Gisterenochtend keken we uit en raam van de molen naar het eiland en vroegen we ons af of die boom altijd al zo scheef hing.
Okee, hij hing nog niet 'op half zeven', maar ergens tussen 'tien over drie' en 'kwart over vier' hingen er nu wel twee takken door het beeld.
Een korte check op foto's leerde ons dat we het ons niet verbeelden, hij was een stuk schever gezakt.
Gewapend met kettingzaag zorgde Arnoud ervoor dat hij gecontroleerd naar beneden kwam en dus lag het eiland korte tijd later bezaaid met stukken geschikt voor haardhout en takken voor de brandstapel. Nu alleen nog 'even' opruimen.
Via internet kwamen we erachter dat het een 'gewone Es' betreft.
Na een paar uur sjouwen en flink met de kettingzaag tekeer gaan en de grote stukken naar de paardenstallen brengen ( om te drogen), is het eiland nu weer begaanbaar.
De boom bestond uit drie stammen, waarvan er nu dus maar eentje mist, maar in het takkendek, mist nu toch wel een heel stuk, dus het lijkt wel heel wat kaler.
En verder... nu natuurlijk trék!
Het is o p e klok pas half vijf, maar in mijn maag toch al gauw half zes!
Ach ja... het zal wel weer wennen...wintertijd.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten