auwie

Na het lemen van de lange muur, met de vier ramen, hebben we na een paar dagen nog éen korte muur 'eruitgeperst'. De energie was, in ieder geval bij mij, even helemaal op. En onze armen/schouders stribbelden ook ernstig tegen bij het vooruitzicht nog meer te moeten doen.

En dus doen we nu al een week niet veel anders dan 'klusjes' en proberen we het lijf een beetje bij te tanken.

Gisteren ben ik daartoe een dagje wezen shoppen in Limoges. Dat behelsde o.a. drie tegelzaken, om iets uit te zoeken voor de badkamer in het grote huis.
Een hele kluif, zóveel te zien, maar zo weinig aansprekends.
Wat me aansprak, nog maar niet besteld... Even nog verder bedenken:"Hoeveel van welke kleur dan op welke plek".

Léve de Tom-tom trouwens, want hoe ik het allemaal had moeten vinden zónder, terwijl enige vorm van richtinggevoel mij volledig vreemd is.....

Vannacht stormde het hier behoorlijk. Maar er lijkt geen schade door te zijn ontstaan.

buitenkarweitje

Hoewel we gisterenochtend eerste nog in een sneeuwbui terecht kwamen in Dournazac, werd het 's middags weer om even buiten aan de slaag te gaan en een meter of vijftig hek te maken voor de schaapjes.

De schaapjes vonden het allemaal ook wel interessant en bleven gezellig in de buurt.

Tja, dan toch maar even het fototoestel ophalen en een paar plaatjes schieten.



Vijf lammetjes in de zon.

leem-a-thon

Afgelopen woensdag moest het er maar van komen: het lemen van de circa 12 meter lange muur, met daarin 4 ramen.
Iedere muur móet in éen sessie opgezet worden, om aansluitnaden te voorkomen.

Om 9 uur togen we aan het werk, met in de vensterbank de waterkoker, koffie, limonade en taart, om de inwendige mens 'staandebeens', tussen de bedrijven door, een beetje te kunnen laven.

Arnouds moeder verzorgde weer het aangeven van klodders leem, Arnoud het aanbrengen en ik het afstrijken.

Om 1 uur 's middags zat het er allemaal op. Vier uur lang: trapje op, trapje af en het leem behandelen...Pfff...wij waren wel moe!

De rest van de dag én de donderdag dus maar even heel rustig aan gedaan.

Vandaag weer een muur voorbereiden (kabels wegwerken, plafondplint aanbrengen en latexen) en dan morgen weer lemen. Maar gelukkig wordt dat dan een muur van circa 6 meter, met slechts éen raam.

Arnoud heeft net de kipjes naar buiten gelaten en de schaapjes gevoerd en hij kwam terug met het nieuws dat er vannacht weer een lammetje is geboren: een (heel sterk) rammetje. Nu zijn er dus vijf dondersteentjes.

Balen voor Arnouds moeder waarschijnlijk, die gisteren naar huis is gereisd. In de 10 dagen dat ze hier was, geen enkele geboorte.

Dante wit

Vandaag hebben we met zijn drietjes flink aangepakt en 2 muren van de mezzanine in de eindlaag leem gezet: Dante wit.
Arnoud brengt het op, geassisteerd door zijn moeder die verse klodders op zijn plakspaan legt. En ik hobbel er met een spons achteraan om het geheel vlak te maken en van een subtiel reliëf te voorzien.

Nou, het wordt poepie-sjiek hoor! Hoewel poepie meer bij de kleur van de onderlaag past... dus Dante-chic dan maar.

alle seizoenen

Afgelopen maandag kwam Arnoud, met zijn moeder, hier aan in stralend mooi weer. Het was zulk heerlijk weer dat we voor het eerst buiten konden lunchen in 2010!

Gisterenavond begon het een beetje te sneeuwen en nu is het overdag weer onder nul en is de wereld weer wit.

Ik weet wel wat ik liever heb!

Affijn, de schaapjes gaan goed en we knutselen vrolijk verder in de molen.

Die loopt weer als een zonnetje. Een flinke duik in de rivier is kennelijk heilzaam voor de molen. Ach, bij min 6 (overdag) en een gast in de gîte kan het geen kwaad dat we de kacheltjes lekker kunnen opstoken.

koude douche

De molen liep niet geweldig vanmorgen, maar ik had onze gite er wel op staan. Het is niet heel koud buiten (nee, het regent pijpestelen), dus zelfs met wat minder stroom moet het wel warm te houden zijn in huis.

Echter, het werd toch wat frisjes in huis dus ik wilde de kerosinebrander even bijzetten, voor wat extra verwarming, maar die gaf geen sjoege.

Ik zag op de multimeter dat er ook maar 150 Volt binenkwam in de gite, dus wellicht is dat te weinig om de kerosinebrander te laten werken.....


Dan moet ik toch maar stroom betrekken van de electriciteitsmaatschappij, dacht ik. Jas en laarzen aan, even naar de molen, éven omschakelen.....Toch jammer, zóveel water in de rivier en dan stroom moeten kopen....


Bij binnenkomst in de ruimte vóor de molen, zag ik al dat daar iets aan de hand moest zijn. Er liep water over de vloer! Bij het openen van de deur naar de molen was ik licht bezorgd geinterresseerd in wat ik achter de deur zou aantreffen.

Tja: waterballet dus!

Een uur ervoor, toen ik voor het laatst even checkte hoe de molen liep, was er nog niks bijzonders te zien. Maar nu regende het líters water uit het plafond.

Dat er bij regen water uit het plafond loopt is geen nieuws... het dak ik een beetje lek. Maar zóveeel, dat had ik nog nooit gezien.

Bij nadere beschouwing bleek het niet uit het plafond te regenen, maar werd het water tegen het plafond gespóten door de band die de beweging van de as beneden, overbrengt naar de generator boven.

De band draaide dus in het water. Maar hoe kan dat nou? De stop is er toch uit, dus overtollig water moet dan toch weglopen?

Van bovenaf kon ik niks zien, want net zoals er boven een spetterpartij gaande was vanaf de band, spetterde het beneden ook.

Eerst de boel dus maar afzetten.
Het sluiten van de molen, dat ging betrekkenlijk 'droog, maar het stopzetten van de band kan alleen door een balk tegen de as te drukken, zodat hij stopt. En waar moet je dan gaan staan.....Precies: mídden in de straal!

Bij andere beschouwing bleek de stop inderdaad eruit te zijn, dus kennelijk blokkeert iets anders het putje. Met een halve meter (koud) water, kon ik er niet echt achter komen wat.

Waarom gebeurt dit niet als Arnoud thuis is?????

Als de kat van huis is....dansen de muizen het waterballet'de verzopen kat'.

Ach ja, de kachel doet het weer....

nummer vier

Arnoud is een paar dagen in Nederland, om de zonnecellen van het oude huis af te halen.
Aan mij de taak om de levende have te voorzien van hun natje en droogje en een oogje in het zeil te houden.

Gisterenmiddag had ik tegen half twee de kipjes hun lunch bezorgd en zag ik dat de hele schaapskudde bij elkaar stond: 9 volwassenen en 3 kleintjes.
Toen ik tegen half vier buiten liep, zag ik maar acht volwassenen en 3 kleintjes bij elkaar. Er was er dus eentje die zich had teruggetrokken, ergens in de wei.
Maar even op zoek dus.

En ja hoor, in het hoge gras, stond een kersverse mams met een nieuw lammetje.
Vanaf 'eerbiedige' afstand zag ik dat het kleintje (van maximaal twee uur oud) bewoog en ik ben weer weggegaan. Het is net als met spoorwegovergangen: "Er zou er misschien nog wel eentje kunnen komen...."

Rond half zes nog maar eens gekeken.
Het was er bij eentje gebleven. De aanblik was trouwens wel heel aandoenlijk!
Het regende een beetje. De moeder stond boven het jong, zodat het droog bleef.

Vanmorgen natuurlijk weer even gekeken hoe het ging. Moeder en kind stonden nog op dezelfde plaats in het weiland en maken het goed.

'Neefje' en 'de nichtjes' beginnen de wereld al steeds meer te verkennen. Vanmorgen liep het jonge rammetje zelfs al even aan de kop van de kudde, ha, ha, heel dapper!