hondenwandeling

Het was vandaag prachtig mooi herfstweer: zonnig en aangenaam van temperatuur.

Met een vriendin had ik afgesproken om vandaag een lange wandeling te maken, zij met haar twee honden en ik met Freya.

Na de thee met een gebakje vertrokken we, over het 'domein' vlak bij haar in de buurt, op weg naar een andere vriendin die aan de andere kant van het dorp woont. Dat is ongeveer een uur wandelen.

Freya kon ook een belangrijk deel van de route los lopen. Daarbij raakte ze wel even een stroomdraad van een weiland. Ze probeerde eigenlijk de koeien in de andere wei te ontlopen, maar ja..... kreeg zo wel een opdonder van de omheining aan de overkant.

Reden voor haar om met de staart tussen de benen bijna de hele route weer terug af te leggen. Gelukkig bedacht ze zich na zo'n 500 meter dat de roedel stil was blijven staan en misschien twijfelde ze ook wel of we wel weer terug zouden komen op het vertrekpunt...dus ze kwam toch maar weer terug. Toen heb ik haar toch maar even aan de lijn gedaan. Overal waar we langs koeien in de wei liepen, betekende dat dat ik vier-poot-aangedreven werd voortgetrokken over het pad. Gelukkig waren er ook veel weides zonder koeien; dat liep toch een stuk aangenamer.

Na de lunch bij de andere vriendin en het bewonderen van haar bouwproject, waar nog erg veel voorstellingsvermogen bij nodig was om er het woonhuis in te zien wat het moet worden, gingen we weer langs dezelfde weg terug.

paddenstoelentijd

Gisterenmiddag liep ik even door ons bos, toen mijn oog viel op ene paar enorme paddenstoelen. Ik moest me sterk vergissen, of het was eekhoorntjesbrood. Ze waren al wel wat ver doorgegroeid en daardoor al wat sponzig zo hier en daar, maar ik besloot ze toch te plukken en aan de buren te laten zien om er zeker van te zijn dat het inderdaad eekhoorntjesbrood is. Helaas waren de buren niet thuis, dus ik liet de paddenstoelen maar voor wat ze waren. Wel nam ik me voor om vandaag nog eens te gaan kijken, want ik had al wel gehoord dat dat zeer de moeite waard kan zijn. Vanmorgen vond ik inderdaad 5 mooie stevige exemplaren. Onderweg naar de buurman, zag ik ik het veld ook nog een paar (enorme) witte paddenstoelen die de gewenste roze onderkant hebben en dus ook erg lekker zijn. De buurman bevestigde mijn fraaie oogst, dus dit staat er vandaag ergens op het menu: Morgen maar weer eens kijken op dezelfde plek.

watermolen te koop

Onze watermolen is te koop.

We hebben hem opgeknapt en nu besloten dat het tijd is om iets anders te gaan doen.

Bekijk hier de brochure

Ruim, licht, recent modern met natuurlijke materialen opgeknapt, gelegen op een prachtige locatie aan de rivier op zo'n 8 hectare grond. Erbij horen twee volledig ingerichte vakantiehuizen ( gîtes) een flinke garage gelegen langs de ( rustige) weg en een flinke schuur ( gelegen aan de binnenplaats). Een derde zelfstandige wooneenheid, een appartement bovenin het molengebouw, is in aanleg aanwezig en kan naar eigen inzicht worden afgemaakt.

Het gebouw en het terrein bieden volop mogelijkheden voor bedrijvigheid, zoals het ontvangen van gasten ( bed & breakfast) en/of als atelier voor een ambachtsman of kunstenaar, een plek om cursussen en workshops te organiseren of zelfs landbouwactiviteiten te ontplooien.

De moleninstallatie werkt nog en kan in het winterseizoen, bij voldoende water, electra produceren.

Het ligt prettig 'op zichzelf' in het natuurpark Périgord-Limousin, maar toch ook binnen 3 kilometer van winkels, dokters etc.

De vraagprijs ligt in de orde van € 495.000.

Het is een fantastische plek, met fijne buren en mensen in de omgeving. De omgeving is heel erg mooi. Het is een heerlijk huis.

Interesse? Laat een reactie achter op dit bericht of mail : ekosv@hotmail.com

nazomeren

Afgelopen zondag was het een heerlijke warme zomerdag. 's Middags hebben we nog even een rondje gelopen met de hond, rond het meer van St. Mathieu. Daar was het aardig druk (in verhouding dan, tot eerdere middagen dat we er waren). Er waren heel wat mensen óf aan het zwemmen, of aan het wandelen, of aan het vissen. We hadden de zwemspullen ook nog in de auto gelegd, maar of we ook gingen zwemmen.... dat wisten we eigenlijk van tevoren nog niet. Maar na een rondje om het meer, hadden we het toch wel zo warm gekregen dat een 'plons' toch heel aantrekkelijk leek.

Nou, het was wel even een kwestie van 'dóorkomen', maar dan was het daarna ook nog wel lekker om even te zwemmen.

Vlak voordat we weggingen zagen we ook nog een stoet klassieke auto's toeterend in colonne aan de overkant rijden: de afsluiting van een manifestatie in St. Mathieu van oude auto's.

Het weer is nu even een paar dagen flink koeler dan we gewend zijn (onder de 20 graden), maar vanaf vrijdag duiken we volgens de weerberichten nog weer verder de nazomer in.

oefensessie

Gisterenavond hadden we onze wekelijkse oefenavond met ons muziekclubje van drie Nederlandse dames.

Binnenkort spelen we een moppie ter opluistering van een gezamenlijke maaltijd bij een 'paardendag '. Vorige week hadden we al bepaald wat we willen gaan spelen, deze week zouden we het allemaal nog eens goed doornemen.

Ik zou opgehaald worden door de Elly. Ze belde kort van tevoren dat ze 'iemand' mee wilde nemen; iemand met 4 benen!

Tja, aangezien zij 5 pony's heeft, waarvan er éen mee gaat naar de paardendag, had ik al snel het vermoeden dat het niet om haar hond of kat zou gaan!

En inderdaad, Boney had die middag een paar keer geoefend met de trailer in-en uit lopen en ging nou mee voor een ritje over de weg.

Aangekomen bij Elly, kreeg Boney een fraai afgezet perkje vlak achter het tuinhuis waar we in oefenen, zodat wij goed uitzicht op hem hadden en hij ons ook lekker van dichtbij kon horen.

Nadat we het hele repertoire ( en de belevenissen van de week) hadden doorgenomen, stapte Boney weer vrolijk in zijn trailer en ging iedereen weer huiswaarts.

Het is wel eens wat anders.... je pony meenemen naar de muziekavond!

de stort

Vanmorgen hebben we maar weer eens een 'rondje stort' gedaan. Er was weer een aanhanger vol met van-alles-en-nog-wat en dat ruimt altijd weer zo lekker op als dat naar de stort gebracht is. We zijn al ruimschoots de tel kwijt als het gaat om karrenvrachten afval die we naar de stort hebben gebracht!

De beheerder van de stort was weer aardig strikt in de leer vanmorgen, dus ieder plukje karton moest bij het karton, lege verblikken bij de containers voor chemisch afval en ieder krietseltje metaal bij het metaal.

Het plan was ook nog om een of andere zware kachel, die tot voor kort nog in Arnouds nieuwe kamer stond in de aanhanger te hijsen en af te voeren. Alleen wilde de tractor vanmorgen niet starten, waarmee het loodzware ding in de aanhanger gezet kan worden. Dat moet dus nog maar even wachten.

vloer werkkamer

Arnoud is druk bezig de laatste dagen om zijn eigen werkkamer in de molen in orde te maken.

De ruwbouw stond al een hele tijd, maar het afwerken van plafond, muren en de vloer kreeg steeds geen voorrang in de werkzaamheden.

Gisteren heeft hij de vloer geschuurd, vandaag gelakt. Ik grapte dat er morgen dus ingetrokken kon worden, maar dat was toch wat te voorbarig. Eerst moet er nog een bureau gebouwd worden en een kast, voordat de stapel verhuisdozen úit de gang, ín de kamer kan worden uitgepakt.

roeien

Gisterenmiddag hadden we wel zin aan enige vorm van activiteit. Het was niet meer zo heel erg warm als in de dagen ervoor, maar nog wel wat te warm voor een hele wandeling.

De keuze viel uiteindelijk op een stukje roeien. Ik zou de roeispanen bedienen en Arnoud had de zaag en takkenschaar bij zich, zodat we het nuttige met het aangename konden verenigen: roeien met boomonderhoud.

We gingen het kanaal op en stroomopwaarts verder de rivier op. Bij alle overhangende takken die in de weg hingen voor een soepele doorgang, hielden we even halt om ze af te knippen.

Het eerste echte grote obstakel was een omgevallen boom. We kónden ons er nog wel langs wurmen, maar met de zaag werden toch even een paar takuiteinden te pakken genomen, zodat dat in het vervolg een stuk gemakkelijker kan gaan.

Bij een volgende boom in het water, moest Arnoud zelfs een stuk zagen onder water.

Toen we het vaarpad vrij hadden gemaakt tot aan de open plek achter in het bos, was het wel weer welletjes en tijd om terug te gaan. Op de terugweg waren nog twee bossen 'takken' die toch nog even onderhanden werden genomen voordat we het het echt 'gedaan' vonden.

Ik was ook wel een beetje klaar met de activiteit. Dus toen Arnoud bij een overhangende boom constateerde dat die ene tak er eigenlijk ook nog af zou moeten, was ik niet zo enthousiast. Vooral ook niet omdat het zaagvlak van de tak, waar Arnoud naar keek, zich op ongeveer 2m hoogte bevond. Ik vroeg me dus af of hij van plan was dat staande in de roeiboot te gaan doen. Dat bleek inderdaad het plan.

Mij leek dat niet zo'n verstandig plan, maar ach.....ik zat lekker in het bootje en Arnoud hield zich vast aan de tak.

Nou zijn er hele educatieve tekenfilms op dit gebied.... waar je uit kan leren hoe het gaat met zagers die zich vasthouden aan het takdeel dat je aan het afzagen bent.....en hoe het afloopt met mensen die staan in een roeiboot en die hun evenwicht verliezen....

Ach, moet ik nog schrijven hoe de film verder ging? Ik kwam in ieder geval droog thuis, met de roeiboot.

grote forel

In de email vond ik vandaag een foto die de gast van afgelopen week had opgestuurd.

Hij had, twee dagen voor vertrek, eindelijk zijn felbegeerde forel gevangen. En wát voor éen, een mega grote!

De andere gast had kort daarvoor juist dát stekje verlaten, omdat er niks beet en er wat maïskorrels in het water achtergelaten om de vissen te lokken. Tja, dat hielp kennelijk wel, ook al staan forellen er niet om bekend dat ze zo dol zijn op mais... Het bleek later wel ( kort voor hij op de bbq terecht kwam) dat hij flink van de mais gegeten had.

Het bewijs is er dus: er zit forel bij ons op het terrein.

tropisch

Het is hier de laatste dagen erg warm. Zeker 's middags te warm om je al te druk te maken.

We hebben de beide gites verhuurd, elk aan een jong stel. 's Middags zitten de vrouwen op het 'vrouweneiland', inspiratie op te doen in de luie stoel al dan niet in een boek of tijdschrift. De mannen zitten verderop bij de dam op het manneneiland, te vissen.

Alleen Arnoud doet ook liever inpiratie op dan dat hij vist, hij zit ook op het eiland in de luie stoel met zijn e-reader.

Freya vermaakt om beurten iedereen op het 'vrouweneiland', zodat we niet uitsluitend opgaan in verhalen en ideeën, maar ook oog houden voor de wereld om ons heen in de vorm van stokken en ballen die moeten bewegen voor het vermaak van honden met veel energie! Ha, ha... een natuurlijk evenwicht, daar bij die watermolen!

Ondertussen verdord het gras, droogt de rivier langzaam op en oogst ik ( 's ochtends vroeg!) tomaten, courgettes en komkommers. Het is overduidelijk augustus!

leuke foto

buffelen

We zijn voornamelijk druk aan het werk: Arnoud aan het afmaken van het dakterras, verplaatsen van de satellietschotels, grind zeven en dat soort zaken, ik met het in toom zien te krijgen/houden van de tuin en diverse huishoudelijkheden.

Dan is het wel aardig dat er kaboutertjes op het land aan het werk zijn geweest die van een 2,5 hectare hoog wuivend gras, een paar vrolijke rolletjes hebben gemaakt. Nou ja, het waren natuurlijk geen kaboutertjes, maar onze welwillende Franse buurman met de koeien, die gelukkig onze wei ook wel wilde maaien.
Wij twee rolletjes voor komende winter, hij de rest. Iedereen blij.

Het gras groeit hier overal zó voorspoedig... (Nee, niet alleen in mijn moestuin)... dat we ons even afvroegen of hij wel behoefte zou hebben aan ons gras, maar gelukkig.....wel!

jungle

Ik ben een tijdje in Nederland geweest.

In mijn afwezigheid heeft het voorjaar aardig zijn best gedaan op de tuin. Ging ik weg met een zo goed als bijgehouden moestuin...... het is nu een jungle!

Affijn, werk aan de winkel dus!

Arnoud is ondertussen bezig om het terrein te bedwingen met bosmaaier en zitmaaier. De resultaten daarvan zien er al heel aardig uit. Ik heb duidelijk nog wat achterstand in te halen in de moestuin.

Verder heb ik de gîte flink opgepoetst, want morgen komen er gasten.

schaap surfen

Dinsdag en woensdag hebben we de schapen geschoren. Van maandag op dinsdag hadden we de hele kudde in de schuur (het past zelfs nog, 24 stuks!). Eerst kregen de lammetjes ontwormingsmiddel voor ze buiten werden gezet, daarna kon het schaapscheerderfeest voor de volwassen schapen beginnen.

We begonnen maar met de ooien die al flink tegen de hekken hadden geschurkt en op die manier al aardig een beginnetje hadden gemaakt met het kaalmaken van de flanken.

We hadden ditmaal de scheerdersplaats op een vlak stuk, net onder de bult bij het schuurtje gemaakt. Vlak werken leek ons beter dan op de helling, zoals we het twee jaar geleden deden. Maar ja, om daar te komen, met schaap en al, moet je dan wel die helling af, die (na twee dagen regen op zondag en maandag) aardig glad erbij lag.

En zo werd 'schaap surfen' uitgevonden:
Men neme een schaap in de schuur bij de achterpoot (goed vasthouden!). Zodra de schuurdeur opengaat, gaat het schaap de vrijheid tegemoet, de helling af. Zet beide laarzen stevig in de modder en HOEI!
Onder aan de bult het gewicht verplaatsen, zodat het schaap bij de scheermat niet verder kan.... het schaap anders vasthouden en op zijn zij leggen. Het scheren kan beginnen!

Het ging allemaal redelijk voorspoedig: scheren en pootjes bijwerken. (Verbazend hoe de hoeven al in enkele maanden waren bijgegroeid). Tot bij 5,5 schaap het apparaat even geen zin meer had. Het schaap ging even terug in de schuur en na het grondig schoonmaken en weer in elkaar zetten van de tondeuse kon de tweede helft ook worden gedaan.

De geschoren schapen en de jongen konden vervolgens verplaatst worden naar hun weiland voor de komende drie weken. De overige 5 volwassenen konden in een andere wei hun buikjes gaan vullen, in afwachting van een nieuwe dag. Wij vonden het wel even genoeg exercise voor éen dag.

In de loop van de dinsdag heeft Arnoud nog wat kinderen van de nog te scheren ooien terug laten keren naar hun moeders, omdat ze maar bleven blèren. We dachten dat ze al wel onafhankelijk van hun moeders waren. We hadden immers de moeders die het eerst waren bevallen dit jaar voor het laatst bewaart, maar goed....

Op het menu voor de woensdag stond om te beginnen de ram. Da's pas schaap-surfen met trekkracht!
De ram had ook duidelijk de meeste wol. Hij was in zijn eentje goed voor de hoeveelheid van 3 à 4 schapen die de flanken er al af hadden geschuurd! Aan het eind van de ochtend was de klus geklaard en lagen er twee grote bulten wol in de schuur. En de schaapscheerders/surfers: moe en spierpijn!

St Auvent

Gisteren heb ik Freya meegenomen voor een tripje naar het vlakbij gelegen plaatsje St Auvent.
Er was een rommelmarkt georganiseerd door de biljartclub, waar ik wel even kon kijken en daarna zouden we er nog wel een rondje kunnen wandelen.

Bij de rommelmarkt had ik me niet veel voorgesteld, want vaak als een sportclub zoiets organiseert staan er 5 tafels met spullen ofzo en ben je in vijf minuten rond.
Maar in het park achter het kasteel, bleek heel wat animo te zijn om de zolders leeg te maken, dus het bekijken daarvan nam al wel een half uurtje in beslag.
Freya gedroeg zich al wat rustiger dan bij de vorige rommelmarkt waar ik haar bij me had. Toen wilde ze bijna iedere bezoeker begroeten, dat viel nu mee. Ze was wat minder gecharmeerd van de pony's die er rondjes liepen met kinderen op hun rug. Dus tegen de tijd dat ze met haar kop onder een rek met kleren of een tafel dook, wist ik dat er weer een pony in de buurt was.

Daarna gingen we de paden op de lanen in. De eerste halte was de rivier de Gorre, waar Freya even kon badderen en drinken om af te koelen. De wandeling liep nog een paar keer langs de oevers van de Gorre, dus Freya kon nog een paar keer pootje-en buikjebaden. En ik kon nog een paar fotootjes maken van het fraaie uitzicht.

Ik heb een duidelijke voorkeur voor wandelingen langs riviertjes.
En als je dan terugkomt van zo'n wandeling met mooie plekjes, ergens anders, valt ineens op dat het mooiste plekje van al...... gewoon in de achtertuin ligt :-)

Bonnie de Pony

Gisterenmiddag was ik uitgenodigd bij de violiste uit onze muziekclub om gezellig te komen tutten met de pony. Zij heeft 5 pony's rondlopen in diverse leeftijden en maten. Er zijn een paar vrij jonge dieren bij die nog getraind moeten worden en ze had mij al eens gepolst of ik niet af en toe wilde bijspringen (touwtje vasthouden ed.) als ze eigenlijk een paar handen daarbij te kort kwam. Ach ja, waarom niet? Zolang ze me als de assisenthulpknecht beschouwd die er verder geen verstand van heeft!

Gisteren eerst maar eens rustig begonnen een middagje door te brengen met Bonnie, die al wat ouder is en weet wat er van hem verwacht wordt.

Ziet het er niet uit of ik nooit anders gedaan heb, ha, ha?

Na het 'borstelen' en een paar demonstraties van trucjes in de (zand-)bak gingen we er ook nog even eropuit, een wandelingetje maken. Omdat mijn gewicht binnen het toelaatbare maximum viel voor Bonnie, mocht ik ook wel op zijn rug. Geinig.

tripje naar Limoges

De weervoorspelling van gisteren was ideaal om te gaan shoppen in Limoges, want het zou bewolkt zijn en zeer regelmatig regenen. We wilden nog graag een anders opzetstuk voor de schapentondeuse en de winkel die ons daar aan zou kunnen helpen zit ten Zuid-Oosten van Limoges.

Ik besloot dat ik dan ook langs de Zuidkant van Limoges zou blijven om er te komen, want een andere route is wel eens leuk natuurlijk.

'Wel eens leuk' is echt een understatement. De tocht duurt zo'n 50 minuten, waarvan je zou kunnen denken 'best lang', maar het was zo mooi onderweg dat die gedacht niet bij me is opgekomen. De zon deed namelijk stiekem toch zijn best om door de wolken te prikken. Combineer dat type licht met de glooiende Huate Vienne, getooid met het zacht groen van verse weides en net vers uitgelopen loofbomen, schattige boerderijtjes op de flanken van de heuvels en groepen Limousinrunderen en schaapjes her en der. Ieder stuk weg dat enigszins hoog gelegen lag bood fantastische panorama's, waarvan 'Wauw!'de enige juiste beschrijving is!

Nergens natuurlijk een parkeerplaats te zien, tot..... jawel: bij zo'n fantastisch uitzicht met zelfs wat blauw in de lucht een afslag naar een doodlopende weg. En.... ik had ook nog mijn simpele cameraatje in mijn tas. Dus, even een serietje schieten om een panoramafoto te maken:

(klik op de foto om hem helemaal te zien)

Thuisgekomen van de shopsessie, bleek de zon het aardig te hebben gewonnen van de wolken en kon er lekker in de tuin gezeten worden. "La vie est belle!"

Peter Pan

Nou, we hebben een nieuwe president, hoor ik op de radio. Sarkozy is ingeruild voor Hollande.
We zijn benieuwd.

Dit weekend had een vriendin uitvoering van een toneelstuk 'Peter Pan'. Zij (NL) speelde met een aantal Fransen, een paar Engelsen en een enkele Amerikaan een vrolijke humorvolle versie. Uit de verhalen die we te horen kregen over de voorbereidingen, kwam het beeld naar voren van ruzie, weinig inzet, nauwelijks voorbereiding en voortdurende wijzigingen.... Een week van tevoren was het nog niet eens zeker of het allemaal wel door kon gaan.

Affijn, de lat kon niet lager gelegd zijn...
Dus was de verbazing groot toen er diverse decors waren, goede attributen en kostuums en ogenschijnlijk, de meeste teksten wel gekend werden!
Het was erg leuk gedaan en we hebben erg gelachen om de voorstelling.
Conclusie van mijn kant: Fransen zijn geen keien in gedegen voorbereidingen, plannen en organiseren, maar onder tijdsdruk kan er zo hier en daar toch een indrukwekkend improvisatievermogen tevoorschijn komen.

vitamine Z

Hé, hé.... de zon laat zich weer eens zien (zonder dat er onmiddelijk een nat pak op volgt).

In Nederland was het op koninginnedag al een fraaie lentedag, maar toen zaten we hier nog in de stortbuien. Ik moet zeggen dat het dan frustrerend is om naar de Nederlandse radio te luister, waar de diskjockeys uitzinnig van vreugde zijn over het fraaie weer. Ja wrijf het er maar in:"22 graden en zonnig"..... Terwijl het hier buiten een graad of 9 was en prut.

Maar goed, sinds gisteren laat de zon zich ook weer hier zien en daar knapt een mens van op!

Er was gisteren (feestdag in Frankrijk, dag van de arbeid) een rommelmarkt en daar was ook een uitgelaten stemming merkbaar dat de mensen eindelijk weer eens erop uit konden! 's Middags klonken er ook weer traditionele lentegeluiden rondom de molen. Mijn Engelse buurman is over en pakte de tractor om zijn veld te maaien, mijn Franse buurman bewerkte met zijn zitmaaier zijn eigen gazon.

Ons eiland kan ook wel een maaibeurt gebruiken, want het gras staat er kuithoog. Maar mij leek het er nog wat te soppig om er met de zitmaaier rond te rijden. Wellicht vanmiddag.

jong talent

Gisterenavond was ik uitgenodigd door een Engels koppel om met hen en hun Franse buurvrouw mee te gaan naar een muziekavond.

In het (door Engelsen gerunde) etablissement, waar ze iedere twee weken deelnemen aan de 'quiznight'(een zeer Engelse traditie) werd een maaltijd geserveerd, waarbij een zanger de muziek verzorgde. De toehoorders waren ook voornamelijk Engels.

Na het voorgerecht (papadums met sausjes) en het hoofdgerecht (een superhete curry met rijst) maakte de zanger zijn entree.
Zijn stem (mooi vol) paste niet erg bij zijn verschijning (jong, schriel en aardig verlegen in een te groot pak, enigszins weggedrukt tussen een tafel met gasten en de muur). Hij zong mee met muziekfiles van een bigband die werden afgespeeld vanaf een laptop. Die laptop, met de bediener ervan, hadden ze wat mij betreft beter ergens achter de coulissen kunnen zetten, want dat leidde wel een beetje af van de performance. Zijn (super Engelse) vader bediende dat namelijk met een behoorlijk onderuitgezakte en pafferige houding en hij presteerde het zelfs af en toe om tegen zijn zoon te praten als die aan het zingen was....

Maar goed, als je je blik dáar dan allemaal niet op richt, dan klónk het allemaal wel heel goed. Het meeste was 'swing' met af en toe ook een popliedje. Zeker toen de zanger er ook wat meer vertrouwen in kreeg en zijn plekje bij de muur verliet en al zingend ook wat ging rondlopen.

Het toetje werd geserveerd bij zijn optreden van na de pauze ( aardbeien met ijs).

Tegen kwart over elf werd ik weer netjes afgeleverd bij de molen.

weerbericht in driekwartsmaat

Tja, het vorige bericht werd dus éen brij.... kijken of dat anders kan.... Vanmiddag zat ik even wat bladmuziek te transponeren, zodat ik het met mijn altsax mee kan spelen met twee in C gestemde instrumenten, toen me iets opviel. Het was Franse bladmuziek en het ging om een langzaam walsje. Dat stond er ook keurig in het Frans boven. Normaal zou me daar niets bijzonders aan zijn opgevallen, ware het niet dat als je het niet als een Franse mededeling leest maar als een Nederlandse zinsnede het ineens een uitstekende beschrijving is van het weer de afgelopen 2 weken. Je Frans een beetje roestig? Boven de muziek stond 'valse lente'. Ha, ha.

lente.... waar ben je nou?

Het is al een week koud en voornamelijk nat buiten. Dat hield tot nu toe in dat er iedere tien minuten een flinke bui langs kwam, gevolgd door een felle opklaring met zon. Gisteren was er plantjesmarkt in Oradour en in de ochtend, toen ik er was, was het gelukkig de hele tijd droog. Maar dat was niet het begin van de beter tijden.... Het is nu half éen en ik heb het de hele ochtend nog niet droog gezien. Dát is helemaal chagrijnig weer! De stroom is ook al een paar keer kortstondig uitgevallen. En dan moet je het kacheltje weer activeren en de kookplaat waar een pannetje opstaat om wol te verven met de boshyacinten die ik gisterenmiddag had geplukt. Freya verveelt zich langzamerhand ook te pletter, want die vindt buitenactiviteiten toch ook veel leuker. Hoewel ik enige regelmaat de weersvoorspelling check om te kijken of het al snel beter wordt..... de komende week ziet het er niet naar uit dat er in de moestuin gewerkt wordt, of gewandeld, laat staan buiten in de zon gezeten...... Ik zag dat de Fransen een aardige keus gemaakt hadden in de eerste ronde van de presidentsverkiezingen (gisteren). Afgaande op de sentimenten die ik hier zo links en rechts hoorde in de afgelopen tijd, had het me niet verbaasd als de huidige nummer 3 hoger was geëindigd ..... Dat is (wat mij betreft gelukkig) dus niet het geval. Het programma waarmee ik dit intyp is veranderd. Toen ik een maand of wat geleden deze nieuwe vorm eens testte, kwam het bericht er niet erg netjes uit te zien, omdat alle alinea's aan elkaar geplakt werden. Ik hoop maar dat dat 'bugje' verholpen is. Want deze vorm is nu de definitieve!

effe oefenen

Als het zaterdag droog weer is, dan komt mijn fotoclubje hier foto's maken met op het menu "foto's maken van iets wat snel beweegt".
Nu is de kans dat het zaterdagmiddag droog is verwaarloosbaar klein, volgens de meteo, maar ach... toch maar even een proefsessie doen.
Met de charmante assistentie van Freya, uiteraard.
Maar ja.... Freya is zo snel, dat als je zélf de stok moet gooien, je geen tijd hebt om de camera met twee handen te richten en op haar te mikken zolang ze rent. Dus tja, gelukkig waren er ook nog katten op het eiland te vinden.

Deze vond ik wel flitsend:

Franse marktplaats

Er zijn van die spullen die ooit aanwinsten waren, maar hier in Frankrijk nog nooit gebruikt zijn. Ze staan nu al zo'n 3,5 jaar stof te vangen en ruimte in te nemen. Nu hebben we van beide zaken genoeg, dus het object wordt wat minder opvallend zichtbaar en het staat niet snel in de weg.. maar toch.

En er is altijd wel een wensenlijstje van leuke-dingen. Niet 'nodig', maar ja, wel heel leuk om tijd aan te besteden.
Omdat die leuke dingen dan weer een plekje nodig hebben én het leuk-dingen-fonds wat concurrentie heeft van het noodzakelijke-dingenfonds (ach, benzine is hier hier nog geen €1,70 per liter... waar zeur ik over :-) )... tijd dus om wat van de vroegere aanwinsten te verpatsen.

Natuurlijk kan ik me aanmelden voor een 'vide-grenier' (rommelmarkt) en daar van 7 tot 7(!) gaan staan verkopen. Maar ja.... ik hoop voor sommige dingen toch wat meer te vangen dan een paar Euro, die het rommelmarktpubliek zo ter beschikking heeft in de achterzak.

Gelukkig is er ook de Franse "Marktplaats", waar je gratis een advertentie kan opzetten. Tenminste.....
Pffff. -tig pogingen gdaan, in meerdere internetbrowsers, maar hij zet hem niet echt 'door' en het geeft ook geen duidelijk reden op.

Ik zie wel in een ooghoek staan dat het de bedoeling is dat je ook in Frankrijk woont. Tja... dat dóe ik! Dat héb ik toch al ingevuld!!!
Maar dan gaat me een lampje op. Mijn internetverbinding woont geloof ik in Italië. Daar merk je verder niks van, maar mogelijk controleert de Franse site aan de poort. Niks Schengen....niks vrije handel binnen de Eurozone.....

Dus tijd voor een list.
Dat werd wat eerder naar de fotoclub gaan en inloggen op de internetverbinding aldaar. Kijk, dat werkt een stuk beter!
Meteen maar een update gedaan op de laptop van de fotoclub, dan is Windows en Picasa weer helemaal up to date.

Twee fotoclubleden waren afwezig vanwege een vakantietripje. Maar de dame die er al langer is, had het huiswerk prima kunnen doen! De man die vorige week voor het eerst was, was niet verder gekomen dan het programma downloaden... maar ja.... hij had ook les 1 gemist en was meteen in les 2 van die ingewikkelde materie gevallen!
Volgende week maar weer eens echt foto's gaan maken. Dan pakt hij het vast wat gemakkelijk op allemaal.

nog meer

Nou, het knutselexperiment van eerder deze week is aan zijn conclusie toe, want het geheel is opgedroogd: het werkt!

Vandaag zat er in de post een cadeautje van een oud collega die aan het opruimen was geslagen en daarbij aan mij had gedacht. In mijn brievenbus zat een aan mij geadresseerde doos. Wat is het toch fijn dat Franse postbodes een loper hebben!
Naast een paar spannende boeken en boekjes met creatieve ideeën ook een aantal artikelen uit een tijdschrift, dat 'genoeg' heet. Dat bevat nog meer tips en trucs rondom tuinieren en duurzaam leven. Hartstikke leuk zo'n verrassing! Nogmaals dank A!

Ondertussen in de praktische werkelijkheid van de moestuin:
- Het was vandaag een prima dag om 'met kluiten te gooien'. De regen had de grond lekker los gemaakt, dus de pollen gras e.d. lieten lekker gemakkelijk los. Maar er staat ook nog wel wat voor morgen....
- Daarnaast nog weer een paar meters gemaakt van het hek dat mijn kippen van mijn toekomstige aardbeien moet scheiden. Ook hier geldt, dat er nog wel een paar meter meer gemaakt moet worden, maar we zijn nu over de helft.

De vogels laten lekker van zich horen. Dat is in de meeste gevallen heel leuk, maar er is ook een overijverige koekoek (of zelfs 2?) die niet alleen de hele en halve uren slaat, maar iedere twee minuten....

Bij het verlaten van de moestuin kon ik kiezen welke groente ik vanavond uit eigen tuin zou gaan eten: pastinaak of rabarber. Het wordt eerstgenoemde, met aardappeltjes uit de oven.

zo simpel?

Zo, da's wennen zég....de hele dag regen.....beuh.....
Dan dus maar wat verzinnen om binnen te doen.

Een knutselproject leek me wel wat.
Ik had een shirt uit mijn garderobe gekiept van een soepel stof en dat leek me een goede kandidaat om met textielverharder te bewerken. Daar had ik nog een potje van staan, die ik voor het laatst in Nederland had gebruikt.
Bij het open doen van de pot, bleek er geen soepele substantie meer in te zitten, maar éen dikke rubberachtige klont!

Tja, dat kán het voortijdige einde van het knutselproject betekenen. Maar voordat ik alles op zou ruimen, toch maar eens op internet gekeken of er alternatieven voor dat spul zijn, die zich al in mijn schuur en/of kast bevinden.

Ach en zo leer je nog eens wat! Ik vond het verbazend dat ik dit in 40 jaar nog niet eerder op het spoor was gekomen!
Dat houtlijm zou kunnen, had ik wel gedacht. Houtvezel en stofvezel verschilt niet zoveel van elkaar. Behangerslijm werkt ook, ook niet heel verrassend, papier is ook weer houtvezel....en papier-maché wordt ook hard...
Maar de ontdekking van de dag was dat je het ook zelf kan maken door wat bloem in water te koken en er een schepje suiker aan toe te voegen!!!!

Dat dus maar eens geprobeerd... kijken of dat inderdaad zo hard wordt als het internet beloofd. Vaag had ik ook wel het idee dat behangerslijm ook aardappelzetmeel is, maar ja, als moderne burger moet lijm uit een pakje komen... niet uit het keukenkastje :-)
Het werd in ieder geval (lekker) kleverig! Dus dat je ermee kan lijmen, dat geloof ik graag. Nu nog kijken of het geheel ook echt hard wordt.
Het staat nu te drogen.

lastig?

Vergeleken met een paar dagen geleden is het nu toch heel wat minder weer. Waarschijnlijk is dit het weer wat je normaal gesproken kunt verwachten in april: wisselend en overdag ergens tussen de 10 en de 16 graden en af en toe een bui.
Die buien zetten nog weinig zoden aan de dijk voor het vocht in de natuur, maar komende week zitten er momenteel 2 regendagen in de voorspelling.

Gisteren heb ik mijn fotoklasje weer vermaakt met beeldwerking.
Uiteraard knikken ze allemaal dat ze de handeling die ik ze wil leren goed kunnen volgen. En tja, het zijn ook maar vier dingen die ze moeten doen (ergens rechts iets instellen via 'rechtsklik', het juiste selectiegereedschap aanklikken, de juiste vorm selecteren en dan op 'delete' drukken).

Maar als ik het ze dan zélf laat doen.......wat ik ook bewust doe, want ik weet dat het alleen maar in de hersenpan wordt opgenomen als je het zélf doet, niet als je alleen maar kijkt en luistert.....poeh, poeh.... da's toch lastig!

En ik maar geduldig blijven ;-)
En ook zien gebeuren dat als je nog niet precies weet wat je moet doen, er juist onverwachte dingen gebeuren (omdat je toch even ergens anders klikt, of sleept....) en het dan lastig is om weer op het juiste pad te komen.

Het is niet voor niks dat ik zo hamer op 'regelmatig je werk opslaan' en 'als er iets gebeurd wat je niet wilt.... druk op 'ongedaan maken'!'
Maar ja....die knoppen zijn zo ongeveer de laatsten die ze aanraken....
Boeiend hoe de menselijke geest werkt.

Volgende week maar eens kijken hoe ze zich thuis redden met de huiswerkopdracht en wat ik ze nog binnen dit programma ga voorschotelen.

weggegwerkt

Hé, he.....
Vier rijen van gemiddeld 1.80 meter hoog en zo'n 40 cm diep, plus nog een klein extra rijtje haardhout!
Het is in de schuur weggewerkt en mag daar lekker een paar maanden liggen drogen.
Hoe lang kun je doen met zo'n 6,5 kuub? Tenminste twee winters lijkt me wel wat!

wondere wereld

Het weer is hier nog altijd zonnig. De eerste bomen beginnen uit te lopen. Vandaag begint het 'rommelmarktseizoen' met de traditionele eerste in Cussac. Bekenden van ons gaan terug naar Engeland en zijn van plan om zo min mogelijk spullen mee te verhuizen en ze hebben een plek geboekt op de rommelmarkt. ...... Het marktplein is dus al vergeven :-)

Er stond de laatste dagen wat 'water' in de weersvoorspelling voor dinsdag/woensdag. Maar dat is al opgedroogd voor het is gevallen. Dat is wel heel jammer, want de natuur heeft echt al wel weer flink vocht nodig. De rivier is nu al zó laag.... en dan moet het droge seizoen nog komen! Dus april en mei zouden toch bij voorkeur nog wel een heel aantal flinke regenbuien ('s nachts, uiteraard) moeten opleveren.

Gisteren heb ik mijn fotoclubklasje geïntroduceerd in de wondere wereld van beeldbewerking. In een (gratis) programma dat ik mezelf nog moest eigen maken en wat een heel andere manier van denken vraagt dan het programma waar ik gewoonlijk mee werk.
Dat scheelt mogelijk in de didactiek, dat ik nog besef heb hoe ingewikkeld het is!? Dus ik heb de nodige hoofdbrekens gehad over hoe ik het zo duidelijk mogelijk uit kan te leggen in hapklare brokken per les.

Maar gelukkig, (niet gehinderd door denkwijzen uit andere fotobewerkingsprogramma's) pakten ze 'les 1' heel soepel op. Grappig genoeg ontdekte eentje (door de tip-tekst bij het gebruikte gereedschapje goed te lezen) al meteen een handige optie om nog sneller voor elkaar te krijgen wat ik ze wilden laten doen. Dus ik heb ook weer bijgeleerd!

Ik ben vooral heel benieuwd of ze, tegen de tijd dat ze hun huiswerkopdracht maken, nog steeds weten wat ze gisteren hebben geleerd. Vooral omdat ze me hebben toevertrouwd dat ze meestal op vrijdagmiddag/ zaterdagochtend eens kijken wat het huiswerk voor zaterdagmiddag ook alweer was :-)

initiatief

Het fantastische weer duurt nog lekker voort.
Dus wordt er volop getuinierd (lees: onkruid gewied), hout gekloofd en lui in de stoel gezeten.

Maar voordat het lekker is buiten, moet het 's ochtends wel even opwarmen, want 1 graad boven nul is nog niet echt T-shirtenweer.
Dat is ideaal weer om de website van onze vakantieverhuur maar eens onder de loep te nemen en van info over onze nieuwste gîte "Buizerd" te voorzien.

Vanmiddag hoorde ik het gebruikelijke 'bèh' van de lammetjes (weer eens) van een ongebruikelijk plek. Af en toe hebben we al een avonturier uit de moestuin moeten vissen, maar nu klonk het eerder vérder weg.
Toch maar even kijken... en ja hoor... er stond een groepje in de wei waar ze een dezer dagen toch naar toe moesten. Alhoewel groepje......
Het hek was zelfverzekerd opengedrukt en ze stonden er allemaal.
Al kost het even tijd om dat vast te stellen.... want dat zijn 11 volwassen neuzen en 13 kleine bruine (afgelopen week lag een van de twee uit de laatstgeboren tweeling dood in de wei, vandaar geen 14 meer).
Nou ja, het gras ís ook gewoon groener in de andere wei...dus dan kunnen ze daar weer een week of drie van genieten.

het is fraai

Vorige week waren de laatste lammetjes geboren van dit seizoen.
Gisteren hebben we ze geoormerkt en, met hun vader en moeder weer bij de rest van de kudde gezet. Alle 10 de ooien hadden lammeren gehad dit jaar. Dus de eindstand kwam op 12: 5 tweelingen (waarvan helaas 2 lammetjes door de vos gesnatcht), 5 eenlingen (waarvan eentje dood-en-te-vroeg geboren).

Maar toch, toen Arnoud vanmorgen iets zei als :"je raad nooit wat ik gezien heb...", riep ik onmiddelijk, weliswaar met een vraagteken erachter:"Een vers lam!"
Ja, hoor en wel twee ook!!
De moeder? De moeder van het dood-en-te-vroeg-geboren lam! Dat wisten we zeker, want zij had wat bloed aan haar staart toen we de vondst deden.
We vonden al wel dat haar uiers nog nauwelijks waren geslonken sinds die dag, nu zo'n week of 3 à 4 geleden..... tja....

Tot zover dus weer onze schapenkennis.

Ook vandaag eens wezen informeren naar mijn ziekenfondskaart. Die had ik opgestuurd omdat hij kapot bleek te zijn met een toelichtende brief. Ik had al wel vernomen, na enige tijd, dat ik een papier toegestuurd zou krijgen om een pasfoto op te plakken, maar die had ik nog altijd niet gehad.
Hij het ziekenfonds wisten ze te melden dat de brief onderweg was.....echter.... op naam van 'mijnheer'. Dus nu is zijn kaart ook geblokkeerd enzo.....
Affijn, de plakformulieren zijn onderweg... Die voor Arnoud bleek zelfs bij thuiskomst in de bus te liggen.

De gîte waar we zelf 2,5 jaar in hebben gewoond, staat er ondertussen fantastisch bij. Na de nodige uurtjes doe-het-zelven is het er nu klaar voor om éen dezer dagen de pr-machine in te gaan en gasten te verlokken om hier een vakantie door te brengen.
Dit huisje kan 3 personen per keer herbergen.

Voorproefje van al dit fraais:






Zegt het voort, zegt het voort!

lijstjes afwerken

Af en toe denken we dat het handig is om een lijstje te maken van dingen die gedaan moeten worden.
Tja.... gewoon maar aanrommelen en dan terugkijken wat je in een week allemaal gedaan hebt, is vele malen leuker, eerlijk gezegd.

Het lijstje heeft de neiging voornamelijk langer te worden, omdat er van alles te binnen schiet 'oh, dat ook nog', maar ook omdat sommige dingen op het lijstje weer andere dingen veroorzaken (als het tegenzit, bijvoorbeeld, of als het af is en iets anders er dan toch wat pover bij afsteekt.....).

'Effe lekker niksdoen', dat komt op het lijstje niet voor en schiet er (dus?) ook enigszins bij in... want tja.... anders komt het lijstje nooit af!

En de dingen die op het lijstje staan, staan er niet voor niks. Waren het leuke dingen geweest, dan waren ze waarschijnlijk al gebeurd!
En als je onderweg van A naar B (klus A naar klus B, of spullen wegbrengen van A naar B voor een klus) iets leuks ziet om te doen...dóorlopen.... de lijst!

Beuh!

Vanmiddag kon de lijst wat mij betreft wel even de boom in.
Ik wilde iets leuks doen! Dat werd lekker graspollen trekken in de tuin, fikkie stoken en radijsjes zaaaien. Ook werk... net zo moe van, qua lijf... maar veel leuker!

Morgen maar weer verder met de lijst: de laatstgeboren 2 lammetjes oormerken.
En nog zo van die dingen...

in plaats van onderdelen....

Het was nu een week of vier geleden dat we bij de materialenhandel waren wezen praten over de onderdelen die verkeerd waren geleverd.
Al die tijd was de leverancier druk aan het zoeken in zijn magazijnen :-), naar de juiste onderdelen.

Afgelopen week had ik maar vast aangekondigd dat het wachten wat ons betreft voorbij was en dat het óf de juiste onderdelen zou zijn, óf het geld terug, bij mijn visite op 16 maart.
In dat mailtje had ik ook terloops laten vallen dat ik een kleine compensatie voor al het ongemak van wachten en bellen en mailen wel op zijn plaats vond en voor de zekerheid had ik daar ook maar een bedrag aan gehangen.

De vorige keer dat ik zoiets ook al eens op zijn plaats vond, had ik pech, want degene die ik sprak kon daar toen geen verantwoordelijkheid voor nemen. Dus, bijtijds waarschuwen dan maar....

In het antwoord van het bedrijf had ik al gelezen dat ze bereid waren om het bedrag af te trekken van onze volgende bestelling.
Aardig!
Heel commercieel ook...want dan moet er een volgende bestelling komen....en als we dat al in de planning hadden....dan toch langzamerhand niet meer bij hun.....

En dus had ik gisterenmiddag alvast geoefend op mijn tekst, ha, ha!

Vanmorgen, kort na openingstijd, mocht ik mijn toneelstukje voor het voetlicht brengen.
Kortweg:
- Dat ik het natuurlijk heel aardig van ze vond, het gebaar
- Dat het voornamelijk leuk was voor mijn man, want hij zou de bouwmaterialen gaan kopen en bebruiken,
- Dat IK echter de meeste overlast had ondervonden van het geheel (bellen/mailen en langsgaan)
- Dat ik me afvroeg of ze niet een gebaar konden maken wat mij zou amuseren....

De vraag was waar ik dan aan dacht.

Tja.... aan een bedrag om wat leuke planten voor in de tuin te kopen. Dáar zou mijn humeur zienderogen van opknappen!

Tja, dát moest natuurlijk evenn 'achter' overlegd worden.

De geluiden van achter de deur klonken niet als instemmend gebrom, maar goed...we wachten af....

Mijn verkoper kwam terug, zei niets, ging de geldteruggavefactuur printen.
Onder de toonbank rammelde hij met wat munten.
Dat bleek de 'tot-op-de-cent-nauwkeurige' geldteruggave te zijn voor de al betaalde onderdelen die niet waren gekomen. Nadat ik mijn handtekening had gezet voor dat bedrag, niets verder zeggend, was ik benieuwd of hij er nog iets over ging zeggen.

Hij pakte een briefje van 50 onder de toonbank vandaan, legde dat hevig blozend voor me neer en zei dat dat dan voor mij was, voor het ongemak!!!!!

Yes! Vriendelijk bedankt natuurlijk en de winkel uitgehuppeld.
Op naar het tuincentrum om de hoek en het een en ander aan zomerbollen en zaden ingeslagen.
Komende zomer bloeit mijn tuintje fraai met dank aan de Franse service van dit bedrijf!

nieuw bruggetje

Gisterenochtend hebben we eerst de resterende lammetjes ontwormd en van oormerken voorzien en vervolgens hun moeders en de ram 'gepedicuurd'.
Na wat klusjes in de bovengîte, was het weer warm genoeg om, in T-shirt, ons buiten te vermaken.
Ik heb weer een paar karren hout gekloofd en Arnoud ging het nieuwe bruggetje over het kanaal afmaken.

De oude was zo hier en daar aan het rotten, er misten al een paar planken en laatst was hij ook ietwat scheef gezakt.

Met metaal wat nog over was van de zonnecelleninstallatie van ons oude huis, is in de afgelopen tijd een basisconstructie gelast. Die stukken waren met de tractor naar de juiste plaats getransporteerd. Ook waren er twee betonnen fundamenten gestort en die waren nu genoeg uitgehard. De zijstukken rusten daar nu op en gisteren laste Arnoud er de verbindingsstukken aan. Er moest nog wel even een verlengsnoer bij de buurman worden geleend, want zóver strekte onze verlengsnoeren ook niet.

De al op maat gezaagde dekplanken konden in de constructie worden gelegd en vastgezet en voila.... een vers bruggetje.

De oude brug lag er nog onder. Maar een vakkundig paar aangebrachte zaagsneden en een flinke ruk met de tractor brachten hem aan de kant. Daar kon hij, met dank voor de bewezen diensten, meteen door naar de brandstapel die al lekker brandde.

'Even'de verlengsnoeren terugbrengen.... en alweer het einde van een zomerse werkdag.

rokjesdag

Gisteren had ik al een dappere poging gewaagd en 'in de zon en uit de wind' ging dat goed, maar vandaag was het hier echt 'rokjesdag'.
Niet nadat er eerst 's ochtends nog hard gewerkt was, zowel gisteren als vandaag.

We zijn de bovengîte aan het opknappen en aan de beurt was het op maat snijden van de lap zeil voor op de vloer. Gisteren de woonkamer/toilet/kast, vandaag de keuken.
Het wordt een echt fraai vakantieverblijf met Franse invloeden.
De vloer lijkt nu een echt Franse tegelvloer en met wat Frans meubilair van de rommelmarkt ziet het er heel gezellig en Frans uit.

Als de doucheruimte netjes is afgewerkt, kan ook daar de vloer erin en dan is het allemaal wel aardig onder controle.

En na twee ochtendjes op de knietjes rondkruipen, is het goed toeven in de luie stoel in een vrolijk zomerjurkje.....!

Vanmiddag liep ik nog met Freya een rondje over het terrein en verbaasde me erover hoe groot het contrast was met onze ijsavonturen, die nog niet eens zo heel lang geleden waren.

vreemde oefening?

Gisterenmiddag had ik een oefening voorbereid voor mijn fotoclub: het maken van een fotoreeks van een rustige activiteit.
Dat leek me een aardige oefening om langzamerhand ook mensen te gaan fotograferen en beweging.

De vraag was vervolgens, welke rustige activiteit kan er op de plek van de cursus gedaan worden (buiten), die enigszins fotogeniek is en waarbij ik geen arsenaal aan spullen hoef mee te sjouwen?

Omdat ik de auto altijd vlak naast het lokaaltje zet, zodat ik niet ver hoef te sjouwen met laptop en extra beeldscherm, was dat ook nog even een item: staat dat ding dan niet gruwelijk in de weg? Auto's zijn meestal niet de fraaiste objecten op een foto...

Of je maakt van de nood een deugd: emmer mee, spons en trekker en wat sopmiddel en voila: de rustige activiteit is geboren!

Ik had mezelf maar tot model gebombardeerd, want tja... zíj moeten de oefening doen, nietwaar?

Affijn, mijn klasje heeft braaf foto's gemaakt, maar wel met een dikke grijns op hun gezichten omdat ze mij volslagen maf vonden, geloof ik. "Die gaat een beetje haar auto staan wassen in de fotoclub!"
Tja, da's ook een invalshoek..

In de nabespreking van de gemaakte foto's bleek voor mij wel dat ze hun best hadden gedaan en de tips & trucs van de afgelopen weken ook gebruiken. Dus er is 'leerrendement', ha, ha!

Dit was éen van de foto's die éen van de deelnemers had gemaakt. Deze gaat over een andere activiteit trouwens: Dit is een foto van 'iemand die foto's maakt van iemand die aan het werk is'.

lekker warm

O, wat was het toch lekker weer de afgelopen dagen.....
's ochtends weliswaar nog in de winterjas, maar 's middags volstaat een korte broek en T-shirt!

Alle reden dus om 's middags in ieder geval buiten te zijn. De stapel haardhout wordt in de schuur al wel steeds hoger (de eerste rij van 2 meter hoogte staat er, van de tweede ligt de basis er. Aan de stapel buiten valt nog niet heel erg op dat er al uren gekloofd is....

Arnoud deed donderdag nog eens een poging om de brandstapel aan de overkant aan te krijgen. Eerdere pogingen deze week waren niet geweldig gelukt, maar nu pakte het vuur wel. Mooi!
En aangezien er nog wel meer takken her en der lagen, ging hij die verzamelen in de tractorschep, om ook te verbranden.

Hij was daar lekker mee bezig en ik vermaakte Freya nog met wat apporteerspelletjes, vlakbij, toen Arnoud uitriep dat hij nu toch wel echt een probleem had en dat ik emmers moest gaan halen.
Toen ik, via de brug, wat emmers had gehaald. Was Arnoud al in zijn onderbroek door de rivier gelopen om een bak op te halen, die te vullen met water en het vuur uit te maken. (Een rivier die 2 weken terug nog bevroren was is nog niet erg lekker opgewarmd......)

Wat was er gebeurd?
Bij het bijeenbrengen van de takkenmassa, met de tractorschep, was de tractor stil komen te staan, vlak naast het vuur, met de achterwielen tot aan de assen weggezakt in het zand......

Toen, na een paar emmers water, het vuur uit was, dacht ik dat we de rest van de middag wel bezig zouden zijn met het losmaken van de tractor.
Maar voordat ik me in kluskleren had omgekleed, had Arnoud al kans gezien om hem op te krikken en weer weg te rijden.

Arnoud vond dat hij zijn bijdrage aan interesante content voor het weblog wel weer had geleverd :-)

donkerrode stad

Vandaag hebben we een tripje ondernomen die iedere Nederlander die in Zuid-West Frankrijk woont tenminste eens in de vijf jaar moet ondernemen.

Om half acht vanochtend hadden we Freya ingeleverd bij de buren, met de opdracht om hen een dagje te vermaken :-)
Kort daarna ging de neus eerst westwaarts en daarna zuidwaarts, om 2,5 uur later de auto te parkeren aan de P&R van het uiteinde van een tramlijn in...... Bordeaux.

Doel van de reis: het Nederlandse consultaat en het vernieuwen van onze paspoorten.

We moesten eerst naar een tussendoel: de aangewezen fotograaf die pasfoto's maakt conform de Nederlandse normen (lélijk....recht van voren, zonder glimlach en zonder bril.....brrrrr).
De tram bracht ons er gemakkelijk heen. En goedkoop, want parkeren (inclusief een retourtje tram voor 2 personen) kostte slechts 3 €.

We waren al veel te vroeg in de buurt van het consulaat, maar dat was geen straf, want de zon scheen en Bordeaux heeft een prachtig rivierfront met wandel-en fietspaden en bankjes.

Hoewel het consultaat huist in het prachtige complex can de voormalige beurs (denk ik, gezien de straatnaam), was het niet helemaal zo dat we af konden gaan op een wapperende driekleur in horizontale banen...
Ze huren namelijk maar éen hokje op de zolder......

Gelukkig is Frankrijk éen van de landen waarin het consulaat paspoorten wil opsturen, wan tin sommige andere landen mag je twee keer zo'n reis ondernemen: éen keer aanvragen, éen keer ophalen.

Daarna wilden we eigenlijk gebruk maken van het 'fietsenplan' van Bordeaux. Je kan er op heel veel plekken een fiets huren voor zolang je wilt. Het eerste half uur is gratis, ieder volgende uur is 2€. Maar ja.... dan moet hij wel mijn Nederlandse bankpas accepteren om de borgsom veilig te stellen. En dat deed hij niet. In ieder geval.. ik kreeg geen code om een fiets mee te ontkoppelen van het fietsenrek.
Jammer, want een tochtje langs de rivier was best leuk geweest.

Nu werd het een wandeling door de winkelstraat, waar we aan het eind weer een tram oppikten en aan de terugreis konden beginnen.

Tegen half zes waren we weer 'op honk'. Freya had goed op de buren gepast en iedere keer als ze floten even gekeken of er misschien iets aan de hand was. En niet getrokken, aan de lijn, bij een wandelingetje langs de straat! Voorbeeldig hondje!

contrastrijke maand

Tien dagen geleden zaten we nog in sneeuw en ijs...nu lunchen we al een paar dagen buiten en steken de handen uit de mouwen zonder jas!
Ik weet wel wat ik liever heb!

Gisteren hebben we de beiden gîtes maar eens opengegooid om te te luchten en te 'stoken' aan de buitenlucht.

Verder staat er regelmatig een rondje 'hout kloven' op het programma met de kloofmachine. Arnoud heeft een fikse stapel boomstukken bij het houtschuurtje neergelegd laatst en die moeten nu tot haardhout vermaakt worden en binnen opgestapeld.
Drie dagen kloofwerk (een paar uur per dag) hebben de stapel buiten nog maar gehalveerd ofzo.... en binnen éen rij ( +/- 40 cm diep) van circa 3 lengte en plus/minus 1.50 m hoogte opgeleverd.
Het streven is om het schuurtje eind maart vol te hebben (dat is ongeveer 3 m lengte, bij 2,5 m breedte bij 2 m hoogte...........).

De vlugge rekenaar ziet dan dat de stapel die klaar ligt bij het schuurtje nog niet genoeg is om dat te bereiken....
'Gelukkig' ligt er op de binnenplaats nog een lading 'stammen' klaar die eerst nog op 40 cm moeten worden afgekort.
En als dat op is..... in de paardenschuur ligt nog de oogst stammen uit de acaciawei van afgelopen najaar.
Dus voorlopig......

Maar ja, af en toe iets anders doen dan hout kloven is ook wel aardig.
Dus tussen de bedrijven door is de wc in de molen nog gestuct en geschuurt, een afwerking aangebracht bij het steunmuurtje van de dakconstructie op het 'dakterras' en is er het nodige aan losse takken verzameld en is er een poging gedaan om dat te verbranden.

voortgang

Het lam dat we moesten droogwrijven en even met zijn moeder hebben afgezonderd om te hechten, liep gisteren gelukkig al met al toch goed met zijn moeder mee.
Het verse lam dat die nacht geboren was, bleek uit twee lammeren te bestaan: een tweeling (ook rammetjes) en die lagen 's middags ook al heel tevreden naast hun moeder in het zonnetje in de wei.

's Middags zijn we nog even langs gegaan bij de bouwmaterialenhandel om te bespreken hoe het nu opgelost gaat worden met de verkeerde onderdelen van de terras afwatering.
Het ging allemaal nogal apart. Het verhaal was dat we dingen hadden besteld uit de catalogus van 2011, maar dat niet alles meer beschikbaar was in de catalogus van 2012.
(dat het zelfs gisterenochtend nog op de website te vinden was...zegt uiteraard niet alles....).
De vertegenwoordiger had naar eigen idee de 'vervangende producten' gestuurd... maar als je bedenkt dat het geheel uit een top, middenstuk en bodem bestaat is het vreemd om 2 toppen te sturen, 1 middenstuk (da's wel de goede) en geen bodem.
Nog vreemder is, als je de catalogus 2012 onder handen krijgt, dat op de overzichtspagina van het betreffende onderdeel gewoon het gewenste systeem afgebeeld staat..... maar ja... wellicht in een andere maatvoering en wij hebben die van 7 cm diameter nodig.

Affijn, na lang praten blijkt het juiste bovenstuk nog wel te bestaan en is even de vraag of er nog ergens in een magazijn het bodemstuk te vinden is... dan wel dat iets soortgelijks bij een andere leverancier te vinden is.
Heel theoretisch kan het zelfs zonder het bodemstuk opgelost worden, want dat diende vooral om een dertig jaar oud stuk afvoerpijp te 'renoveren' zonder sloop (ofwel van een extra binnenlaag te voorzien).

verplaatsen

Toen ik gisteren tegn half drie naar de Franse les vertrok, was Arnoud bezig om de diverse stapels houtblokkken met de tractor richting houtschuurtje te verplaatsen.

Twee uur later kreeg ik te horen wat hij allemaal had meegemaakt tijdens mijn afwezigheid en dat was heel wat:

1) Een aantal moeders en jongen (elf stuks) was op enig moment op het eiland beland en moest weer terug gedirigeerd worden naar de geboortewei. Ze hadden gezien dat het hek richting molen open stond, zodat Arnoud er handig in en uit kon met de tractor en ze waren eens op onderzoek uitgegaan en daarbij op het eiland terechtgekomen.

2) Ergens bij de pogingen om de schapen weer terug te leiden, schrok Freya en die sprong in/op het kanaal, waar nog gedeeltelijk ijs ligt dat niet sterk genoeg meer is.
Ze kon vervolgens niet meer zelfstandig aan de kant komen en had enige coaching van Arnoud nodig. Dat kon gelukkig 'mondeling'gebeuren, hij hoefde geen brandweerman te spelen.....

3) Vanuit zijn ooghoek zag Arnoud dat een, in de geboortewei achtergebleven ooi om tien voor vier het leven had geschonken aan een vers lam. Maar de moeder deed geen pogingen om dat lam schoon te maken of te laten drinken, ook al bleef ze wel enigszins in de buurt staan.

Ook na een uurtje, toen we beiden gingen kijken, zaten er nog vliezen om het lam.
We besloten om het schoon te wrijven met wat stro en het in de schuur te leggen. De moeder ging daar ook heen en we hoopten dat de rust en het samenzijn de hechting zover zou bevorderen dat het lam zou kunnen drinken.

Vanmorgen, toen Arnoud de moeders en hun kroost uit de schuur liet, was er nog weinig van te zeggen of dat gelukt is. Wel was er vannacht nog een nieuw lam geboren. Uit welke moeder, dat is nog even onduidelijk. Dat hopen we later vandaag te weten. En ook of de kleine (ram) van gisterenmiddag geaccepteerd is door zijn moeder.

Het levert wel weer allerlei vragen op, want als het niet vanzelf goed gaat.... wat doe je dan? je kan een lam grootbrengen met speciale poedermelk, maar ze, moeten eigenlijk wel een dag of wat 'biest' de eerste melk van de moeder drinken om een goede kans te maken. En het schijnt een hele klus te zijn... om de paar uur melk geven...ook 's nachts enzo....
Affijn, duimen maar dat het vanzelf goed komt.

franse efficiency

Sinds we weer de weg op kunnen, zien we regelmatig bij aftakkingen van de hoofdroute borden staan die aangeven dat die weg niet toegankelijk is voor zware vrachtwagens, vanwege de vorst, meestal trouwens afgeplakt met een stuk tape.
Dat brengt ons op een paar praktische vragen:
- Wanneer zijn die borden daar neergezet (opties: vóor de sneeuw, tijdens de sneeuw-op-de-weg, of toen het begon te dooien?) Wij hebben ze voor de sneeuw in ieder geval niet gezien, dus de kans is groot dat ze in barre omstandigheden zijn geplaatst.
- Gaan ze de borden binnenkort weer weghalen... of is het een permanente opstelling die met tape 'geldig/ongeldig' wordt verklaard?

Gisteren ging de telefoon toen ik net weer binnen was.
Het was een medewerker van de boumaterialenhandel die om te beginnen meldde dat hij mijn telefoonnummer niet had..... (huh... hoe kan hij dan bellen?)
Affijn, hij bleek naar ons toe gereden te zijn en (o ja....) omdat onze deurbel niet goed werkt, hadden we ons telefoonnummer er maar naast gehangen.
Hij kwam even vragen of de bestelde spullen die middag geleverd konden worden.

Ik was hevig verbaasd, want ik had ze maar eens gevraagd waar het allemaal bleef en had vernomen dat ze de levering pas komende week compleet zouden hebben.....

's Middags werd het éen en ander geleverd, waaronder een afvoerputje voor het dakterras, bestaande uit drie onderdelen.
Tenminste dat was de bedoeling.
Want hoewel zowel op de prijsopgaaf, de bestelling als de factuur de juiste (door onszelf erbij gezochte) bestelnummers stonden, was er maar éen ding correct.
Er werd meteen naar kantoor gebeld, waar ze iets mompelden over dat het écht hetzelfde product was... maar dat de nummers waarschijnlijk veranderd waren....

Nou, een blik op de internetcatalogus leerde ons dat de gegeven nummers exact overeenkwamen met de inhoud van de zakjes.... ofwel de verkeerde onderdelen.
Dus nou mogen ze nog eens een poging wagen om de juiste dingen te bestellen.
Hoe moeilijk kan het zijn?

Maar kennelijk is alles moeilijk voor dit bedrijf en ik heb zwaar het voornemen om op zoek te gaan naar een andere leverancier, indien we weer eens wat nodig hebben.

vleugeltjes uitslaan

Vanmorgen dachten we dat het eindelijk weer zover was dat we de auto konden starten en de weg op gaan. Er lag een aangetekende brief op het postsorteercentrum die we dan wilden gaan halen.
En inderdaad, de auto startte en we konden de weg op draaien.
Veel verder ging de reis echter niet, want de banden maalden vervolgens loze rondjes in de laatste restjes sneeuw en ijs.
Vooruit, weer terug naar de parkeerplek, dat ging nog net..... dus waren we er toch even lekker uit geweest..... :-)

Net op dat moment hoorden we een autoportier slaan bij de buren en vervolgens een auto starten. De buurman deed al een aantal dagen weer van alles met de auto, dus na een klein sprintje, vroeg ik hem of ik mee mocht rijden naar Oradour.

Dat mocht en dus togen we naar mijn brief en zijn boodschapjes.

Onderweg kwamen we allerlei busjes tegen van het waterleidingbedrijf en van loodgieters..... Die hebben drukke dagen als de dooi invalt.

Vanmiddag hadden we toch wel het idee dat de weg nu schoner was (zeker nadat ik met de sneeuwschuif achter de banden alles had weggehaald) en dus gingen we maar eens kijken of Elly en Jan een kopje thee konden zetten.
Onderweg weer allerlei busjes van loodgieters e.d..
En behalve héeel specifiek ons stukje weg, waren alle andere wegen bijna helemaal schoon gedooid.

Na de thee en een kletsje, nog even wat stuc gekocht bij de doe-het-zelf winkel, zodat Arnouds kamer weer een fase verder gebracht kan worden.

vrolijk vertier

Sporadisch komt nu in de weides het gras er weer doorheen, maar dat komt absoluut nog niet door hogere temperaturen.
Vanaf morgen zou het rond nul moeten blijven.....maar ja... mogelijk ook met neerslag....
Wat mij betreft mag het wel direct door naar de 10 graden ofzo....wég met die witte wereld!

Ik had mijn fotoclubleden laten weten dat ik mijn valleitje niet uit zou gaan met de auto, maar dat ze welkom waren, als ze zelf wel erop uit konden, om hier langs te komen.
De hoofdroutes zijn al goed begaanbaar, dus als ze daar toegang toe hebben, kunnen ze hier boven aan de bult bij het kasteel parkeren en het laatste stukkie lopen.

Eén van de fotoclubleden, een Engelsman, hadden we, samen met zijn vrouw al enige tijd geleden voor de 11e uitgenodigd om te komen lunchen. Zij hadden gezegd dat ze graag zouden komen, met de camper als vervoermiddel ... want die heeft winterbanden!
Eén van de andere leden (ook Engels) kon ook komen (met de jeep).
Alleen de Nederlandse moest bij de kachel blijven om het huis te blijven stoken, dus die kwam niet.

Dus na een gezellige lunch was er fotoclub, ditmaal maar in het Engels. Wel zo gemakkelijk als je al twee uur in het Engels aan het praten bent.

Na een week 'nergens naar toe kunnen en buiten onszelf, niemand spreken', was dit wel extra gezellig!

Vandaag weer een rondje tuinonderhoud-op-het-ijs gedaan. Ditmaal zijn de bomen en struiken langs het kanaal met de motorzaag onder handen genomen, voorzover het takkenspul weelderig overhing of de stam al te scheutig was met opslag.
Het levert naast een bult takken voor een kampvuurtje-te-zijner-tijd ook een aardige hoeveelheid blokken voor de haard op voor volgend jaar.

tuinonderhoud

Onder deze winterse omstandigheden zou je niet echt aan tuinwerk denken. Alles zit onder een laag sneeuw of ijs en zelf moet je zoveel kleren aandoen dat je nauwelijks kan bukken.

Toch hebben we het een en ander gedaan, om de simpele reden dat we nu op plekken kunne komen die normaal heel lastig te bereiken zijn: via het ijs!

Eerder deze week had Arnoud de muren langs het kanaal onkruidvrij gemaakt. Normaal kun je een halve meter doen van bovenaf en eventueel de onderste meter wiebelend vanuit het bootje, maar dan mist er nog een strook. Via het ijs gaat het gemakkelijk.

Gisteren zijn we met een kar vol spullen naar de rivier bij 'het moeras' gegaan.
Er waren een paar bomen omgevallen en hun takken en stam hingen over de rivier en blokkeerden in de zomer de doorgang met het bootje.
Omdat het aan het moeras ligt, kan de tractor er ook al niet komen.

Maar met beloopbaar ijs (op de stromende rivier!), is het ineens wel te bereiken.

Eerst voorzichtig proberen of het houdt: op een pallet staan met een touw om zijn middel. Maar het ging heel goed, dus de grootste knelpunten zijn nu uit de weg geruimd. Misschien vandaag nog een rondje...

We hopen dat deze mogelijkheid zich, in de komende 20 jaar, niet meer voordoet. Want ook al is het geinig om over je rivier te lopen. Voor de rest is het saai, dat het zo koud is.

Vanmorgen was er weer een nieuw lam te bewonderen in de kudde.
Die hebben we, met haar moeder , ook in de geboortewei ondergebracht, dus de teller staat daar nu op 5 lammetjes.

nog steeds

Het is nog altijd 'diepvries' hier en wat mij betreft mag de föhn er wel weer op.

Het lijkt erop dat er bezuinigd wordt in het strooibeleid in de winter. Werd er in eerdere jaren (na een paar dagen) nog wel eens eens een strooiwagen op onze weg gesignaleerd.... dat is nu nog niet het geval geweest.
Het zou natuurlijk ook kunnen dat het geen zin heeft, want strooizout schijnt onder een bepaalde temperatuur toch niets te doen (min 5 ofzo).

Er rijden mondjesmaat auto's, de meeste mensen (waaronder wij) laten de auto rustig staan waar die staat. Want tja, welke kant je bij ons ook opgaat, je moet eerst een steile bult op. Dát over een bevroren, besneeuwde weg......

Het leven buiten de deur ligt ook zo goed als stil. Schoolbussen rijden er niet en de scholen zullen (dus) ook wel dicht zijn. Alles wat niet strikt noodzakelijk is wordt gecancelled, om te voorkomen dat mensen nodeloos risico's lopen onderweg.

Desondanks ben ik gisteren naar mijn aquarelles gegaan.
Dat kost met de auto normaal gesproken ruim 5 minuten..... nu kostte het me, lopend, ongeveer 40 minuten (enkele reis).
Maar ach, je bent er even uit.... en lopend is het goed te doen in het zonnetje (snowboots, muts, handschoenen...... de hele rataplan.....) én het fototoestel ook mee.

Want tja, het huiswerk voor de fotoclub is 'sneeuw'.
Het is nog maar de vraag of het zaterdag door kan gaan.... maar goed.... toch een hele voorraad foto's gemaakt in de sneeuw.

Vervolgens is het zo koud buiten, dat je úren de tijd hebt om de foto's te bekijken, herkaderen, bijstellen én er alle trucs uit de beeldbewerking op los te laten.... en dan krijg je bijvoorbeeld dit:


Klik op de foto om hem in de volle breedte te zien.

Aan de twee Engelse dames in de aquarelklas geprobeerd uit te leggen dat heel Nederland in de ban lijkt te zijn van 'the eleven cities trip'. Tja... water kan bevriezen.... maar zij keken toch meer of het brandde.....
Jaarlijks geld betalen aan een club en dan niet eens de garantie hebben mee te mogen doen.... dat vonden ze nog wel het meest bizar.

wit

Vanmorgen was de wereld al bedekt in een dun laagje wit, er wordt gestaag aan gewerkt dat dat wel een paar centimeter gaat worden vandaag.

Het vroor de afgelopen dagen knapjes.... en dan zal het de komende dagen ook weer doen, dus het molenkanaal is al dichtgevroren.

Arnoud probeerde eergisteren het ijs, verderop bij de rivier en de stijfbevroren spijkerbroek die sindsdien aan de waslijn hangt, is het bewijs dat het ijs nog niet sterk genoeg was.....
Gisteren probeerde hij het kanaalijs en dat hield. (Maar toen Arnoud dat vrolijk uitriep ging het onheilspellend kraken en was hij vlug weer op de wal, droog ditmaal).

Gisterenochtend konden we twee nieuwe wereldburgers verwelkomen. De verse tweeling (éen mannetje en éen vrouwtje) was 's nachts buiten geboren (bij min 10......brrr), en nu staan ze met hun moeder ook in de geboortewei ( en 's nachts binnen), voor de veiligheid.

Bij de fotoclub had ik maar een binnenactiviteit gepland, want lekker buiten foto's maken bij een gevoelstemperatuur van min 10...... mwah....
En dus, met de weersvoorspelling in het vooruitzicht, hebben we het gehad over het fotograferen van sneeuw.
Ik ben benieuwd of de wegen deze week snel opknappen en we de resultaten van sneeuwfotografie zaterdag kunnen uitwisselen......

Vandaag doen we maar wat je (zeker naar Franse begrippen) het beste kan doen op een koude besneeuwde zondag: samen eten!
De buren komen rond twaalf uur om een vorkje mee te prikken.
En zo stond ik vanochtend al op een nuchtere maag spekjes uit te bakken....

diepvries

Het had van mij niet gehoeven, maar ja..... daar wordt niet naar gevraagd..... het vriest dat het knapt!

De voorspellingen waren eerst dat het van maandag op dinsdag zou sneeuwen (circa 10 cm) en dat het daarna zou blijven vriezen. Het laatste is zeker waar, het eerste gelukkig niet. Want als er 10 cm valt en het vriest vervolgens alleen maar, dan gaat de sneeuw nergens heen.... en wij dus ook niet meer, omdat dan alle wegen glad en slecht begaanbaar zijn.

Het begon wel te sneeuwen toen Arnoud zijn 3e aanhanger met hekpalen uit St Laurent sur Gorre had gehaald, maar de temperatuur was 's nachts dusdanig dat de regen de sneeuw wegspoelde en we de volgende dag nog een vierde (en laatste) 'bak' met palen konden ophalen.

Gisteren heeft Arnoud een 'geboortewei' gemaakt: een stuk van de benedenwei aangrenzend aan de schuur. Dan kunnen moeders en koters daar overdag rondwandelen, op een stuk wat het dichtst bij het woonhuis ligt. 's Avonds gaan de beestjes dan 'opgehokt' in de schuur.

Aan de rand van de wei staat het vossenvanghok opgesteld.
Gisteren hadden we zelfs 'beet', maar het was geen vos, maar Twinkel, de kat. Die zal dan wel een paar uur flink gebaald hebben in de kou!

Sinds zaterdag hebben er zich nog geen lammetjes meer aangediend. Maar als ze er iets over te zeggen hebben, kunnen ze ook nog beter even blijven waar ze nu zitten... wel zo warm!

De voorspelling van 7 dagen vooruit is 'diepvries', zowel overdag als 's nachts.
De molen draait niet ( te weinig water en Arnoud wil eerst ook nog een kogellager vervangen), dus de warmte in de woonkamer komt van bakken vol stookhout, en vele tankjes petroleum.

fraaie wandeling

Gisteren hebben we de moeders met hun jong én een hoogzwangere ooi in de schuur kunnen krijgen en we laten ze daar maar even, voor alle veiligheid.

Vervolgens gingen we even de benen strekken. We namen een wandelpad dat normaal gesproken al vlug eindigt bij een schrikdraad, dat koeien binnen en wandelaars buiten de wei moet houden.

Maar gisteren was er geen schrikdraad, of enige andere belemmering om een kijkje te nemen in het weiland. En als ik niet over een hek klim, of langs een bordje 'verboden' loop en geen beesten in de wei zie..... dan is er niks aan de hand ...nietwaar?

En zo konden we stroomafwaarts van de brug naast ons, een heel eind langs de Tardoire lopen, door verschillende weilanden.
Die stonden weliswaar niet allemaal zo 'open' als de eerste, maar er waren speciale klimrekjes gemaakt, zodat 'de boer', 'een visser', 'een jager' en/of 'een wandelaar' gemakkelijk naar de andere wei kan komen.

Dat levert een fraaie wandeling op waar Fryea vrij kan lopen en je geen huizen ziet, geen mensen tegenkomt en nauwelijks geluiden van de bewoonde wereld hoort.

Nu maar duimen dat in het voorjaar het hek ook eens open staat en er geen koeien in die weides lopen..... want dan is het zeker voor herhaling vatbaar (met fototoestel).

geven en nemen

Gisterenmiddag kwam Arnoud uit de wei met de vraag om een fototoestel.... de bevalling van de volgende zou aanstonds beginnen.

En inderdaad.
Gefotografeerd vanaf gepaste afstand (en dus niet superscherp) zag hij dat ze weeën had, eerst de waterzak eruit kwam, gevolgd door een lam, de placentaresten van lam 1 bijna gelijkertijd met de waterzak van lam 2, het tweede lam en z'n nageboorte.

Niet alles staat op de foto (Arnoud houd het ook geen twee uur vol op zijn knieën in het gras).

Hier een paar van de meest scherpe:


kramp van de weeën.

Van divers

tussen de twee in (waterzak van de ene en placentaresten van de andere zijn zichtbaar)

Van divers

Het resultaat.... nummer 3 en 4.

Maar de natuur geeft en de natuur neemt......
Vanmorgen ontdekten we dat iedere moeder nog maar éen lam heeft.
SHIT!
Waarschijnlijk een roofdier die zijn kans schoon zag. Balen dus.
En dat betekent dat we voor het donker wordt vandaag toch gaan proberen om de moeders en de lammeren binnen te krijgen. Hopelijk lukt dat!

verholpen

Bij de ooi die donderdag had gelammerd, waren de vliezen niet helemaal eruit gevallen. Ook vrijdagochtend hing er nog een hele sliert aan. Dat leek ons niet dat dat zo moest blijven.
Navraag bij de dierenarts leerde ons dat we rustig tot 's middags konden bekijken hoe het ging, want het kon soms wel een dag duren voordat het losraakte. We kregen antibiotica mee en spuitjes, wat we haar konden geven en als het niet losliet moesten we het er zelf (rustig aan) uittrekken.

Maar ja.... de ooi staat in de wei en als goede verse moeder, weinig zin in andere dingen dan voor haar kroost zorgen.
Dus toen 's middags de streng er nog hing, en een voorzichtige poging haar te benaderen nergens toe leidde, hebben we toch contact gezocht met onze bekende schapenboer:"Hoe gaan we haar te pakken krijgen?"

Gisterenmiddag, kort voor de schemering kwam hij en we kregen het voor elkaar. Zijn methode was om de lammetjes in de schuur te leggen én de kudde te lokken met een emmer voer... nou, dan komen ze wel.
Nou zijn er meerdere methodes om een lammetje op te pakken. Laat ik het erop houden dat zijn methode, niet de mijne is.

Ergens tijdens de drijf-en lokmethoden had de streng bij de ooi toch losgelaten, dus alleen een injectie met de antibiotica volstond. Volgens de boer was 1 keer ook wel genoeg. Mooi!
Dan kunnen we ze nu weer lekker met rust laten.

Vanmorgen zagen we ook dat de moeder de kinderen weer zeer zorgzaam én waakzaam onder haar hoede had genomen.

De weer berichten duiken hier komende week zwaar in de min.... arme beestjes.
Maar ja, als ze willen kunnen ze in de schuur terecht.

aan de leg

De 'dames' waren al ruim twee maanden in staking, dus de eitjes kwamen al die tijd uit de supermarkt. Het duurde al zo lang, dat je niet eens meer iedere dag kijkt of er wat is.
Maar gisteren keek ik en.....twee eitjes! En vandaag weer twee! Tjonge jonge.....!

Maar ook een andere dame is 'aan de leg' gegaan vandaag. We hadden een rondje gemaakt aan het eind van de ochtend, waarbij de schapen ook naar de verse weide mochten en toen constateerden we 'nog geen baby's'.
Vanmiddag om half vier klonk er echter een klein stemmetje achter de heg. Daar bleek moeder vrij recent (want de lammetjes waren nog nat) te zijn bevallen van een tweeling. En de vader neemt zijn verantwoordelijkheid heel serieus... hij stond er zo breed mogelijk bij.



Om vijf uur zijn we nog even gaan kijken en het lijkt dat het een gezond mekkerende tweeling is, met een zorgzame moeder én vader! Jean-Luc was nog steeds in de buurt.

Affijn, het bewijs is geleverd dat Jean-Luc vruchtbaar is. We vermoeden dat er in de komende week nog wel meer bewijs van komt.

opkomst

Gisterenmiddag was er weer fotoclub en dat begon al heel wat te lijken. We waren met zijn zessen! Tussen de drie Nederlanders en twee Engelsen bevond zich zowaar een Francaise! Zij is een collega uit het bestuur.
Er waren drie deelnemers die het huiswerk hadden gemaakt, dus dat konden we bekijken. En ik had een leuke website gevonden op internet, die ik onder de aandacht bracht. En dat leek de meesten ook wel wat om te gaan proberen. Tussendoor nog een bakje thee.... prima middag!

Eergisteren had ik even wat te stellen met de schapen. Of eigenlijk, met éen schaap.
Ze krijgen iedere ochtend een emmer granen en dus wacht de hele troep me 's ochtends al op bij het hek.
Maar de ram was eergisteren in een wat andere stemming dan normaal en hij liet zich door mij wat minder dan gebruikelijk zeggen dat hij aan de kant moest.
Dat resulteerde erin dat ik op een glibberige modderige helling maar achterwaarts de schuur inliep, want ik wilde hem absoluut in de gaten houden en niet onverwachts van achteren tegen me aankrijgen.
Daar bedacht hij zich op enig moment dat de tijd rijp was om een niet mis te verstane boodschap aan mij over te brengen. Maar omdat ik hem in het oog hield, had ik nog de tijd om het doel 'mijn heup' te vervangen door 'de emmer met zaden'.
Die emmer is niet meer waterdicht... en dat is een understatement!

Jammer voor de ooien...maar het voederregime is dus bij deze aangepast. Ik zal ze over het hek voorzien van wat zaden in een losse bak en het hooi bezorg ik ze wel als ze met zijn alle achterin de wei zijn.
Mogelijk komen er beschermersinstincten bij de ram boven omdat de ooien wellicht 'bijna zover zijn' qua zwangerschap????

1e bestuursvergadering

Gisterenmiddag vond de eerste bestuursvergadering plaats van R&L, waar ik bij was.

Het was alles wat ik ervan verwachte (en meer).

Mijn NL muziekmaatje is zelf voorzitter van een stichting en heeft me al wel eens verteld hoe vergaderingen er aan toe gaan. En haar man maakt nogal eens affiches voor een andere stichting en de beraadslagingen daarover heb ik ook al eens aan de keukentafel gezien, dus ik was niet helemaal blanco.

Toch is het als met 'op de snelweg rijden met een auto': als passagier heb je er een bepaald idee van, maar als je voor het eerst zelf aan het stuur zit, is de beleving toch net even wat anders......

Dus ik heb nu zelf geconstateerd dat als er gesproken wordt over de invulling van een bepaalde activiteit, zoals in dit geval een wandeling, de kernvragen zijn:"Wat eten we die dag" en "Wat is er te drinken".
Lezer.... ik weet dat je denkt dat dat wel meevalt en dat ik overdrijf.....want iets dergelijks dacht ik ook toen ik over dit fenomeen hóorde. Ik kan melden.....het is echt waar!
Het enige wat dit keer ontbrak was de discussie of er echt aarde-en glaswerk is of wegwerpcouverts......

Daarna waren 'de affiches' het belangrijkst: "Wat staat erop (het menu bijvoorbeeld)", "welk formaat hebben ze ", "welke kleur heeft het papier" en "waar komen ze te hangen".

En nee.... dit alles was niet nádat de invulling van de dag was bepaald met hulp van gewenste doelstellingen, de verantwoordelijke personen aangesteld en een budget was toegevoegd.....want daar heb ik niemand over gehoord.....behalve een verwarde Nederlandse aanwezige, wier vragen in die richting gauw werden omgebogen richting "We kunnen ook pizza's maken, of quiches...." (Okee... nu overdrijf ik.... een heeeeeeel klein beetje :-) )

Voeg aan dit alles nog wat Frans temperament aan toe en dan heb je wel een aardige heksenketel te pakken.

Mijn gedachten, na drie uur 'kippenhok', maakten een vergelijking met mijn werkkring in Nederland. Daar kregen we op enig moment een cursus effectief vergaderen voor alle medewerkers.
Nou, ik vrees dat je hier blij mag zijn als je aan het éind van zo'n cursus de vergadercapaciteiten hebt van iedereen op mijn werk vóor aanvang van de cursus.

Mijn belangrijkste houvast was de voorzitster, die gewapend met een uitgebreid in te vullen schema naar de vergadering was gekomen en een voorstel aangenomen wilde krijgen om een stukje software te kopen om de financiële ledenadministratie overzichtelijk te laten zijn. De animo om zich hiermee bezig te houden, sneeuwde onder in de eerder genoemde onderwerpen..... maar er ís in ieder geval iemand die ook behoefte heeft aan meer structuur in het geheel. Dus wellicht kunnen we daarin iets voor elkaar betekenen.

We zullen zien, wordt vervolgd....

fraaie dagen

Sinds een paar dagen is het lekker zonnig overdag.
Het vriest wel 's nachts (vannacht zelfs een graad of 8!), maar 's middags is het lekker om even de neus buiten te steken.

De molen is weer even buiten gebruik, want de rivier staat alweer te laag. Mogelijk is dat de komende week wel weer verholpen. Wel volgens de voorspelling.

De muziekclub had vrijdag uitbreiding met een Engelsman die een Ierse trommel meebracht en 2 didgeridoo's. Interesante combie, met een trekzak en een saxofoon....!
Het werd dan ook vooral proberen om geluid uit de didgeridoos te krijgen dat meer weg zou hebben van de vóorkant van een olifant, dan de achterkant......
Hem lukt het wel, maar wij kregen er hooguit éen keer een soort van gewenst geluid uit.
Verder mochten we van Elly haar trekzak wel even uitproberen. Een reuzeleuk instrument, maar ook een instrument waar je erg veel tegelijk moet doen: knoppen links, knoppen rechts en zorgen voor genoeg lukt dmv duwen en trekken. Tot overmaat van complexiteit: bij dezelfde knop 'duwen' levert een ander geluid op dan 'trekken'. Maar ja... met enig proberen...begon ook dat al (een beetje) wat te lijken.

Zaterdag had mijn fotoclub drie verse geïnteresseerden. Dan begint het toch al meer op een klasje te lijken dan met éen (die er nu niet was).
Reuze vermakelijk vond ik wel dat we geen van allen Frans als eerste taal spreken, maar er met zijn vieren wel stug in volhardden. Heel goed, natuurlijk.
Ben benieuwd of een Franse voorbijganger ook zo onder de indruk van ons Frans zou zijn ;-)
Maar ook hiervoor geldt dat het een boeiende middag was en aan mij de uitdaging (als ze na deze eerste bijeenkomst, hopelijk wel zin hebben in meer) om een aardig programma in elkaar te draaien voor de totaal verschillende niveau's qua fotografie, waarbij ook voldoende ruimte is voor het sociale aspect....want daar komen ze, naast het Frans kunnen praten... toch ook duidelijk voor.

Ach... en als de camera toch in de buurt ligt.....deze is van vanmorgen met de zelfontspanner, toen 'de neus buiten steken' nog betekende 'min 4 graden ':

koningsmaal

Gisteren, toen ik de kipjes voor de nacht ging insluiten, zag ik een plastic tas aan de deur hangen. Nadere inspectie leerde me dat er een briefje inzat en een pakje in aluminiumfolie. Het briefje verklaarde dat het geheel afkomstig was van de buurman, wiens koeien een tijdje terug de weg over het prikkeldraad hadden gevonden.
Het pakje was nogmaals als dank voor het feit dat hij daarover netjes in kennis was gesteld, zodat hij passende maatregelen kon nemen.

Erg aardig...wat zou er in het folie zitten?
Waarschijnlijk iets te eten...want ja..... als het geen wijnfles is, dan is 'iets te eten' gewoon de beste volgende gok!

En inderdaad. Maar het was nog geen kant-en-klaar product.....
Arnoud had als commentaar op het presentje dat in sommige landen het als een daad van burenruzie opgevat kan worden als men een dood beest aan je deur hangt, maar in dit geval was het keurig schoongemaakte konijn toch echt vriendelijk bedoeld.
Affijn, hij ligt nu in de diepvries te wachten op inspiratie voor een maaltijd met een heel konijn.

Maar ja, even netjes 'dank je wel' zeggen, is toch ook wel beschaafd.
Dus vanmiddag Freya maar even meegenomen voor een wandelingetje (10 graden en zon....geen straf) naar het woonhuis van de boer.
Ik zag nergens een deurbel, maar hoorde wel stemmen achter een deur en toen ik die kant opliep, deed de boer al open.

Uiteraard moest ik maar even binnenkomen en kennismaken met zijn moeder en kennissen uit Oradour die op visite waren.

Ook hier vinden er heel wat bezoekjes plaats aan het begin van het nieuwe jaar en daar hoort hier een traditioneel gebak bij: een rond gebak met daarin éen of meerdere meegebakken porseleinen figuurtjes. Wie zo'n figuurtje vindt in zijn stuk is 'koning'. Hoera.

Er zijn twee types gebak die hiervoor gebruikt worden en ze stonden beide op tafel. Waarschijnlijk was de ene verzorgd door de boer en zijn moeder en de andere door de visite. En uiteraard is het streven dat het 'op' gaat.....
De ene is als gebak wel geslaagd te noemen: de frangipane. Bladerdeeg gevuld met een amandelsmeersel die het beste lauwwarm wordt gegeten.
De andere is beter geschikt als kippevoer wat mij betreft (zóoo droog en zóo weinig smaak), maar ja, altijd blijven lachen......

Ik realiseer me: we zitten pas op de 11e.... en dit waren al stuk nummer 4 en 5... en dit gaat nog de hele maand zo door.... en ik doe niet eens mijn best om op nieuwjaarsvisite te gaan! Kun je nagaan hoeveel van dit gebak er hier momenteel in omloop is.
Ook bij de bakker krijg je wel dat idee, want de halve winkel is er mee ingericht!

integereren, stapje verder

Sinds een paar maanden probeer ik een muziekclub en een fotoclub van de grond te krijgen voor de Stichting R&L.

Als je éen van de 'professeurs' bent, moet je toch ook eigenlijk je neus wel laten zien op de algemene ledenvergadering, vond ik. Dus gisterenavond, na het spelen met de muziekclub, bevond ik me in de raadszaal van het gemeentehuis, samen met nog 20 andere leden (waaronder in ieder geval alle andere professeurs).

De burgemeester was er ook want, zo bleek, het hoort bij zijn functie om aanwezig te zijn bij alle Algemene Ledenvergaderingen in zijn gemeente. En zelfs op een gering aantal inwoners, is de lijst met stichtingen in de gemeente toch redelijk indrukwekkend te noemen. Arme man.

Na de vaststellingen van algemeen jaarverslag en financieel jaarverslag, kwamen wat wijzigingsvoorstellen in de statuten aan bod en kandidaatstellingen voor de 'conseil d'administration' (CA) , waaruit door een paar mensen 'le bureau'(het bestuur) gevormd zou worden.

De voorzitster wilde de beide organen groter hebben dan afgelopen jaar, want bij minder dan 4 personen in het bestuur zou zij haar functie opgeven (en dan kun je op je vingers natellen dat dat wel zo'n beetje het einde is van de stichting).
Er hadden zich vooraf 4 personen opgegeven, dus er volgde nog een oproep wie zich verder beschikbaar wilde stellen. (In de statuten staat dat dat schriftelijk moet, een week voor de vergadering, maar ach......da's de papieren werkelijkheid....)

Er gingen verschillende handen omhoog voor deelname aan de CA en het streven werd om er 9 voor te vinden. Voor de meeste aanwezigen was het gesneden koek te weten wat deelname inhield... maar zover was ik nog niet gevorderd in mijn inburgeringscursus. En in Nederland werkt het met verenigingen toch anders...
Toen de CA een pool van mensen bleek te zijn die 2x per jaar het bestuur van 'meedenken' voorzien én de eerst aangewezenen zijn om met stoelen te sjouwen bij bijeenkomsten, heb ik me ook maar opgegeven.

Nadat de CA was vastgesteld, stelde de burgemeester voor om dan meteen in een zijkamer uit 'ons midden' een bestuur voor te dragen, nu toch iedereen er was.

Prima.
Dat is natuurlijk een oefening in naar je schoenzolen of het plafond kijken bij de vraag:" Wie wil er secretaris zijn?" e.d.
Nou leken de functies voorzitter, secretaris en pennignmeester, mij niets voor mij, al was het maar omdat ik het Franse systeem van verenigingsleven nauwelijks ken, klungelig Frans schrijf en mijn begrip van lange geschreven teksten in het Frans ook (nog) niet zodanig is dat ik er verantwoordelijk voor wil dragen.

Maar de wens was om ook een paar 'gewone leden' aan te stellen. Meedenkers.... buitenlander geen bezwaar......
Tja, het is net een veilig: uitkijken met knikken dat je het hebt begrepen...... voor je het weet gaat de hamer naar beneden.... :-)

Nou ja... ik wil graag integreren in de Franse gemeenschap alhier, een nuttige bijdrage leveren en mijzelf enigszins scherp houden... dus, waarom niet?
Dat ik bepaald geen avondmens ben en de maandelijkse vergadering vermoedelijk om 20.30 uur begint....?
Dat ik ervan houd als samenwerkingen soepel en efficiënt verlopen en dat ik dat nou nèt niet als dè kenmerken van de gemiddelde Fransman ondervind....?

We zullen wel zien waar ik nu dan 'ja' tegen heb gezegd.

mooi plekje

De molen heeft een paar dagen lekker alle stroom opgewekt, maar het waterniveau is nu (ondanks de regen gisteren, de hele dag) toch weer zover gezakt dat hij alleen de grote kachel in de gang nog kan doen.

Jammer, het is wel lekker als het overal in huis lekker warm is en niet alleen in de woonkamer. En ik ben niet de enige liefhebber van warmte:


Twinkel was er regelmatig vlak voor te vinden.


Voorlopig lijkt de komende week aardig droog en na maandag zelfs aardig zonnig te gaan verlopen.

Toen ik daarstraks na een rondje 'Freya vermaken' langs de schapenschuur kwam zag ik daar Nibby ook heel decoratief in het hooi liggen: