadden een opdracht uitgevoerd waarvoor ze niet betaald hadden gekregen, waar ze juridisch ook niet sterk in stonden en dat had ze in de problemen gebracht. Na 12 jaar stopt deze maand het bedrijf, staat het huis nu te koop en is het de bedoeling om weer terug te gaan naar Engeland. Daar is het ook maar de vraag wat ze daar kunnen doen, qua werk, in de huidige situatie, dus het is allemaal zeer onzeker voor ze.

Hun huis dat te koop staat:
http://www.piegut-immobilier.fr/GBbien_details.php?id_bien=2074


Het was gezellig. Met mijn Engels kon ik de gesprekken van deze 'native speakers' gelukkig goed volgen en eraan meedoen. Ik kijk wel regelmatig BBC, maar ja, zelf meebabbelen met mensen voor wie Engels hun moerstaal is, dat heb ik nog niet zo vaak gedaan.
Ach, ze constateerden dat het Nederlandse onderwijsysteem met talen fantastisch moet zijn... Nou, hulde aan het Stedelijk Lyceum dus.

de buitenkat

Op het terrein leeft deze kat.




Hij jaagt op de muizen in het hoge gras bij onze gîte en hij heeft een slaapruimte in een holle ruimte er vlak tegen aan. Volgens de vorige bewoners is het een mannetje dat zo'n zes jaar oud is.
Hij maakte de indruk vanaf het begin dat wij er wonen best een lieve kat te zijn, maar een die mensen toch liever op gepaste afstand houdt. Waarschijnlijk had 'ie geen beste ervaringen met 'ons soort'.

De gepaste afstand was eerst een meter of 10, maar een paar weken (en dagelijks een schoteltje kattevoer) later, vond hij éen meter ook wel prima.
En het leek wel of hij wel dichterbij wílde, maar het ontbrak aan durf. Hij gaf kopjes aan het hek, of aan onze deur als hij ons zag en miauwde ook. Maar dichterbij dan die ene meter.... dat schoot hij toch snel weg.

Tot vorige week.
Op een dag wilde ik een handje voer op het schoteltje leggen en voordat ik er was, kreeg mijn hand een kopstoot, en nóg éen en zolang ik het voer vasthield in mijn hand, ging het maar door.

Twee dagen later kon ik hem ook met de voerhand zelf over zijn kopje aaien.
En sinds gisteren mag ik hem zelfs aaien als het voer al op het schoteltje ligt, met twee handen en ook over zijn rug. En enthousiast kopjes geven dat 'ie doet!
Wat een verschil met het schriele schuww katje dat hij eerst was!

Naast dat de schuwheid flink is afgenomen, is ook de schrielheid verdwenen.
Alleen daarover vragen we ons toch wel af of dat door het extra kattevoer komt en de tafelrestjes die ook wel buiten belanden..... Zó snel wordt een kat daar toch niet zoveel dikker van????
Zou het dan mischien toch geen mannetje zijn ....?

postbode service

Daarnet ben ik verrast door de service van de postbode.
Ik was een uurtje bezig geweest met opruimen in het het grote huis en het vullen van leemcracks.

Kennelijk is in die periode de postbode aan de deur geweest. Hij kreeg geen gehoor op de deurbel (ik heb niks gehoord), terwijl hij twee pakjes voor me bij zich had.
Voor de ene, waarschijnlijk de gastankdop, heeft hij een berichtje ingevuld dat het vanaf de 26e op het postkantoor is op te halen.

Maar met de andere stond hij, vermoed ik in dubio, want het was een grote doos omwikkeld met kerstpapier. Dat wilde hij het liefst toch bezorgen vóor de kerst.
Maar ja, ik stel me zo voor dat hij even aan het hek heeft gevoeld en ontdekte dat die op slot zat. Jammer, dan toch maar een afhaalberichtje ervoor schrijven.....
Ach, via de brievenbus móet het toch mogelijk zijn om óver het hek te komen???



Natuurlijk is het giswerk, wat er zich in het hoofd van de postbode afspeelde en hoe hij gehandeld heeft. Het eindresultaat was in ieder geval dat ik daarnet het pakje tegenkwam naast de voordeur bij de gîte: mijn eerste doos boeken uit Deventer. Tof!

voorjaar in december

Het is aangenaam weer! Vandaag is er, net als gisteren, een strak blauwe lucht en is het tussen de middag goed te doen zonder jas én op een luwe plek, zelfs in een T-shirt.

Eerst is het 's ochtends nog wel wat frisjes (het vriest), maar dat is een prima moment voor wat binnenwerkjes, zoals websites bijhouden en de leemmuur bijwerken.
De leemmuren moeten 2 maanden drogen en de eerste tijd ontstaan daarbij 'cracks' die dan weer weggewerkt moeten worden.



De juiste methode heb ik nog niet ontdekt: alleen maar opvullen, levert op termijn vrij bultige muren op, dichtdrukken lijkt wel te werken, maar dan krijg je een verdieping die ook weer opgevuld moet worden. Maar Arnoud zei dat hij de verdikkingen er ook al wel weer afgestoken had en dat lijkt inderdaad wel een aardig vlak resultaat op te leveren.
Jammer dat er vooralsnog iedere ochtend weer 20 cracks zijn verschenen, oude en nieuwe.... ben benieuwd wanneer dat zichtbaar af gaat nemen.
Het zit vooral in de 2 buitenmuren; de 2 binnenmuren drogen met minder cracks op.

Tegen half een lonkte het zonnetje en ben ik met mijn lunch in de luwte gaan zitten. Na de lunch leek het me wel een goed idee om een boekje te lezen in de zon en de kat had ook wel zin om mee te gaan (denk ik....hij stribbelde in ieder geval niet heel erg tegen aan zijn wandellijntje)
En zo hielden we het wel een uurtje of twee vol:



Nou ja, Tornio is een stuk minder dol op de volle zon dan ik, dus die dook al snel in mijn schaduw.

Morgen schijnt het ook nog zo'n dag te worden. Nou, daar teken ik voor. Wat mij betreft is het ook 'voorjaar' met Kerst, Oud, Nieuw, 3 koningen, etc. etc.

eerste fietstochtje en père noël

Vanmiddag heb ik de fiets uit de schuur gehaald wat lucht in de bandjes gedaan en ben onderweg gegaan naar Oradour.
Dat is 'bult op', zo'n 3,5 kilometer. Ik koester geen Mont Ventouxachtige illusies over de kwaliteit van mijn kuiten; dus het was een wandeling met de fiets aan de hand.
Ik wilde nog een brief op de bus doen, maar zonder postzegels komt dat vast niet in Nederland aan ook al staat er een antwoordnummer op. Dus was het postkantoor éen van de haltes, net als de supermarkt voor een paar boodschapjes.

Onderweg, terwijl het dorp nog uitgestorven is, om kwart over twee, zag ik een aankondiging. Alle kinderen werden uitgenodigd om om 14.30 uur bij het gemeentehuis te zijn voor de intocht van Père Noël.
Terwijl ik eraan dacht hoe groot het contrast tussen deze winkelstraat op de zaterdagmiddag voor kerst is met willekeurig welke winkelstraat in Nederland, wandelde ik naar het gemeentehuis.
Daar waren om half drie enkele kinderen en hun ouders (maar ik sluit niet uit dat het een hoge opkomst was hoor, in percentages van de bevolking).

Tegen tien voor drie kwam er een ronkende motor met zijspan om de hoek, gevolgd door een geluidswagen. In het zijspan een levende wattenbol met rode puntmuts: Père Noël!
Een fotomoment voor de plaatselijke pers: alle kinderen rondom de puntmuts gegroepeerd!
Daarna ging het gezelschap een rondje langs de, nu geopende winkels, maken. Het was nog lang onrustig in Oradour sur Vayres!

Helaas deed het postkantoor niet mee aan het open zijn, dus die brief moet toch maar weer tot maandag wachten.

Deed ik over de heenweg ongeveer een half uur, de terugweg was in 10 minuten gepiept. En dat terwijl onderweg was gebleken dat de ketting er niet helemaal goed op lag en ik dus niet zelf kon trappen. Ach, ook helemaal niet nodig :-)

doorstroming

Arnoud is vanmorgen de hele morgen bezig geweest om de electrakast op de verdieping in het woonhuis opnieuw in te richten. Fransen zijn geen Italianen, maar dat zou je niet zeggen als je de spaghetti ziet in die electrakast. Al vanaf het begin een doorn in Arnouds oog. Maar nu de leem-target erop zit en de laatste dagen in zijn gegaan voordat hij de kost weer gaat verdienen, was het een mooi moment om het aan te pakken.

Ik ging ondertussen naar het keuringsstation in het naburige St Mathieu voor de auto. Een volgende hindernis in het bemachtigen van een Frans kenteken is bijna genomen. De auto is technisch goed, werd me verzekerd, maar niet helemaal compleet! Nu moet ik nog een keer terugkomen binnen twee maanden om de tankdop te laten zien op de gastank. Hmmm, op zich prima, maar die moet dan denk ik wel uit NL komen, want hier in Frankrijk hebben ze andere maten vulopeningen voor LPG.

Bij terugkeer zag ik dat er vandaag weerd niet werd gewerkt aan de muur langs de Tardoire. Maandag was de aannemer er met éen helper, gisteren met drie en dan is er ineens weer progressie. Maar gistermiddag werden de kruiwagens en troffels zó netjes opgeborgen, dat we denken dat ze dit jaar nier meer uit het vet gehaald worden.
De baas van het spul heeft een vakantie in Finland bij zijn sweatheart in de planning rond kerst en oud-en nieuw, weten we. Dus hij zal nu wel met zijn aandacht bij de voorbereidingen daarvan zijn. De helpers komen vast niet zelfstandig metselen, schatten we zo in.

arbeidsvitaminen

Wanneer we druk bezig zijn met leem smeren op de muren van de slaapkamer (de derde muur is nu gedaan) en bezig zijn met isoleren (2 muren van de mezzanine zijn nu gedaan), dan staat de radio erbij aan.

Op de fm-golven zwerven niet heel veel zenders rond en zeker geen zenders die regelmatig muziek draaien. De beste keus is tot nu toe 'France Blue Périgord' gebleken, de lokale radiozender voor de Dordogne.
Daarmee steek je ook nog het een en ander op van het Franse mediagebeuren.

Deze zender draait in verhouding tot andere die we kunnen ontvangen dus vrij veel muziek: circa 40% van de tijd. Die muziek is dan weer overwegend Franstalig (70% ?) en bestaat vooral uit muziek uit de vorige eeuw. Tenminste...voor het Franstalige deel kan ik dat niet beoordelen, maar het Engelstalige deel heeft zijn oorsprong meestal in de jaren 60 en 70 en heeeel af en toe 80.

De gesproken programmaonderdelen zijn prima om de oren te laten wennen aan de Franse tongval. Hoewel er vandaag een programma was dat volstrekt niet te volgen was; mogelijk in een dialect...het had spaanse trekjes in de zinsmelodie.
Er zijn twee programmaonderdelen die heel veel aan bod komen. 'Wat is er te doen in de Dordogne?' en de 'kleine advertenties'. Uit het eerste onderdeel blijkt dat Franse dol zijn op activiteiten die met eten te maken hebben: markten, lotto's, open dagen...het maakt niet uit..het gaat kennelijk allemaal gepaard met hapjes en sapjes.

Voor de 'kleine advertenties' kunnen mensen inbellen en vertellen wat ze in de aanbieding hebben of zoeken.
Vaak geen touw aan vast te knopen (je moet je hoofd ook een beetje bij de leem houden), maar ach.
Neem nu de jongen die een 'WII' verkocht. Het duurt even voordat (bij mij) het kwartje valt waar het nu over gaat. Zo groot is het verschil niet tussen een Fransman die 'ja'(Oui), zegt en 'WII'...

Opvallend is wel dat de Fransen uitermate beleefd lijken te zijn. Het halve gesprekje van een kleine advertenie gaat op aan 'Goedendag', 'hoe maakt u het', 'prettige dag verder' in uitgebreide bewoordingen.
Daar wordt ik na een paar uur wel eens wat melig van en dan jubel ik hardop vrolijk mee: 'BONJÓUR!', terwijl ik denk: "Draai nu nog maar weer eens wat muzíek!!!"

logeerpartij

Vandaag van mijn hand een bericht uit Le moulin. Ik ben al weer aan het eind van mijn logeerpartij en kijk tevreden terug op mijn tijd hier met twee hardwerkende mensen met een snorrende molen die iedereen en alles van licht, warmte en heerlijk warm water voorziet. Een ongekende luxe in zo'n opbouwhuis:na afloop van een dag hard werken ( wat mij betreft behang stomen, mesthoop maken en hand- en spandiensten waar mogelijk) languit in bad in een van de zes! badkamers. Je komt er als een ander mens vandaan.
Met het weer heb ik echt van alles meegemaakt: regenbuien, die maar niet op leken te houden, nachtvorst met prachtige rijp die het hele buitenveld in een winderwonderland veranderde; zondag heerlijke zon, zodat we languit in het zonnetje voor het huis hebben liggen lezen, gisteren kou en bedekte hemel,waarbij ik naar mijn handschoenen verlangde.... en dat allemaal in 10 dagen tijd.
De Tardoire is vandaag weer tot rust gekomen en veranderd in een lieflijk kabbelende beek. Dat was wel anders in het begin van mijn verblijf hier, want toen stonden de woeste schuimkoppen op het water! Arnoud is helemaal blij, want de molen draait al die tien dagen voluit. Iedere avond voor het slapen gaan haalt hij nog even de aangespoelde bladeren met een hark uit het rooster, zodat de molen niet verstopt raakt.
Heel bijzonder voor mij is het terrein rondom de molen: een beetje glooiend,met natte en droge gedeeltes,een schapenstal, drie grote paardenstallen en een kippenschuur, veel bos en steeds verrassende doorkijkjes. Groot, enorme groot voor mijn gevoel.Fijn om zo nu en dan overheen te lopen en steeds weer wat nieuws te ontdekken. Binnenkort komen er misschien koeien te lopen, de mooie bruine Limousinkoeien, waar ik mijn hart aan verpand heb. Er zijn nog veel kalfjes en de stieren lopen gewoon bij de kudde, wat een aardig geheel oplevert. Op mijn wandelingen in de omgeving heb ik hier volop van kunnen genieten, net als van de twee reeën, die plotseling voor mij de weg overstaken. Laten we hopen dat ze uit de handen van de jagers blijven, die hier hele jachtpartijen houden, in het weekendend inclusief een meute blaffende honden!
Ik ben heel blij hier geweest te zijn en alles nog in het beginstadium gezien te hebben. Je moet hun fantasie hebben, om te kunnen geloven: dit wordt onze wintertuin en je ziet een oud plat met gaten, waar ooit ramen hebben gezeten! Maar je voelt: dit komt goed en onder hun handen groeit nu de isolatie in het woongedeelte.Arnoud heeft zijn boomgaard al geplant,Esther haar aardbeien en de groententuin heeft al zijn plekje gevonden. Hier gaan ze samen voor: het grote huis, de ruimte, de omgeving, het weer.....graag kom ik hier terug!
Gonnie/ Ma

soepel?

Het is niet meer zonnig, sinds gisteren, helaas.
Maar binnen zit nu de eerste bigbag leem op de wanden. Dat wil zeggen dat 1200 kilo leem is verwerkt, met daarbij een tiental emmers water.
Met die bigbag hebben we twee wanden in de slaapkamer nu helemaal in 2,5 cm leem staan en op 1 wand op de mezzanine de isolatie vastgeplakt.
Voor de liefhebbers van wiskunde: nog 1 wand met een dunnere laag in de slaakamr, 2 wanden op de mezzanine, 2 in de woonkamer en 1 in de keuken te gaan plús natuurlijk nog overal de finishlagen.... (en misschien vergeet ik nog wel ergens een wandje...)

Ach, de samenwerking in spul halen in de kruiwagen, mixen, opbrengen en gladstrijken verloopt heel soepel, net als isolatie op maat maken en bevestigen. Dus in grote lijnen zijn we wel happy met dit materiaal. Jammer dat we zelf na een uurtje of wat neit meer zo soepel opstaan van de stoel....maar misschien gaat dat wennen, na een bigbag of 2 à 3.

Wat vandaag ok buitengewoon soepel verliep was ons bezoekje aan de dame van het ziekenfonds hier. Gewapend met een stapel papier, was ze helemaal content met ons.
Nu afwachten wanneer ze het allemaal verwerkt hebben. De eerste tekeneen daarvan zouden binnen een maand zichtbaar moeten zijn, in de vorm van een 'verklaring van verzekering' (Fijn, het moet 1 januari ingaan). De echte verzekeringskaart zou dan nog wat langer op zich laten wachten. Ben benieuwd.

bruin, bruin en bruin

Vandaag was het alweer heerlijk zonnig. maar ja, het is maandag en dan moet er, zeker in Frankijk :-), wel gewerkt worden.

Arnoud was bezig met de leem op de eerste muur af te maken: het lijkt nu allemaal wel te blijven zitten.
Ik heb plinten gemaakt voor de volgende muur.

Ondertussen was Gonnie met een buitenklus in de zon bezig. Later, in de middag, hebben wij ons daarbij gevoegd en ook een kruiwagen of twee/drie gevuld.
Was was daar de bedoeling?

Tot twee maanden geleden stonden er paarden in dat weiland. En zelfgekweekte worteltjes hebben mest nodig... bij voorkeur goed weggerotte paardenmest.
1+1 is in dit geval: ja hoor: bruin!!!! Kruiwagens vol! En omdat we zelf lekker in het zonnetje rondlopen worden onze gezichten misschien ook nog wel bruin.

Ded aannemer van de muur kwam ook nog even langs. Vooral om te zeggen dat hij maandag verder gaat.... Diverse omstandigheden en een andere klus waarbij hij de woonkamer van mensen helemaal overhoop heeft liggen, krijgen deze week voorrang. Tja.
Arnoud informeerde wanneer hij bij ons klaar dacht te zijn...februari misschien? Nou nee, hij dacht wel eerder klaar te zijn! Dat zullen we zien.

Aan het eind van de middag nog een eerste laag leem op de tweede muur in de slaapkamer gezet en daarmee was het wel weer welletjes voor vandaag.

leem (II)

Stukjes met "(II)", die gaan meestal over te nemen hindernissen.
Was het vorige stukje 'leem' helemaal joepie... deel 2 kent wat te overwinnen uitdagingen.

Gisteren zijn we de hele dag bezig geweest met het aanbrengen van de dikke leemlaag op de eerste wand van de slaapkamer.
Zwaar werk: de betonmolen haakte al af bij de twee lichting; dus ik ben nog even naar Chalûs geweest voor een 1100 Watt mixer. Die mocht ik 's middags naar hartelust hanteren.

Rond theetijd hadden we de ingewikkeldste helft van de muur, namelijk het deel met raam, gedaan. Na de thee zou het dus wat sneller moeten kunnen lopen.

Da ging ook heel voorspoedig. Arnoud was tegen vijf uur bezig om de laatste streken leem aan te brengen en plat te strijken. Het aftellen was begonnen:"Drie, twee, éen..." Maar éen was het sein voor de leem om eerst met een klein plekje... en al snel met een rol van een meter breed, van de muur af te komen zetten!
Balen dus!
Ik ging eten maken en Arnoud deed nog een poging om het nogmaals aan te brengen op de muur.

's avonds ging Arnoud nog even kijken.... :-( ......de hele tweede helft van de muur lag op de vloer.

Vanochtend zijn we dus maar even begonnen met een dunne laag te zetten. Mogelijk blijft dat beter plakken.
Later op de dag nog een tweede dunne laag en dat blijft tot nu toe aardig hangen.

In de tussentijd genoten van heerlijk zonnig weer: een wandeling op het eigen terrein dat helemaal berijpt was geraakt in de vroege ochtend en later, na de koffie, nog een wandeling om het meer van St Mathieu: gevolgd door 'lekker buiten zitten in de zon in onze windarme 'kom' in het talut bij de gîte. Héeeeel draaglijk!!!!

(te) veel water

Tjonge jonge, wat kan er veel water uit de lucht vallen!
Vandaag was het wisselvallig, maar dan ook echt "Jantje lacht, Jantje huilt".
Toen het even droog en zonnig was zijn we na het boodschappen doen even over het terrein gaan lopen en vervolgens kleddernat geregend in de eerstvolgende bui.

De molen kon vandaag niet lopen vanweg het luxe-proleem": tevéel water. Dan zit er zoveel water in de rivier dat het water wat uit de molen komt en nauwelijks uit kan:



Het komt ook schuimend en stampend de stuw afzetten een eind verderop.



Binnen is het weer een drukte van belang, want we konden weer lekker verder met de isolatieplaten van houtvezel. Reuze gemakkelijk spul, wat je met een beetje leem zo aan de muur plakt. Je kan het op de zaagtafel of met de decoupeerzaag bijwerken.
Dat was vandaag mijn taak.
Niet ingewikkeld, maar ik heb er wel een luchtmasker en een gazen kap bij opgezcoht, want bij het zagen werd het een fijn soort 'wol', dat recht in mijn gezicht werd uitgespuwd door de zaag. Ik zag er na iedere zaagsnede dus neit meer uit als 'dame in blauwe overall', maar meer als een ijsbeer met een gasmasker :-)
Drie keer haren wsssen... en dan komen nog de plukken isolatiewol uit mijn haar :-(
Het goede nieuws is dat het niet kriebelt zoals minder ecovriendelijke materialen zoals glas-of steenwol.

Morgen gaan we de stucplinten boven-en onder monteren en dan de eerste dikke leemlaag daartussen zetten. We zijn benieuwd hoe dat gaat. Voorlopig verloopt dit leemproject wel aardig.

De leemkleur is niet een kleur waar je iedere ochtend mee wakker wilt worden, wat mij betreft. Maar daarvoor hebben we dan ook nog finishlagen in de planning.

Maar zo eerst maar even Sinterklaas vieren met een ouderwetse Hollandse gourmetsessie.

leem

Gisteren is de vrachtwagen met leem en isolatiemateriaal tegen 14.00 uur gearriveerd.
Eerst moesten de vier pallets met isolatiemateriaal gelost worden, wat met enig aandringen vrij soepel verliep met het aanwezige hijstuig. dat bleek echter geen kraan te zijn, zoals we hadden gedacht, maar een palletwagen.

Met datzelfde hijstuig moesten de twee bigbags van ieder 1200 kg gelost worden.

De chauffeur had het zich allemaal eens rustig bekeken en was wel bereid rustig de tijd te nemen en het een en ander uit te proberen.

En dus werd de vrachtwagen wat verplaatst en werd een provisorische 'landingsbaan' van stukken hout gemaakt zodat de hobbel bij de ingang van de schuur gepasseerd kon worden.

Het duurde even, maar met wat wringen, staan nu de twee bigbags pal achter de schuurdeur en is het niet nodig geweest om eerst een paar kilo te lossen.

Interessant wordt nog of we de juiste kleur eindfinish geleverd hebben gekregen. We hebben wit en grijs besteld van een Duits merk en wit en 'schwartz' gekregen. Mijn Duits is niet geweldig, maar volgens mij is dat zwart.
Een telefoontje met de leverancier leerde ons dat zwart niet bestond in de kleurenlijn...dus dan moest het wel grijs zijn.....hmmmmm....affijn, dat gaan we waarschijnlijk pas in 2009 uitvinden.

Vandaag zijn we in ieder geval ermee aan de slag gegaan en nu lijkt de slaapkamer dus behoorlijk op buiten: modder, bruin... :-) maar het kliedert wel aardig, dus we zijn er wel content mee.
Gonnie is ondertussen bezig met het behang te verwijderen van de mezzanine.

Vanmiddag gaan we op stap. Er moet nog hout gehaald worden wat we besteld hadden in Chalûs, dus dan gaan we daar nog maar even rondkijken verder. Jammer dat het nogal regent.

bagger, logee en levering

Gisteren was het mooi weer en hadden we er het zonnetje bij toen we Arnouds moeder van de trein gingen halen in Limoges en voor die tijd nog even een rondje liepen door de winkelstraten van Limoges.

Vannacht is het echter gaan REGENEN! Vanochtend was het rond (en weer gedeeltelijk ín) het huis een enorme baggerzooi.

Maar het goede nieuws van de dag is dat de levering van leem en isolatiemateriaal dat we circa 2 maanden geleden hebben besteld, vandaag gaat komen.
De bedoeling was 'so chtends, maar ik ben net gebelt dat het vanmiddag wordt.

Gisteravond kregen we nog een paniektelefoontje dat zo slecht te ontcijferen was (gedeeltelijk door mijn Frans, gedeeltelijk door de slechte verbinding), dat ik vroeg of hij zijn vraag kon mailen.
De mail bleek het verzoek te bevatten of we ook een deel van de bigbags handmatig kunnen lossen, want ze konden geen kraan huren die 1200 kg aankon.
:-)
Tuurlijk!
Straks maar kijken hoehet gaat.